Stop de vernieling van bedoeïenendorpen in de Negev-Naqab

Sana Ibn Bari, Marco Abramowicz, Khalil Alamour met Arabische tolk op 19 oktober in de Pianofabriek te Sint-Gillis Brussel

De groep Solidarity with Bedouins (http://bedouinsolidarity.blogspot.be/) is een koepel van onder andere Via Velo Palestina, het Brecht-Eislerkoor en PJPO-Ittre (Paix Juste au Proche-Orient). Tijdens hun fiets-, stap- en zangtocht van begin april voor de Palestijnse bedoeïenen van de Negev (Naqab) hadden de 27 deelnemers kennis gemaakt met Khalil Alamour van het niet-erkende dorp Al Sira. Ze nodigden hem uit om samen met Sana Ibn Bari (juriste van de Negev Coexistence Forum/Beersheba) en Michel Warschawski (Alternative Information Center/Jeruzalem) van 17 tot 20 oktober een informatietocht in België te maken.

De problematiek van de Palestijnse bedoeïenen in de Westbank en de Negev (Naqab) is vrij onbekend. In het zuiden van Israël leven ten westen van Beersheba  (Bir al-Saba = bron van de leeuw) wonen ongeveer 200.000 bedoeïenen in 45 niet erkende dorpen en 7 erkende townships (sloppenwijken). De aanwezigheid van de bedoeïenen in de Naqab-woestijn dateert al van de zestiende eeuw. In de 19e eeuw waren er zelfs harde constructies. Na de Ottomaanse overheersing kwam het Brits mandaat. Voor 1948 woonden er 90.000 bedoeïen. Na de inval van de zionisten in 1948 werden er meer dan 85 % verdreven, zodat er nog amper 11.000 overbleven. Ze werden overgeplaatst naar een driehoekig reservaat de Siagh (10% van de grond van de Naqab). De Naqab heeft een oppervlakte van 12,800 km² en beslaat zowat 60% van het Israëlische grondgebied. Tweederden hiervan werd door Israël bestemd voor militaire doeleinden. Meer dan 60.000 acres grond werden in beslag genomen. Om zich te verplaatsen hadden de bedoeïenen een militaire vergunning nodig. Er zijn 45 dorpen die niet op de officiële Israëlische kaarten staan omdat ze niet door Israël erkend worden. Ze hebben dus geen aansluiting op het elektriciteitsnet en komen dus ook niet in aanmerking voor diensten zoals waterleiding, gezondheidszorg en onderwijs. De kindersterfte is er hoog. Bovendien wordt het water van de bronnen ondrinkbaar gemaakt en is bouwen verboden, ook de bouw van precaire (voorlopige) constructies. Per jaar worden zowat 700 afbraken uitgevoerd. In 2003 lanceert het Joods Nationaal Fonds[1] (JNF) een ontwikkelingsplan voor de Naqab, Dit plan behelst ook de ontwikkeling van gemeenschappen, woningen, tewerkstelling, landbouwonderzoek, bewerking van water, toerisme, onderwijs, … met het oog op het bevolken van de regio door kolonisten. In 2007 nam het Israëlisch parlement een wet aan, dat het in erfpacht geven van JNF-grond aan uitsluitend joodse burgers niet opgevat mocht worden als discriminatie.

Op 24 juni jl. werd in het Israëlische parlement het plan Prawer-Begin gestemd dat voorziet in de verplaatsing van 30.000 à 70.000 bedoeïenen naar zeven achtergestelde stedelijke gebieden die te kampen hebben met werkloosheid (37%), alcoholisme, drugsverslaving en criminaliteit.

Zo werd het niet erkende dorp Al-Arakib (tussen Beersheba en Rahat) in op 10 augustus voor de derde maal in minder dan twee weken door een politiemacht van 100 personen en een aantal bulldozers opnieuw platgewalst (Le Soir, 11.8.2010, p. 9): het betreft telkens 500 bedoeïenen, 45 woningen, omheiningen voor geiten, boomgaarden en olijfbomen. Op 7 januari 2011 werd Al-Araqib opnieuw verwoest en rijp gemaakt voor bebossing., Daarbij zijn alle materialen, waarmee de bewoners eventueel weer wat zouden kunnen opbouwen, afgevoerd. De bewoners moesten vanaf het kerkhof toekijken (Soemoed, maart 2011, p. 29). Tot september 2011 werd het dorp al 29 maal gesloopt (Le Monde, 16.9.2011).

Khalil Alamour van het niet erkende dorp Al Sira vertelt dat de bedoeïenen niet tegen modernisering zijn (hij heeft zelf verschillende zonnepanelen geïnstalleerd), maar ze willen niet in die zeven steden opgesloten worden. Regelmatig komen Israëlische ambtenaren vernielingsbevelen (demolition orders) op de muren van de huizen van Al Sira aanplakken. De waterquota’s zijn heel beperkt, Israëlische wegen met hoge bermen doorkruisen de gronden van de bedoeïenen. Als ze naar de Israëlische rechtbank stappen worden ze telkens in het ongelijk gesteld.

In mei 2013 werd het niet erkende bedoëenendorp Atir-Oemm al-Hieran dichtbij Bir al-Saba (Beershaba) door 600 Israëlische soldaten ingepalmd om er 18 bouwwerken, waaronder 10 woningen, en 600 bomen te ontwortelen (Soemoed, september 2013, p. 16). Het dorp telt ongeveer 1000 inwoners. In 2007 hadden de Israëlische autoriteiten al twee woningen gesloopt. Sindsdien komen de beambten van de Israel Land Administration met de politie naar het dorp om er foto’s van gebouwen te nemen. De Israëlische regering is van plan om er een bos te planten, alsook een stad (Hiran genaamd) te bouwen die uitsluitend voor joden bestemd is.

 

Ook op de Westbank bedoeïenen met verdrijving bedreigd

 

Op 24 januari 2013 hebben de Isaeli Occupation Forces (IOP) het bedoeïenendorp Al Maleh in het noorden van de Jordaanvallei vernield. De ontheemden vonden onderdak in het naburig dorpje al Jitflik in de zone van Abu al Ajaj. Maar ook hier hebben 2 Israëlische JCB bulldozers vier huizen en twee dierenstallen verwoest: het betreft in totaal 4 gezinnen en 30 mensen.

(http://www.jordanvalleysolidarity.org/index.php/news-2/news2013/652-demolitions-in-al-maleh-and-abu-al-ajaj)

In de streek van Nabloes wil de Israëlische regering nieuw land van Palestijnen in beslag nemen om te vormen. om het “militair domein”. Dit is een klassieke methode om daarna de grond aan joodse kolonisten toe te wijzen. Het betreft hier 379 dunums land van het dorp Kafr Qalil nabij de kolonie Bracha. Het bevel kwam er in juni 2013 van Nitsan Alon, de Israëlische militaire commandant van de Westelijke Jordaanoever. (http://www.europalestine.com/spip.php?article8418&lang=fr en http://www.maannews.net/eng/ViewDetails.aspx?ID=608593)

Op 16 september 2013 werd het dorp Khirbet al-Makhul in de jordaanvallei door Israëlische bulldozers met de grond gelijk gemaakt. Het betreft 200 inwonrs en 58 bouwconstructies (Le Soir, 27.9.2013, p. 20 en http://972mag.com/photo-a-week-in-the-demolished-west-bank-village-of-khirbet-al-makhoul/80299/). Bovendien hadden de Israëlische soldaten vier humanitaire konvooien met tenten voor de dakloos geworden dorpelingen geblokkeerd. Zelfs Europese diplomaten die deze konvooien vergezelden, werden slachtoffer van militair geweld.(De Standaard, 21.9.2013, p 35)

Het bedoeïenendorp Umm el Kheir ten zuiden van Hebron werd in 1948 opgericht na de uitdrijving van verschillende bedoeïenenfamilies van de stam Hadhelin uit Tel Arad in de Naqab. In 1981 werd de kolonie Carmel op een deel van hun grond gebouwd. Sindsdien worden bedoeïenenherders regelmatig aangevallen. In 2007 werd een 70-jarige bedoeïenenvrouw gewond. http://www.kibush.co.il/show_file.asp?num=25774 In januari 2012 bouwden de kolonisten van Carmel nieuwe huizen en werden de woningen van de 80 bedoeïenen vernield. . http://www.youtube.com/watch?v=BJgw5pjsC40 en http://972mag.com/mk-on-settler-outposts-no-civilized-country-demolishes-homes/33947/1-9/ Telkens neemt de Israëlische politie foto's van de protesterende bedoeïenen. (Le Soir, 7.11.2013, p. 12)

Ook in de streek van Anata (boven Oost-Jeruzalem) hebben de bedoeïenen van de stam Jahalin problemen. De Israëlische regering wil ze verplaatsen en ze vervangen door kolonisten. In de jaren zeventig waren er in de streek nog 3139 ha grond ter beschikking van de Palestijnen, nu blijven er nog amper 80 ha over. Nu zijn er al 7 kolonies die steeds meer landbouwgronden inpalmen. (Le Monde, 27.9.2013, p. 4)

http://www.lemonde.fr/international/article/2013/09/26/israel-colonise-davantage-la-cisjordanie-par-l-agriculture-que-par-la-construction_3484883_3210.html

Op de Westelijke Jordaanoever wonen tussen 25.000 en 30.000 bedoeïenen, hoofdzakelijk in de Jordaanvallei. In de Jordaanvallei is veel vruchtbare grond aanwezig alsook een ruim aanbod aan water , en de klimatologische omstandigheden zijn er gunstig. Dus economisch heel interessant voor joodse kolonies. Deze hebben al beslag gelegd op een groot deel van het beschikbare water. De combinatie van het beperken van de toegang tot grote delen van de Jordaanvallei en het niet langer kunnen beschikken over voldoende water, dreigt het economisch voortbestaan van de bedoeïenen en hun unieke levenswijze[2].

Meer informatie:

-                     Julian Kestler-D’Amours, Dit keer hebben zij alles vernietigd; bedoeïenen in de Naqab geconfronteerd met meer ontruimingen, in Soemoed, sept. 2013, p. 16-18.

-                     Thabet Abu Rass, Oren Yiftachel, Vier redenen om het Prawer plan af te wijzen, in Soemoed, september 2013, p. 19-20.

-                     Vincent Braun, Le destin controversé des Bédouins, in La Libre Belgique, 14.11.2013, p. 12-13.

-                     Michel Warschawski, Les Bédouins résistent, in Siné Mensuel, nov. 2013, p. 25.

-                     http://www.dewereldmorgen.be/video/2013/05/21/israel-verjaagt-bedoeienen-uit-negev-woestijn

-                     Irène Steinert, Verwoesting van de Bedoeïenennederzettingen: eerste stap in de verjoodsing van de Naqab, in Soemoed (NPK), maart 2011, p. 28-29.

-                     http://www.dewereldmorgen.be/foto/2012/08/06/bedoeienen-in-palestina-bezetting-door-israel-leidt-tot-einde-van-een-leefwijze

-                     Vincent Braun, Bédouins délogés cherchent abri, in La Libre Belgique, 27.9.2013, p. 20

-                     Israël dreigt 30.000 bedoeïenen op straat te zetten, in Metro, 12.9.2011.

-                     Marianne Blume, Le plan Prawer: nettoyage ethnique dans le Néguev, in Palestine (ABP), nr. 57, juli 2013, p. 10-11 (http://www.association-belgo-palestinienne.be/infos/nettoyage-ethnique-dans-le-neguev/)

-                     Laurent Zecchini, Le gouvernement israélien veut déplacer des dizaines de miliers de Bédouins dans le Negev et en Cisjordanie, in Le Monde, 16.9.2011.

-                     Serge Dumont, L’âpre résistance des Bédouins, in Le Soir, 11.8.2010, p. 9

-                     Lara Dewavrin, Terres volées: combat et résistance des Bédouins du Naqab, in Palestine (ABP) nr. 46, oktober 2010, p. 14.

-                     Nathalie Janne d’Othée, Avez-vous réellement besoin de ces fleurs ?, in Palestine (ABP) nr. 46, oktober 2010, p. 15.

-                     http://www.association-belgo-palestinienne.be/infos/analyses/le-plan-prawer-pour-le-deracinement-de-30000-bedouins/

-                     http://972mag.com/algorithm-of-expropriation-the-plan-to-uproot-30000-bedouin/40202/ (artikel van de Israëlische politicoloog Neve Gordon)

-                     petitie: http://www.politique-actu.com/debat/villages-palestiniens-petition-grands-ecrivains-monde-entier-contre-destruction-villages-palestiniens/843646/

Teken de petititiewww.jvp.org/StopPrawer



[1]               Het Joods nationaal Fonds werd in 1901 opgericht tijdens het 5e zionistisch congres in bazel op voorstel van Theodor Herzl met als doel: “het aankopen, huren of op een andere manier verkrijgen van grond, bossen, en onroerend goed in Palestina (…) om daar uitsluitend joden, ook zij uit de diaspora te vestigen”. (Soemoed, april 2011, p. 29)

[2]               zie Robert Soetrik, De Palestijnse gebieden, KIT-Publishers, Amsterdam, 2010, p. 30