In de kijker :Jan Beddegenoodts en Mustafa Tamimi

 

Jan Beddegenoodts (25 jaar) is in 2009 afgestudeerd als journalist aan de Katholieke Hogeschool Mechelen (richting televisie). In 2011 trok hij naar Palestina en zag er hoe strijdvaardig de mensen daar waren en maakte in 2012 een fotoboek en documentaire “The taste of freedom” (http://www.yourtasteoffreedom.com/). Dit jaar maakte hij samen met Niel Iwens (29 jaar) de documentaire “Thank God it's Friday” over het Palestijnse dorp Nabi Saleh op de bezette Westelijke jordaanoever en over de vrijdagprotesten van de dorpelingen onder andere tegen het afpakken van hun waterbronnen door de joodse kolonisten van Halamish[1]. Elke vrijdag na het middagmaal lopen de Palestijnen richting de kolonie Halamish; Telkens begint het Israëlische leger te schieten vooral met traangas, niet altijd vanaf de voorgeschreven 40 m en ook niet altijd in een boogje omhoog.

 

Volgens frequente bezoekers van Nabi Saleh wordt het optreden van het leger heftiger omdat er veel nachtelijke arrestaties zijn en het traangas al maar giftiger wordt en direct op de demonstranten wordt geschoten. Er worden ook waterkanonnen ingezet met vloeistof die naar rottende kadavers stinkt. Van de vijfhonderd dorpelingen zijn er al eens zestig gearresteerd en raakten er zeker 185 gewond. Volgens de Israëlische fotograaf Oren Ziv mikt het leger de laatste tijd op journalisten omdat het geen pottenkijkers duldt. Elke maand raken er in Nabi Saleh een paar journalisten gewond (NRC-Handelsblad, 21.4. 2012, p. 10).

In Nabi Saleh worden zelfs kinderfeestjes op straat door het Israëlische leger hardhandig aangepakt http://www.dewereldmorgen.be/blog/janb/2011/06/27/nabih-saleh-clownistan

 

Op 9 december 2011 werd de 28-jarige Palestijn Mustafa Tamimi tijdens een betoging in Nabi Saleh gedood. Hij stierf nadat zijn hoofd was opengereten door een traangasbusje dat een Israëlische militair in een legervoertuig van enkele meters afstand in zijn gezicht schoot.

 

Mustafa Tamimi werd op 9 december 2011 door een traangasgranaat van een Israëlische militair gedood

Verschillende leden van de familie Tamimi hebben al in Israëlische gevangenissen vastgezeten. Zo kwamen bij de ruiloperatie van 1027 Palestijnse politieke gevangenen op 18 oktober 2011 voor de vrijlating van de Israëlische soldaat Gilad Shalit volgende familieleden vrij: Nizar Tamimi (werd in 1993 aangehouden), zijn vrouw Ahlam Tamimi (geboren in 1980, gearresteerd in 2001, heeft galstenen en werd meteen naar Jordanië verbannen) en zijn kozijn Ahmed Tamimi (gearresteerd in 1993).

Ook in andere Palestijnse dorpen zoals Budrus, Bil'in en Shaik Jarah (Oost-Jeruzalem) hebben regelmatig geweldloze acties plaats.

 

De film van Jan Beddegenoodts en Niele Iwens won de publieks- en juryprijs op het Zuid-Amerikaanse mensenrechtenfilmfestival  in de Argentijnse hoofdstad Buenos Aires. Naar aanleiding hiervan werden ze geïnterviewd in De Morgen 31.7.2013, p, 13 http://www.demorgen.be/dm/nl/2908/film/article/detail/1677920/2013/07/30/Belgische-documentaire-geeft-unieke-inkijk-in-Israëlisch-Palestijns-conflict.dhtml (met trailer van de film) http://www.imd.org.ar/

 

Over de gevaren voor journalisten en filmmakers

 

Iwens: “We waren continu op onze hoede, maakten back-ups van onze beelden als gekken, verstopten onze videokaartjes in verschillende huizen omdat we schrik hadden dat we ze op een dag moesten afgeven”.

 

Over de dood van Mustafa Tamimi.

Iwens: “We wilden zien wat zij (de kolonisten) van Mustafa's dood vonden. (,...) In de nederzetting reageerden ze heel lauw. Dat hij zich maar beter had moeten beschermen. Dat het een ongeluk was.

 

Over het verschil tussen Israëlische en Palestijnse jongeren

Iwens: “We hebben met Israëli's gesproken die naar Tomorrowland in België kwamen. In Palestina kan iemand zijn tante die een kilometer verder woont, niet eens zien.

 

Over de huidige vredesgesprekken

Iwens: “Ik ben zeer sceptisch. Ik vrees dat John Kerry (Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken) en co met hun onderhandelingen nu niet het grote verschil zullen maken. Ik heb vooral het idee dat die grote politieke spelers toch niet helemaal beseffen hoe diep geworteld de problematiek zit, anders zouden ze wel de moed hebben om beslissingen te nemen. Er zijn te veel belangen mee gemoeid, vooral met Israël dan.” 

Beddegoodts: “Ze moeten eerst nog meer voeling krijgen met de problematiek daar. Israël heeft de bouw van een 1000-tal nieuwe housing units aangekondigd in de bezette Palestijnse gebieden. Ter plekke heeft dit zeer grote gevolgen. Misschien kan kijken naar onze documentaire helpen. Zolang ze in Washington zitten, blijft het strategisch getouwtrek. Ze zouden beter Nabi Saleh eens bezoeken of wie weet – eens naar onze documentaire kijken.”

 

 

Belgische avant-première van de film “Thank god it's Friday”

Beddegenoodts en Iwens werden al benaderd om hun documentaire te tonen op filmfestivals in Italië, Brazilië en Chili.

In België heeft de avant-première plaats op donderdag 3 oktober in Brugge

 


[1]    Lees ook: Loes de Groot, Een lichtpuntje in de bergen: het verzet van Nabi Saleh, in Soemoed, mei-augustus 2011, p. 15-17