Kijk eens naar een film: OMAR van Hany Abu-Assad

Regie: Hany Abu-Assad

Duur: 1u36

Met: Adam Bakri (Omar), Leem Lubani (Nadia) Samer Bisharat, lyad Hoorani, Waleed Zuaiter, Yael Lerer, Ramzi Maqdisi, Yousef ‘Joe’ Sweid

Originele taal: Arabisch

http://www.cobra.be/cm/cobra/film/film-recensie/131022-sa-omar_recensie

http://www.cobra.be/cm/cobra/videozone/rubriek/film-videozone/131023-mv-omar-journaal

http://www.humo.be/filmreviews/260203/omar

http://www.cinenews.be/nl/cinema/reviews/79263/omar/

Ik wil Israëliërs schrik aanjagen”, interview van Abu Assad door Luc Joris in De Morgen, 24.10.2013, M4.

Hany Abu-Assad werd in 1961 in Nazareth geboren en verhuisde in 1980 naar Nederland. Eerst werkte hij er als schoonmaker in een shoarmazaak (een soort döner kebab). Daarna studeerde hij er vliegtuigbouw (studies die in Israël voor Palestijnen verboden zijn). Vervolgens was hij assistent-regisseur van 'Long Days in Gaza' (1991) van Rashid Masharawi. In 2005 maakte hij de film 'Paradise Now' waarin twee Palestijnen een zelfmoordaanslag in Israël willen plegen.

De film 'Omar' die op 23 oktober in België uitkwam, vertelt het verhaal van een Palestijn Omar die op de Westelijke Jordaanoever woont. Hij is het gewoon om de kogels van de Israëlische soldaten te ontwijken om de Apartheidsmuur te beklimmen die zijn dorp in twee verdeelt en hem scheidt van zijn geliefde Nadia en van zijn twee jeugdvrienden Tarek en Amjad. Met de laatste twee richt hij een verzetsgroep op en schieten ze een Israëlische soldaat dood. Omar belandt in de gevangenis en wordt er gemarteld. De Israëlische geheime politie Shin Bet wil hem vrijlaten op voorwaarde dat hij wil meewerken als informant. Het brandmerkt Omar als verrader terwijl hij ook aan de trouw van zijn vriendin begint te twijfelen. Het is intussen duidelijk geworden dat er iemand uit zijn omgeving geklikt moet hebben.

Zo stevig de Apartheidssmuur er staat tussen Israël en Palestina, zo wankel is het vertrouwen tussen Palestijnen onderling in de film 'Omar'.

Als het vertrouwen weg is, valt een samenleving uit elkaar en dat is de reden waarom Israël op paranoia inzet”  zegt de Nederlands-Palestijnse regisseur op het Gentse filmfestival waar zijn film de Explore Zone Award (prijs van de jongerenjury) won (De Morgen, 24.10.2013, M 4).

Ik ben als Palestijn opgegroeid in een voortdurende staat van paranoia. Israël voedt die paranoia. Ik ben zelf al benaderd en geïntimideerd geweest door de Israëlische politie om voor ze te werken net als een vriend die vroeger iets mispeuterd had. Dat spelen ze tegen je uit. Ze zetten je voor een dilemma. Iedereen kan het slachtoffer van verraad worden. Verraad en collaboratie zijn ook nog een taboe in Palestina. Vandaar dat ik er een film over maak: als je het begrijpt kun je het beter bestrijden.” (De Morgen, 24.10.2013)

 

Als de Israëliërs zo doorgaan met hun verdrukkingspolitiek graven ze hun eigen ondergang”

 

Toch blijft regisseur Abu-Assad optimistisch en zegt al lachend:

Over een paar jaar ben ik waarschijnlijk die Palestijn die de rechten van Israëli moet gaan verdedigen. Kijk naar de geschiedenis: macht blijft nooit aan een kant. Hoe meer je de macht probeert te grijpen, hoe meer ze van je afglijdt. Een maffiabaas die weet dat het gedaan is met zijn machtspositie, blijft zich ook arrogant gedragen. Israël doet hetzelfde.” (De Morgen, 24.10.2013)

 

Hij is ook niet bang van provocerende uitspraken zoals:

Ik wil dat mijn films voor angst zorgen bij de Israëliërs. Het is mijn taak om hun feestjes te verstoren. (...) Als ze zo doorgaan met hun verdrukkingspolitiek graven ze hun eigen ondergang. Israël leeft in een droom. Denken ze nu echt dat ze in een oase gaan blijven leven terwijl ze voortdurend de omgeving tegenwerken? En ik ben de party-pooper.” (De Morgen, 24.10.2013)