´u geeft ons kracht om door te gaan´

Hassan Karajah schrijft vanuit de Israëlische gevangenis

 

(gedeeltelijke vertaling uit het Engels: http://electronicintifada.net/blogs/nour-joudah/we-derive-our-energy-persist-you-hassan-karajah-writes-israeli-prison : op de blog van Nour Joudah, 17.8.2013)

 

Acht maanden geleden werd Hassan Karajah tijdens een nachtelijke klopjacht gearresteerd door de Israëlische bezettingsmacht.

Karajah is jeugdcoördinator van de campagne ´Stop de muur´. Hij is beschuldigd van actieve hulp aan Palestijnse gevangenen en van deelname aan een studentengroep, die verbonden was met ´Volksfront voor de bevrijding van Palestina´.

Mensenrechtenadvocaten stellen dat zijn arrestatie en gevangenneming een nieuw voorbeeld is van Israëlische intimidatie van Palestijnen, die zich uitspreken en werken voor organisaties die het misbruik van de bezetting onder de aandacht brengen.

Vrienden en mede-activisten voegen eraan toe, dat zulke intimidatie uiteraard niet beperkt blijft tot hen die formeel in NGO´s werken, maar in breder verband van toepassing is op talloze personen. Vooral begaafde jonge Palestijnen, die een inspiratiebron vormen voor hun omgeving, worden geviseerd. Hassan Karajah valt blijkbaar in beide categorieën.

 

Moed verspreiden terwijl je achter de tralies zit

Ondanks zorgen rond zijn gezondheid en beperking van familiebezoek, schrijft Karajah net als vele andere gevangenen open brieven. Beroofd van zijn vrijheid en achter de tralies is het Hassan die positieve brieven schrijft en zijn vrienden, familie en gemeenschap bemoedigt en versterkt. De mensen die Karajah kennen zijn niet verbaasd. Yassmine Hamayel, een vriend van Hassan, heeft het over ´zijn creativiteit en zijn optimisme´. ´Hassan geeft je het gevoel dat Palestina niet verloren is´. In zijn brieven haalt Hassan de Palestijnse schrijver Ghassan Kanafani aan, die schrijft over zijn tocht door prachtige dalen, die dreigen in bezit genomen te worden door de nederzettingen en over de rechten van gevangenen.

Nogmaals Hamayal over zijn vriend: Hassan geeft zijn vrienden hoop om door te gaan met het verzet onder het motto: alles is ok, als we maar iets doen voor Palestina.

Anderen beschrijven Hassan als een man met sterke principes. Hij is toegewijd aan de mensen met wie hij samenwerkt, maar hij nodigt ook nieuwe mensen uit.

 

de brief van Hassan Karajah

Aan mijn vrienden verspreid over de wereld

aan iedereen die solidair is met mij,

aan iedereen, die geeft om ons gevangenen,

aan iedereen, die gelooft in gerechtigheid voor Palestina.

Ik breng u een groet van vrede en liefde…..

 

Als graankorrels in de aarde gezaaid worden, worden sommige dood getrapt, sommigen worden opgegeten door vogels en sommigen blijven onder de grond en de regen valt op hen. Met de eerste straling van de zon komen ze op en zetten ze het leven voort.

U moet weten dat ik u mis en dat ik ernaar verlang om iedereen te zien. Ik ben echter verhinderd door de zionistische bezetting, die niet alleen mij gevangenzet, maar al onze mensen, 65 jaar lang. Nochtans, geliefden, als dit gebeurt met het oog op de vrijheid van Palestina, het land en de mensen, dan ben ik bereid deze last te dragen en ik weet zeker, dat u die last ook draagt en bereid bent op die weg door te gaan.

Ik richt mij tot u allen en wil niemand uitsluiten. Als ik ervan af zie om u bij name te noemen, dan heeft dat een eenvoudige reden: het gebrek aan pen en papier. Dit gebrek is opzettelijk. Men wil ons onderwijs afpakken – een van de vele manieren, waardoor men onze vastberadenheid wil breken – iets dat ze nooit zullen bereiken.

Ik heb vele persoonlijke brieven naar jullie opgesteld op een blocnote, maar deze is in beslaggenomen door de Israëlische Gevangenis Dienst…..

Als u wilt weten hoe het met mij gaat: ik verzeker u, het gaat goed met mij Godzijdank. Ik voel me goed, ondanks de weigering mij een passende medische behandeling te geven. Verwaarlozing van gezondheidszorg treft alle gevangenen, niet een uitgezonderd….

Ik heb niet een van u vergeten. Er zijn overal vrienden. Het is waar dat ik u nu niet kan ontmoeten, maar in mijn gedachten zie ik uw gezichten voor mij. In uw uitgangspunten en overtuigingen bent u een met mij. Waar u in gelooft, daar geloof ik ook in.

De muren van de gevangenis kunnen dat niet veranderen….

Deze donkere periode zal niet lang duren. We moeten blijven geloven. Geloof bewerkt hoop en hoop brengt werk en werk is de weg naar de vrijheid. Vrijheid is onbetaalbaar.

Ons werk moeten we samen blijven doen, hoe klein de invloed ook is. Vele voeten vormen samen een leger. Op een goede dag zullen wij een leger vormen. Een leger voor een ideaal, een leger, dat gelooft in mensen.

…..

Door het lezen van boeken voelen we ons soms bevrijd van de duisternis van de gevangenis…

….

Onze harten worden vervuld met vreugde als wij gevangenen ontmoeten, over wie wij verhalen gehoord hebben tientallen jaren geleden. We hebben talloze keren hun foto´s hoog gehouden. Deze gevangenen hebben ons sinds onze kindertijd vervuld met passie. Zij sterken onze harten als wij uit onze cellen gehaald worden om te verschijnen voor de rechtbanken van de bezetter.

Ik verzeker u…. Wij zijn sterker dan hen als zij ons willen verzwakken. ….

Ze kunnen ons niet afsnijden…. Ik zal u spoedig zien…

Hassan Karajah, Bersheba gevangenis, bezet Palestina

 

In het kader van een schrijfcampagne kan je een politieke gevangene sponsoren via volgende linken:

http://www.palestinasolidariteit.be/acties/g4s?qt-g4s=4 en

 

http://www.france-palestine.org/Sponsoring-a-Palestinian-political