Worden christenen vervolgd in het Midden-Oosten?

Vergadering van de Katholieke Ordinarii in het Heilige Land 

Commissie Rechtvaardigheid en Vrede

Worden christenen vervolgd in het Midden-Oosten?

Vervolging! In vele delen van de westerse wereld ligt dit woord op de lippen van de mensen. Er wordt voortdurend gezegd dat christenen vandaag in het Midden-Oosten worden vervolgd! Wat gebeurt er nochtans echt? Hoe moeten wij in waarheid en integriteit als christenen en als Kerk spreken over het lijden en het geweld in de regio?

Er bestaat geen twijfel over, dat de recente onrust in het Midden-Oosten, in eerste instantie de “Arabische lente” genoemd, de weg heeft geopend voor extremistische groepen. Hierdoor zijn nieuwe nieuwe krachtsverhoudingen ontstaan, in naam van een politieke interpretatie van de Islam, ravages hebben aangericht in veel landen, zoals in Irak, Egypte en Syrië. Er bestaat geen twijfel over, dat veel van deze extremisten de christenen beschouwen als ongelovigen, als vijanden, als agenten van vijandige buitenlandse mogendheden of gewoon als een makkelijk doelwit voor afpersing.

Toch moeten wij, in naam van de waarheid, erop wijzen dat christenen niet de enige slachtoffers van dit geweld en deze wreedheid zijn. Ook seculiere moslims, al degenen die worden gekwalificeerd als "ketter", "schismatiek" of gewoon "non-conformistisch", worden in de heersende chaos aangevallen en vermoord. In gebieden waar soennitische extremisten domineren, worden sjiieten afgeslacht. In gebieden waar sjiitische extremisten domineren, worden soennieten vermoord. Ja, de christenen zijn soms het doelwit, precies omdat zij christenen zijn, een verschillend geheel van geloofsovertuigingen hebben en onbeschermd zijn. Maar ze worden het slachtoffer samen met vele anderen die lijden en sterven in deze tijden van dood en vernieling. Zij worden verdreven uit hun huizen zoals vele anderen en samen worden ze vluchtelingen, in totale armoede.

Deze opstanden zijn begonnen omdat de volkeren van het Midden-Oosten droomden van een nieuw tijdperk van waardigheid, democratie, vrijheid en sociale rechtvaardigheid. Dictatoriale regimes, die "law and order" hadden verzekerd, maar tegen de verschrikkelijke prijs van repressie door leger en politie, kwamen ten val. Met hen stortte de orde in die ze hadden opgelegd. Christenen hadden onder deze dictatoriale regimes in relatieve veiligheid geleefd. Zij vreesden dat, als deze sterke autoriteit verdween, chaos en extremistische groepen het zouden overnemen, de macht zouden grijpen en geweld en vervolging zouden plegen. Daarom hadden sommige Christenen de neiging om deze regimes te verdedigen. In de plaats daarvan hadden trouw aan hun geloof en zorg voor het welzijn van hun land hen misschien ertoe moeten aanzetten om zich veel eerder uit te spreken, om de waarheid te vertellen en om op te roepen tot de noodzakelijke hervormingen, om meer rechtvaardigheid en respect voor de mensenrechten te bekomen. Zij hadden dit eerder moeten doen, samen met de vele moedige christenen en moslims die zich wel uitgesproken hebben.

We begrijpen ten volle de angst en het lijden van onze broeders en zusters in Christus, wanneer ze door geweld hun gezinsleden verliezen en verdreven worden uit hun huizen. Zij hebben het recht op onze solidariteit en onze gebeden. In bepaalde omstandigheden is hun enige troost en hoop te vinden in Jezus’ woorden: "Zalig zijn zij die worden vervolgd voor het nastreven van gerechtigheid: van hen is het Koninkrijk der hemelen" (Mt 5:10). De herhaling van het woord "vervolging" in sommige kringen (meestal alleen verwijzend naar wat christenen te lijden hebben door toedoen van criminelen die zich moslim noemen) speelt nochtans in de kaart van extremisten, thuis en in het buitenland, van wie het doel is om vooroordelen en haat te zaaien, door volkeren en religies tegen elkaar in het harnas te jagen.

“Christenen en moslims moeten zij aan zij staan tegen de nieuwe krachten van extremisme en vernietiging”

Christenen en moslims moeten zij aan zij staan tegen de nieuwe krachten van extremisme en vernietiging. Alle christenen en vele moslims worden bedreigd door krachten, die streven naar het creëren van een samenleving die verstoken is van christenen en waar alleen enkele moslims de macht in handen zullen hebben. Al wie streeft naar waardigheid, democratie, vrijheid en welvaart, wordt aangevallen. Wij moeten solidair zijn en ons uitspreken in waarheid en vrijheid.

Elk van ons, christenen en moslims, moet ook beseffen dat de buitenwereld geen enkele echte stap zal zetten om ons te beschermen. Internationale en lokale politieke krachten streven hun eigen belangen na. Wij, en wij alleen, kunnen samen bouwen aan een gemeenschappelijke toekomst. Wij moeten ons aanpassen aan onze realiteiten, zelfs de realiteit van de dood, en we moeten samen leren hoe we vervolging en vernietiging kunnen te boven komen in een nieuw waardig leven in onze eigen landen.

Samen moeten we zoeken naar al diegenen die zoals wij dromen van een samenleving waarin moslims en christenen en joden gelijke burgers zijn, die zij aan zij leven en samen aan een maatschappij bouwen waarin nieuwe generaties kunnen leven en welvarend zijn.

Tot slot bidden we voor allen, voor hen die hun inspanningen met de onze verenigen, en voor hen die ons nu schade toebrengen of zelfs doden. We bidden dat God hen de goedheid mag laten zien die hij in het hart van elkeen heeft gestoken. Moge God elk menselijk wezen uit de diepte van zijn of haar hart veranderen, waardoor ze ieder mens liefhebben zoals God dat doet, Hij die de Schepper is van allen en allen liefheeft. Onze enige bescherming is in onze Heer en zoals Hij offeren wij ons leven op voor hen die ons vervolgen zowel als voor hen die ons bijstaan ter verdediging van liefde, waarheid en waardigheid.

Jeruzalem, 2 april 2014.