Palestina solidariteit nieuwsbrief 50

REDACTIONEEL

BDS-NIEUWS

GAZA

PALESTINA – ISRAEL IN DE PARLEMENTEN

Nieuw rapport legt financiële banden tussen Europa en Israëlische nederzettingen bloot

OVERLEDEN

INTERVIEW MET Jart Voortman

SCHRIJF EENS

ACTUELE NOTITIES

Kort nieuws

KALENDER


 REDACTIONEEL

Hoeveel is een Palestijns mensenleven waard?

Terwijl Donald Trump, als een Amerikaanse koning David, op 14 mei de nieuwe tempel van de Amerikaanse ambassade in Jeruzalem met veel triomfalisme en arrogantie inhuldigde, werden er in de Gazastrook aan de grens met Israël 62 ongewapende Palestijnse demonstranten door Israëlische kogels gedood.

Gilad Erdan, de Israëlische minister van Openbare Veiligheid, riep het leger op om te schieten op Palestijnen die brandende vliegers of heliumballonnen oplaten.

Er wordt langs Israëlische kant opgeworpen dat deze vliegers of ballonnen schade berokken aan de akkers van de Israëlische kolonisten, maar hoeveel aren of hectaren is een mensenleven waard?

Israël weigert mee te werken aan een onafhankelijke onderzoekscommissie over de nu meer dan 130 gedode deelnemers van de “Grote Mars voor de Terugkeer” van de vluchtelingen uit de Gazastrook.

De Palestijnse minister van Buitenlandse Zaken Riyad Al-Maliki heeft het Internationaal Strafhof (CPI) in Den Haag opgeroepen om onmiddellijk een onderzoek te openen naar oorlogsmisdaden en misdaden tegen de menselijkheid door Israël tegenover de Palestijnen. Een advocatencollectief van Gaza heeft de klachten van meer dan 560 Palestijnen bij het strafhof neergelegd betreffende feiten inzake repressie tegen de betogingen die op 30 maart begonnen zijn. Of er een onmiddellijk onderzoek zal komen is nog maar de vraag, want sinds 2015 overhandigt de Palestijnse Nationale Autoriteit elke maand stukken aan het strafhof betreffende onder andere de Israëlische kolonies op de bezette Westelijke Jordaanoever, maar er komt geen schot in de zaak. Bovendien heeft Israël zoals Amerika het verdrag over het Internationaal Strafhof nog steeds niet bekrachtigd.

De Europese Unie prevelt wat woorden over disproportioneel geweld. De meeste Arabische landen zoals de Golfstaten Saoedi-Arabië, Bahrein en de Verenigde Arabische Emiraten veroordelen het geweld met de lippen omdat hun openbare opinie achter de Palestijnen staat. Maar intussen zijn ze meer geïnteresseerd in een toenadering met Israël tegen hun gemeenschappelijke Iraanse vijand. Mohammed Ben Salman Kroonprins van Saoedi -Arabië, wil dat de Palestijnen het vredesplan van Jared Kushner de Amerikaanse politieke adviseur van Trump, aanvaarden. Van een recht op terugkeer voor de Palestijnse vluchtelingen is hierin geen sprake en volgens dit plan zullen de Palestijnen zich moeten tevredenstellen met het stadje Abu Dis als hoofdstad van een eventuele Palestijnse staat. 

En toch is er positief nieuws. Onder druk van een boycotcampagne trekt de Franse maatschappij Systra zich terug uit de bouw van een sneltram in Jeruzalem. Uit een studie van 11 11 11 door het onderzoeksbureau Profundo blijkt dat in België tien financiële instellingen zoals PNB-Paribas, Deutsche Bank en Ackermans &Van Haaren betrokkenen blijven bij de Israëlische kolonisatie van de Palestijnse bezette gebieden.

Intussen loopt onze campagne Apartheid Vrije Zone verder. Aarzel niet om mee te doen.

Het redactieteam                                                                                    Brussel, 3 juli 2018


BDS-NIEUWS

Frans bedrijf trekt zich terug uit de bouw van sneltram in Jeruzalem

Op 13 juni publiceerden 8 Franse organisaties, waaronder de drie vakbonden CGT, CFDT en Solidaires, een verslag waarin de 3 Franse bedrijven Alstom, Egis (dochtermaatschappij van de SNCF) en Systra (dochtermaatschappij van de RATP) ervan beschuldigd worden betrokken te zijn bij de bouw van de sneltrein in Jeruzalem en dus bij de kolonisatie van de Palestijnse bezette gebieden. Op het verzoek aan de drie bedrijven om zich terug te trekken, ontvingen de 8 Franse organisaties op 20 juni een eerste antwoord. Op de vergadering van de Europese Ondernemingsraad van het bestuur van de SNCF verklaarde de heer Pepy dat Systra zich terugtrekt uit de rode en purperen lijn van de Jeruzalemse sneltram.


Lees:

http://www.france-palestine.org/Israeli-settlements-in-East-Jerusalem-3-French-companies-involved-in-light-rail

https://electronicintifada.net/blogs/adri-nieuwhof/french-state-firms-complicit-israels-settlement-railway

http://www.france-palestine.org/IMG/pdf/20180524_tramwaypalestine_livret_final_b.pdf

 

Argentinië zegt voetbalinterland in Jeruzalem af

De geplande vriendschappelijke voetbalwedstrijd Argentinië-Israël van 9 juni in Jeruzalem werd door de Argentijnse voetbalbond afgelast. Aanvankelijk was voorzien dat de Argentijnse ploeg na het oefenkamp in Barcelona zou doorreizen naar de havenstad Haifa om daar tegen de Israëli's te spelen als voorbereiding op het WK in Moskou. Maar dit was zonder Miri Regev gerekend, de Israëlische minister van Sport. Die verplaatste de wedstrijd naar Jeruzalem. Jibril Rajoub, de voorzitter van de Palestijnse voetbalbond, riep Argentinië op tot een boycot. In Barcelona betoogden Palestijnse sympathisanten rond het oefenveld van de Argentijnen: ze toonden Argentijnse voetbalshirts besmeurd met rode verf als symbool van bloed. Toen begonnen de Argentijnse spelers te twijfelen en het is wellicht op hun verzoek dat de match uiteindelijk werd afgezegd.

De Israëlische minister van Defensie Avigdor Lieberman verweet de Argentijnse spelers te zijn bezweken door de druk van Israël hatende ophitsers die de vernietiging van Israël willen en Israël het recht op zelfverdediging ontzeggen. Volgens de eerste minister Netanyahu gaven de Argentijnen zich over aan terroristen. Maar de Israëlische kranten Haaretz en The Jerusalem Post waren een andere mening toegedaan: als de wedstrijd in Haifa zou zijn gebleven, zou ze gewoon zijn doorgegaan.

Lees:

John De Cock, Argentinië toont Israël rode kaart, in De Standaard, 7.6.2018, p. 16 of http://www.standaard.be/cnt/dmf20180606_03549016

 

Schotse popgroep mag niet optreden op Rührtriënnale wegens boycotstandpunt

De schotse popgroep Young Fathers annuleerde vorig jaar samen met zeven andere groepen hun concert op het Duitse festival Popkultur omdat het gesponsord werd door de Israëlische ambassade. In de nasleep hiervan eiste de Rührtriënnale van Young Fathers dat ze zich zouden distantiëren van de BDS-campagne (boycot, desinvesteringen en sancties) tegen Israël. Daar de popgroep hier niet op inging, schorste het Duitse festival hun optreden. Hierop liet de Egyptische kunstenaar Hassan Khan en vier Libanese muzikanten weten dat ze hun komst op het festival afblazen. Ook de Britse componist van elektronische muziek, Brian Eno, steunt de Young Fathers: “Kritiek op de Israëlische overheid na de recente slachtpartijen op ongewapende Palestijnse betogers is geen antisemitisme, maar een pleidooi tegen staatsgeweld en voor toepassing van de wet.


Lees: Charlotte De Somviele, Ruhrtriënnale struikelt over Israël-boycot, in De Standaard, 20.6.2018, D 4 of  http://www.standaard.be/cnt/dmf20180619_03571103.

 

Europees vakbondsfront roept op tot een militair embargo tegen Israël

Het European Trade Union Initiative for Justice in Palestine bundelt 34 vakorganisaties uit verschillende Europese landen. Voor België is dat onder meer de Algemene centrale van het ABVV, ABVV cultuur, IRW-CGSP, ACV, LBC-NVK en CNE. Ze kwamen op 18 en 19 november 2016 een eerste keer samen in Brussel. Dit jaar was er een tweede bijeenkomst op 18 en 19 mei in Barcelona. Ze willen de strijd van hun partners in Palestina blijven steunen en de Europese medeplichtigheid met de Israëlische schendingen van het internationaal recht aan de kaak stellen.

Wat dit laatste betreft hebben ze, naar aanleiding van de nu al meer dan 130 doodgeschoten Palestijnse betogers aan de Israëlische grens in Gaza, een oproep gelanceerd voor een militair embargo tegen Israël. Dit betekent niet allen een wapenembargo, maar ook de onmiddellijke stopzetting van elke militaire samenwerking met inbegrip van de samenwerking met Israëlische militaire en veiligheidsbedrijven in het kader van de Europese onderzoeksprogramma's.

Lees: http://www.etun-palestine.org/site/2018/06/28/european-trade-union-initiative-for-justice-in-palestine-calls-for-an-immediate-and-comprehensive-military-embargo-on-israel/


GAZA

Israëlisch leger blijft de plak zwaaien

Door Jehuda Shaul, oprichter van ‘Breaking the silence’, een ngo van Israëlische veteranen.

https://www.standaard.be/cnt/dmf20180518_03521005

‘Wat willen jullie nog meer van ons? We hebben ons uit Gaza teruggetrokken’, roepen alle officiële en vrijwillige woordvoerders van Israël. Daarmee bedoelen ze dat alle verantwoordelijkheid voor de mensonwaardige omstandigheden waarin de bewoners van Gaza leven, bij Hamas ligt. Op basis van diezelfde logica kan afgeleid worden dat Israël het fundamentele recht heeft zichzelf te verdedigen tegen pogingen tot invasie vanuit ‘vijandig grondgebied’.

Toch is de trieste waarheid dat Israël de militaire controle over Gaza nooit uit handen gegeven heeft, en dat het de enige echte heersende macht is op het terrein. Het klopt dat het Israëlische Defensieleger (IDF) na de terugtrekking in 2005 (‘de bevrijding’) en de ontruiming van de nederzettingen in Gaza zijn legerbases heeft ontruimd, waardoor er een einde kwam aan de langdurige militaire aanwezigheid in het gebied. Maar in de feiten heeft Israël er alleen het ene bestuursmechanisme ingeruild voor een ander. De ngo Breaking the silence tekende honderden getuigenissen op van soldaten en officieren die tijdens de terugtrekking in Gaza gestationeerd waren. Zij bevestigden dat het IDF in wezen de plak blijft zwaaien over de miljoenen inwoners van Gaza.

 

Totale blokkade

In de getuigenissen van de soldaten worden enkele essentiële onderdelen duidelijk van het machtssysteem dat Israël op poten zette. De totale blokkade van de kustlijn slaat hard toe bij de duizenden vissers van Gaza. Door de scheepsblokkade moet het merendeel van de goederen die in Gaza ingevoerd worden, noodgedwongen langs een Israëlische haven passeren. Daar moeten ze ook goedgekeurd en vrijgegeven worden, wat afpersing en nalatigheid in de hand werkt.

Israël behoudt ook de volledige controle over alle toegangswegen over land en volgt de Gazanen nauwgezet. Doordat die bijna volledig afhankelijk zijn van de goedkeuring van Israël om het gebied te verlaten of binnen te komen (voor een medische behandeling, universitaire studie, werk of familiebezoek bijvoorbeeld), kunnen ze ook onder druk gezet worden om tipgever te worden, in ruil voor bureaucratische gunsten. Israël voert ook nog altijd controle uit op het bevolkingsregister, waardoor het de Palestijnse bevolking voortdurend in de gaten kan houden.

 

Verwijderingsprocedure

Het IDF heeft daarnaast eenzijdig een ongemarkeerde ‘bufferzone’ uitgetekend van 100 tot 300 meter van het beveiligingshek af, uiteraard aan de kant van Gaza. Uit getuigenissen van de soldaten blijkt dat elke Palestijn die zich in die zone waagt, onderworpen kan worden aan een ‘verwijderingsprocedure’. Daarbij is het gebruik van scherpe munitie en traangasgranaten geoorloofd. Wanneer een ‘indringer’ geïdentificeerd wordt, wordt er eerst een waarschuwingsschot in de lucht gelost. Wordt hij daardoor niet afgeschrikt, dan hebben de soldaten de opdracht om te schieten. Een luitenant die gestationeerd was aan de grens met Gaza, verklaarde dat Israël de bufferzone als hun gebied beschouwt. ‘Het leger beschouwt de zone van 300 meter achter het hek als Israëlisch grondgebied en heeft zijn uiterste best gedaan om dat duidelijk te maken aan de mensen in Gaza. Iedereen die de grens van 300 meter achter het hek overschrijdt, kan onderworpen worden aan een “verwijderingsprocedure”. Iedereen die ’s nachts die grens van 300 meter overschrijdt, schendt de soevereiniteit en kan dus neergeschoten worden.’

 

Bezetting moet eindigen

De regering van Netanyahu en zijn aanhangers verdedigden hun dodelijke reactie op de betogingen van de voorbije weken door te verwijzen naar het recht van Israël om zich te verdedigen. Ook Mia Doornaert vindt de kritiek op Israël onterecht (DS 17 mei).

Als Israëlische burger ben ik er ook van overtuigd dat mijn land het recht en de plicht heeft om te reageren op raketten en terreur. Maar de buitenproportionele reactie van het IDF op de ongewapende betogers aan de grens met Gaza is niet zozeer een verdediging van Israël, als wel een verdediging van de militaire controle over Gaza. Daarom is de missie – laat staan het gedrag – van het IDF van de voorbije weken gewetenloos en onaanvaardbaar.

Ik heb als soldaat in de bezette gebieden gediend en ik heb honderden soldaten geïnterviewd die er gediend hebben. Ik weet dat de richtlijnen van het IDF, gebaseerd op het internationale recht, soldaten de toestemming geven om te ‘schieten om te doden’, maar dan alleen als er een ‘duidelijk en dreigend gevaar’ is voor de levens van soldaten of Israëlische burgers. Uit de overmatige inzet van sluipschutters tegenover ongewapende betogers, waarbij de eigen procedures – en het internationale recht – volledig genegeerd worden, blijkt dat de Israëlische leiders bang zijn om de controle te verliezen. Het gewelddadige optreden van Israël schaadt niet alleen onschuldige Palestijnen die zich willen bevrijden van de Israëlische bezetting, maar is ook funest voor de morele waarden van de Israëlische maatschappij. Met het oog op de vrijheid van beide landen moet er een einde aan de bezetting komen.

 

Razan al-Najjar: doodgeschoten 21-jarige hulpverleenster

Duizenden Palestijnen woonden op 2 juni de begrafenis bij van Razan al-Najar. Op 1 juni deed ze zoals iedere vrijdag vrijwilligerswerk als verpleegster nabij het grenshek tussen de Gazastrook en Israël tijdens de grote mars voor het recht op terugkeer van de Palestijnse vluchtelingen. Ze droeg een witte jas met een insigne van de Rode Halve Maan en was dus duidelijk herkenbaar als een hulpverleenster. Ze liep met haar handen in de lucht naar de grensafsluiting om een gewonde betoger te evacueren toen ze door een Israëlische sluipschutter werd neergeschoten. Ze werd in de borst getroffen en overleed kort nadien in een operatiekamer.

Onlangs zei ze nog in een interview met The New York Times:

Mensen verplegen is niet alleen een job voor mannen, maar ook voor vrouwen. Soms raken er vrouwen gewond. Wie zal hen dan behandelen? We hebben een doel: levens redden en mensen evacueren. En we willen ook een boodschap de wereld insturen: zonder wapens kunnen we alles”.

Verschillende verslagen vermelden dat Razan al-Najjar beschoten werd op ongeveer honderd meter van het hek. Volgens internationaal recht mag dodelijk geweld alleen gebruikt worden als ultiem middel en als er een onafwendbaar risico is op dood of ernstige verwondingen. James Heenan, vertegenwoordiger van de Hoge Commissaris voor de Mensenrechten van de VN zei hierover: “Het is moeilijk te zien hoe Razan zo een risico vormde voor zwaarbewapende Israëlische troepen in defensieve posities aan de andere kant van het hek.

(De Standaard, 4.6.2018, p. 17 of http://www.standaard.be/cnt/dmf20180603_03543713).

 

Onleefbaar Gaza

Lieve Herijgers, Directeur Broederlijk Delen

De Standaard, 14.5.2018, p. 32 https://www.standaard.be/cnt/dmf20180513_03511237

Op de zeventigste verjaardag van de staat Israël opent de Amerikaanse ambassade haar deuren in Jeruzalem. De Palestijnen herdenken aan de vooravond van de Ramadan de Nakba, de ‘catastrofe’ van 1948, waarbij 750 000 Palestijnen moesten vluchten. Zeventig procent van de inwoners van Gaza bestaat uit vluchtelingen of hun nakomelingen. De ‘Grote Terugkeermars’ waarbij tot nu ruim 9800 Palestijnen gewond raakten en 41 het leven lieten, bereikt haar hoogtepunt.

Onlangs kon ik de realiteit in Gaza van dichtbij ervaren. Hoe kunnen mensen hier in godsnaam leven? De Israëlische blokkade van Gaza maakt al meer dan tien jaar elke vorm van ontwikkeling onmogelijk. 80 procent van de families is afhankelijk van voedselhulp. De helft van de bevolking (meer dan de helft bij de jongeren) is werkloos. Elektriciteit, drinkbaar water, geneesmiddelen en medisch materiaal worden steeds schaarser. Volgens de VN zal Gaza in 2020 onleefbaar zijn, maar eigenlijk is het dat nu al.

Ik bezocht een van de tentenkampen van waaruit de terugkeermarsen worden georganiseerd. De media portretteren de protesten als ‘georkestreerd door Hamas’, maar de Palestijnen die ik ontmoette, ontkenden dat met klem. De protesten zijn een smeekbede voor vrijheid. Jonge mensen willen de situatie in Gaza opnieuw onder de aandacht brengen. Ze willen niet vergeten worden.

Na de beslissing van president Trump om de Amerikaanse steun aan het VN-agentschap UNRWA (dat noodhulp geeft aan Palestijnse vluchtelingen) terug te schroeven, schoten Europese landen te hulp. Humanitaire hulp is broodnodig om Gaza in leven te houden, maar zal op termijn niets uithalen. De internationale gemeenschap moet niet de symptomen, maar de ziekte bestrijden. Om de Palestijnen in Gaza opnieuw een waardig bestaan te geven, moeten de EU, België en andere lidstaten de druk op Israël opvoeren om de illegale blokkade op te heffen.

Nu de VS hun ambassade van Tel Aviv naar Jeruzalem verhuizen, kan dat land niet langer bemiddelaar zijn in het Israëlisch-Palestijns conflict. De EU is het aan zichzelf verplicht die rol nu op zich te nemen en zich als één blok achter de tweestatenoplossing te scharen. Het is de enige oplossing die het welzijn en de veiligheid van beide volkeren op de lange termijn kan garanderen. Want meer dan om een stuk grond, gaat het om het recht op leven en het uitbouwen van een toekomst voor een hele generatie Palestijnen die nooit vrede heeft gekend.


PALESTINA – ISRAEL IN DE PARLEMENTEN

 

VRAGEN EN INITIATIEVEN UIT HET VLAAMSE PARLEMENT

VLAAMSE REGERING VERHOOGT STEUN AAN VN-ORGANISATIE VOOR PALESTIJNSE VLUCHTELINGEN UNRWA.

Ward Kennes (CD&V): verwees naar de extra steun van Vlaanderen voor de UNRWA, de VN-organisatie voor de Palestijnse vluchtelingen. De Vlaamse regering voorzag tot nu toe elk jaar 150 000 euro. Dit bedrag zou verhoogd worden tot 979 000 euro over vier jaar, waarvan 500 000 euro reeds in 2018. Ook zou men 100 000 euro voor culturele projecten voorzien. Kennes liet weten deze beslissing te steunen en vroeg of dit ging om nieuwe steun of een verschuiving van financiële middelen.

In zijn antwoord benadrukte Minister-president Geert Bourgeois dat het inderdaad een effectieve verhoging van de steun aan de UNRWA is, omdat men beseft dat de UNRWA in een zeer precaire budgettaire situatie zit. Voor 2019-2021 zou het gaan om méér dan een verdubbeling van de steun ten opzichte van 2016-2018.

https://www.vlaamsparlement.be/commissies/commissievergaderingen/1257885/verslag/1258692 ‘vredesproces’  

 

NIEUWE INITIATIEVEN VOOR CULTURELE SAMENWERKING TUSSEN VLAANDEREN EN PALESTINA EN ECONOMISCHE SAMENWERKING MET ISRAËL

Vlaams Minister-president Bourgeois maakte, n.a.v. een vraag van Ward Kennes van CD&V een resem nieuwe initiatieven bekend voor samenwerking met de Palestijnen. Hij sprak daarbij o.a. over ontmoetingen met een aantal Palestijnse ministers en de Palestijnse beslissing om een nationale bibliotheek op te richten. Daarbij zou gevraagd zijn of Vlaanderen zijn expertise wil delen inzake digitalisering van het bibliotheekwezen, registratiesystemen, training en opleiding van personeel, ... Er zou de Palestijnse delegatie ook voorgesteld zijn om contact op te nemen met enkele andere Vlaamse ministers. Er werd gesproken over een tweejaarlijkse culturele activiteit met Palestina in een Vlaamse stad of gemeente, en over trainingen voor beroepsopleiding direct op de werkvloer, waarvoor de VDAB zijn expertise zou kunnen delen. Omdat een oud compromis in de Vlaamse regering eist dat samenwerking met Palestina steeds moet samen gaan met samenwerking met Israël, sprak Geert Bourgeois ook over economische samenwerking met Israël. De vraag moet nogmaals gesteld worden: word met zulke blijvende steun aan de bezettende macht Israël, niet een groot deel van de steun aan en samenwerking met de Palestijnen te niet gedaan?

Bron:https://www.vlaamsparlement.be/commissies/commissievergaderingen/1257885/verslag/1258692

 

>UITVOER MILITAIR MATERIAAL NAAR ISRAËL.

Tine Soens (SP-A): stelde een vraag over de uitvoer van voor 1 450 000 euro beeldvormingsmateriaal naar Israël waarvoor een vergunning werd afgeleverd. Zij vroeg concrete info over de aard van de goederen en de bestemming.

Volgens Minister-president Geert Bourgeois zou het gaan om militair beeldvormingsmateriaal dat naar Israël zou worden gestuurd voor ‘kwaliteitscontrole’ om daarna terug te komen naar België.

Bron: docs.vlaamsparlement.be/pfile?id=1401118    

 

VRAGEN EN INITIATIEVEN UIT HET FEDERALE PARLEMENT

REACTIES OP ISRAËLISCH GEWELD AAN GRENS GAZASTROOK

Dirk Van der Maelen (SP-A): reageerde kwaad op de Israëlische beschietingen op Palestijnse demonstranten, mede omdat hierbij gebruik gemaakt werd van dumdumkogels die in het lichaam zowel botten en spieren volledig kapot maken. Hij sprak van ‘staatsterreur’ en noemde als oorzaak van de Palestijnse demonstraties ‘wanhoop en uitzichtloosheid’. Hij veroordeelde het feit dat de VS de hulp aan VN-organisatie UNRWA voor de Palestijnse vluchtelingen halveert en vroeg dat de EU het verlies aan middelen van de UNRWA zou compenseren. Hij vroeg de Belgische regering ook een onderzoek te steunen naar het geweld op de grens van de Gazastrook, te werken aan het opheffen van de blokkade. Ook herhaalde hij zijn oproep om de Palestijnse staat te erkennen.

Peter De Roover (N-VA): stelde “diep menselijk geschokt te zijn omdat een probleem dat om een politieke oplossing vraagt, eens te meer mensenlevens heeft gekost en menselijk leed, angst en geweld heeft veroorzaakt”. Hij hield een referaat over “de op mekaar gelijkende mentale toestand van Israëli’s en Palestijnen” en stelde akkoord te gaan met een onderzoek naar het geweld aan de grens van de Gazastrook. Hij riep op om “beide partijen opnieuw aan de onderhandelingstafel te brengen”. Een expliciete afkeuring van het geweld van Israël kwam echter niet over de lippen van Peter De Roover. Dat laatste viel blijkbaar zo hard op dat hij er door collega Dirk Van der Maelen werd op aangesproken. De Roover kon er niet mee lachen en noemde de reactie van Van der Maelen ‘platvloers en politieke profilering’.

Tim Vandenput (Open VLD): veroordeelde “het disproportionele geweld … om te schieten op ongewapende betogers” en veroordeelde de uitspraken van de Israëlische ambassadrice die de Palestijnse demonstranten ‘terroristen’ noemde. Hij zei “met spijt vast te stellen dat er langs beide zijden geen wil lijkt te zijn om tot een vreedzame oplossing te komen”, sprak zijn afkeuring uit over de Israëlische kolonisatiepolitiek én over Hamas dat de bevolking zou “opstoken zich naar de grens te begeven om die te bestormen”. Vandenput bekritiseerde de verhuizing van de Amerikaanse ambassade, riep op tot een onderzoek en tot een poging om de “beide partijen opnieuw aan de onderhandelingstafel te krijgen”, maar sprak zich uit tegen een “eenzijdige erkenning van Palestina”.

Vincent Van Peteghem (CD&V): sprak over de “gruwelijke beelden van de vele gewonde en gedode Palestijnen in Gaza, waaronder veel kinderen” en noemde het Israëlische geweld “disproportioneel en onverantwoord”. Van Peteghem stelde dat “elk land zijn grenzen mag bewaken maar dat het internationale humanitaire recht moet gerespecteerd worden”. Over Gaza sprak hij van de “uitzichtloosheid van de situatie waarin de bevolking leeft en waarvan Hamas misbruik maakt”, en vergeleek deze met een openluchtgevangenis en de situatie in Zuid-Afrika. Hij riep de minister op om werk te maken van een verlichting van de blokkade van de Gazastrook, vroeg extra geld vrij te maken voor de UNRWA, en stelde een onderzoek te steunen.

Marco Van Hees (PTB-GO): maakte in een vraag aan minister van Buitenlandse Zaken Reynders zijn ongenoegen duidelijk over het grootschalige geweld van Israël tegen het Palestijnse protest n.a.v. de verhuizing van de Amerikaanse ambassade naar Jeruzalem. Hij verwees naar de arrestatie van de 17-jarige Ahed Tamimi, de Israëlische annexatiepolitiek in Oost-Jeruzalem en het dreigement van Amerikaans president Trump om de geldkraan voor hulp aan de Palestijnen dicht te draaien. Hij vroeg aan de minister van Buitenlandse Zaken of hij de bovenstaande feiten veroordeelde en welke maatregelen de Belgische regering zou nemen.

Raoul Hedebouw (PTB-GO): drukte zijn “totale solidariteit” uit “met het lijden van het Palestijnse volk”, wees op de hypocrisie van het meten met twee maten en twee gewichten waarbij Israël steeds met zijn misdaden weg komt. Hedebouw benadrukte ook, als reactie op de commentaren van zijn collega’s, nog dat er “geen gelijkheid bestaat tussen een volk dat wordt opgesloten in een kleine Gazastrook en een staat die gewoon land afneemt, economie verhindert en begint te schieten”. Hij vergeleek het conflict met de Apartheid in Zuid-Afrika. Hij wees tevens op het feit dat 95% van het water in de Gazastrook ondrinkbaar is en voegde eraan toe dat Israël zijn politiek niet zal bijsturen zonder economische of politieke druk.

Minister van Buitenlandse Zaken Reynders reageerde op zijn gebruikelijke manier door het Israëlische ‘disproportionele’ geweld af te keuren, maar verweet tegelijk “Hamas en andere organisaties” “mensen aan te moedigen de grens over te steken”. (De minister ontkent hier het feit dat bewezen is dat de actie spontaan ontstaan is vanuit de bevolking zélf.) Hij sprak over het belang van het internationale recht en de tweestatenoplossing. Hij is voorstander van een onderzoek naar de gewelddadigheden en verklaarde “nieuwe onderhandelingen’ tussen Israëli’s en Palestijnen te steunen”. Nergens in zijn verklaring vinden wij echter concrete maatregelen die Israël zouden kunnen bewegen zijn politiek te wijzigen.

Bron:http://www.dekamer.be/kvvcr/showpage.cfm?section=qrva&language=nl&cfm=qrvaXml.cfm?legislat=54&dossierID=54-B155-864-1343-2017201822148.xml

Bron: http://www.dekamer.be/doc/PCRI/pdf/54/ip229.pdf#search="P2842"

 

STEMMING IN VN-MENSENRECHTENRAAD OVER HET GEWELD AAN DE GRENS VAN DE GAZASTROOK

Dirk Van der Maelen (SP-A): vroeg de minister van Buitenlandse Zaken n.a.v. de vraag naar een onderzoek naar het Israëlische geweld hoe de EU-landen gestemd hadden in de VN-mensenrechtenraad. Hij wou ook graag duidelijkheid over het ontbieden van de Belgische ambassadeur door de Israëli’s in het kader van deze stemming. Hij benadrukte dat België en/of de Europese Unie desnoods eenzijdig, tegen de wil van de Verenigde Staten in, de Palestijnse staat zouden moeten erkennen.

Peter De Roover (N-VA): benadrukte vooral dat Europa met één stem zou moeten spreken en een ‘brug zou moeten zijn bij onderhandelingen’. (Noot: die eensgezindheid is in de praktijk onmogelijk omdat er in de EU twee tegengestelde visies zijn, namelijk één die vindt dat druk op Israël nodig is om de rechten van het Palestijnse volk te erkennen, en een tweede die hier absoluut niet wil van weten.)

Wouter De Vriendt (Groen-Ecolo): benadrukte zijn tevredenheid dat België in de Mensenrechtenraad vóór een onderzoek naar het Israëlische geweld gestemd had. Hij stelde dat Europese eensgezindheid momenteel jammer genoeg niet mogelijk is en benadrukte vooral de noodzaak van het uitoefenen van druk op Israël. Hij drong er ook op aan dat de regering eindelijk stappen zou zetten om op dit vlak om vooruitgang te boeken.

Minister van Buitenlandse Zaken Reynders gaf ongeveer hetzelfde antwoord als bij de vorige vraag.

Bron: http://www.dekamer.be/doc/CCRI/pdf/54/ic904.pdf#search="25558"

 

>VERNIELEN DOOR ISRAËL VAN EUROPESE PROJECTEN IN PALESTIJNS GEBIED

Benoit Hellings (Ecolo-Groen): stelde een vraag waarbij hij verwees naar het vernielen van een school in de buurt van Betlehem en de vernielingen in het dorp Abu Nwar. Ook vroeg hij welke stappen de minister zou ondernemen om schadevergoeding te vragen en drong erop aan dat de minister eindelijk aan Israël een krachtiger signaal zou geven dat de vernielingen moeten stoppen.

Minister van Ontwikkelingssamenwerking Alexander De Croo antwoordde dat de Belgische steun aan zulke projecten gaat via een informeel Europees partnerschap. De leden van dit consortium vroegen samen een schadevergoeding aan Israël, wat door Israël tot nog toe geweigerd werd. De Croo zei dat hij wel druk blijft uitoefenen om een schadevergoeding te krijgen maar dat zijn bevoegdheid hier beperkt is.

Bron:http://www.dekamer.be/doc/CCRI/pdf/54/ic864.pdf#search="23746"

 

WETSONTWERP ISRAËL JOODSE NATIESTAAT

Dirk Van der Maelen (SP-A): stelde voor de tweede maal een vraag naar een wetsontwerp dat enige tijd terug werd aangenomen in het Israëlische Parlement. Dit wetsvoorstel zou de Israëlische staat de mogelijkheid geven gemeenschappen op te richten die exclusief bestemd zijn voor joodse burgers.

Volgens minister van Buitenlandse Zaken Reynders werd het wetsvoorstel in eerste lezing goedgekeurd met 60 stemmen tegen 50 stemmen maar zou er nog een tweede en derde lezing nodig zijn en is de procedure door interne meningsverschillen voorlopig opgeschort.

Bron: http://www.dekamer.be/doc/CCRI/pdf/54/ic904.pdf#search="25618"

 

POLITIEKE INITIATIEVEN BUITEN DE PARLEMENTEN

TIENTALLEN BELGISCHE POLITICI ONDERTEKENEN OPROEP TEGEN VERWOESTING PALESTIJNS BEDOEÏNENDORP KHAN AL-AMAR OP WESTELIJKE JORDAANOEVER

Tientallen Belgische politici hebben mee een oproep ondertekend, die begin juni in de Israëlische krant Ha’aretz verscheen, tegen de dreigende vernietiging van het Palestijnse Bedoeïenendorp Khan al-Ahmar, een dorp dat enkele kilometers ten oosten van Jeruzalem ligt, pal tussen twee illegale Israëlische nederzettingen.

Het Israëlische hooggerechtshof oordeelde dat het Palestijnse dorp vernietigd mag worden en meer dan 150 mensen dreigen zo hun woningen te verliezen.

In een open brief, ondertekend door heel wat internationale prominenten en beroemdheden werd scherpe kritiek geuit op de beslissing.

De brief is mee ondertekend door een veertigtal Belgen, Vlamingen en Walen, onder wie Europarlementsleden Mark Demesmaeker (N-VA), Hilde Vautmans (Open VLD), Bart Staes (Groen), de federale parlementsleden Wouter De Vriendt (Groen), Dirk Van der Maelen (SP-A), Alain Top (SP-A). Uit het Vlaams parlement zetten

N-VA-er’s Wilfried Vandaele, Piet De Bruyn, Groen-parlementslid Wouter Van Besien en SP-A-politicus Petra De Sutter hun krabbel er onder. Ook Groen-voorzitster Meryem Almaci en senator Petra De Sutter hebben de brief ondertekend. Verder werd de brief ook ondertekend door 11.11.11-directeur Bogdan Vanden Berghe.


 

Nieuw rapport legt financiële banden tussen Europa en Israëlische nederzettingen bloot

https://www.11.be/artikels/item/nieuw-rapport-legt-financiele-banden-tussen-europa-en-israelische-nederzettingen-bloot

Lees ook: http://www.knack.be/nieuws/wereld/belgische-bedrijven-investeren-nog-steeds-in-illegale-israelische-nederzettingenindustrie/article-interview-1167065.html

Nieuw onderzoek van 11.11.11 en CNCD-11.11.11, uitgevoerd door het gespecialiseerde onderzoeksbureau Profundo, toont hoe bedrijven en banken in 15 Europese landen, waaronder België, betrokken zijn bij de Israëlische nederzettingenindustrie. De financiële relaties met bedrijven in de nederzettingenindustrie lopen op tot meer dan 42 miljard dollar.

Israëlische nederzettingen zijn oorlogsmisdaden onder internationaal recht en maken sociaaleconomische ontwikkeling in bezet Palestijns gebied onmogelijk. Het rapport "Doing Business with the Occupation" toont echter hoe tientallen Europese bedrijven en banken economische en financiële relaties onderhouden met de nederzettingenindustrie.

Privébedrijven spelen een belangrijke rol in het bestaan en de aangroei van illegale Israëlische nederzettingen. De Europese Unie kant zich weliswaar sterk tegen deze nederzettingen, maar toch stelde het rapport vast dat investeerders en banken uit 15 Europese landen cruciale financiële banden onderhouden met specifieke sectoren in de Israëlische nederzettingenindustrie.

Het aantal leningen, kredieten en intekenprogramma's van Europese topbanken bedraagt in totaal 25,66 miljard dollar. De waarde van de aandelen en obligaties van Europese investeerders komt uit op 17,02 miljard dollar.

De vier belangrijkste sectoren zijn natuurlijke rijkdommen, toerisme, energie en de banksector.

Twee Europese bedrijven opereren rechtstreeks in de nederzettingenindustrie: HeidelbergCement (Duitsland) en Enerpoint (Italië). Indirect zijn een groter aantal Europese bedrijven betrokken door het leveren van machines, zonnepanelen, transportuitrusting en de planning van infrastructuurwerken. Meerdere Duitse bedrijven komen in het rapport voor zoals de Max Bögl Group, Siemens, PADCON, SMA Solar Technology, REFU Solar. In Spanje gaat het over Ineco, ACS Group, in Groot-Brittannië komen CNH Industrial en JCB in beeld en in Frankrijk gaat het over Alsthom.

 

Belgische banken

Tien Belgische of in België actieve banken en financiële holdings spelen een rol in de nederzettingenindustrie. De waarde van de banken loopt op tot 10,5 miljard dollar. Deutsche Bank en BNP Paribas spannen hierbij de kroon (respectievelijk 4,3 en 3,3 miljard). De Antwerpse investeringsmaatschappij Ackermans & Van Haaren participeert voor 86 miljoen dollar in HeidelbergCement, één van de grootste bouwmaterialenbedrijven ter wereld en actief in de door Israël bezette gebieden.

VN-database

Deze bedrijven komen internationaal steeds meer in het vizier. De Verenigde Naties werken momenteel aan een database van bedrijven die betrokken zijn bij de Israëlische nederzettingenindustrie. Het rapport "Doing Business with the Occupation" anticipeert alvast op de publicatie van deze VN-database.

'Tientallen Europese bedrijven zijn betrokken in de Israëlische nederzettingenindustrie, vaak zonder het te beseffen. Dit rapport, samen met de nakende VN-database, herinnert hen aan hun verplichtingen om niet bij te dragen -direct of indirect- aan schendingen van het internationaal recht in Palestina', besluit 11.11.11.


OVERLEDEN


Numan Othman – 20 november 1948 – 26 mei 2018

Palestina Solidariteit betreurt het heengaan van Numan Othman. Na een plotse ernstige ziekte is hij overleden op 26 mei 2018 op 70-jarige leeftijd.

Hij is op 20 november 1948 in Bethlehem geboren. Zijn familie was afkomstig van het dorpje Wadi Fukin dat tijdens de Nakba werd verwoest, waarna hij opgroeide in het tentenkamp Dheisheh. Toen hij naar België kwam, bleef hij zich inzetten voor de rechten van het Palestijnse volk. Hij was niet alleen medeoprichter en lid van de raad van bestuur van Palestina Solidariteit, maar werkte actief mee op stands van wereldfeesten en andere festivals. Hij kon koken als geen andere, vooral de Palestijnse keuken onder meer makloeba, falafel en hommos. Velen hebben dankzij hem Palestina ontdekt.

Op vergaderingen ontbrak het hem nooit aan ideeën en had hij veel gevoel voor humor. Hij had een scherpe mening, maar dit belette hem niet om steeds te glimlachen. Hij volgde van nabij de Arabische media en beschikte dus over informatie uit de eerste hand. Regelmatig verwelkomde hij de deelnemers van de inleefreizen in zijn geboorteland Palestina.

Zijn dorpje Wadi Fukin is het enige dorp dat, na meer dan 20 jaar in het vluchtelingenkamp Dheisheh te verblijven, kon worden heropgebouwd. Maar ook vandaag wordt het nog steeds bedreigd door de aanhoudende versmachtende groei van de Israëlische kolonies dat haar vele waterbronnen bedreigt. Palestina Solidariteit gaat dit jaar van start met een project om de boeren in het dorpje te steunen met een lokaal fonds. De basis hiervoor werd in 2017 gelegd samen met Numan.

We zetten je strijd voort. Je zal in ons hart blijven. We betuigen ons oprecht medeleven met zijn familie, zijn echtgenote Myriam en zijn drie kinderen, en ook zijn moeder in Palestina.


INTERVIEW

Jart Voortman

Wanneer ben je betrokken geraakt bij de verdediging van het Palestijnse volk? Heeft je christelijk geloof hierin een rol gespeeld?

De eerste keer dat ik een boek las over de Palestijnse zaak was ongeveer in 2005. In het leerplan voor het Protestants Godsdienstonderwijs stond een programma over Jodendom. OK, dacht ik, maar het is leuk om ook eens verhaal toe te voegen dat gaat over de zaak Israël – Palestina. Ik naar de bibliotheek. Het boek van Lucas Catherine maakte een grote indruk op mij. Ik zag de kaarten van de verwoeste dorpen en dacht: dit had ik al op de lagere school geleerd moeten hebben. In oktober 2008 was er een conferentie voor leerkrachten georganiseerd door CODIP, dat later opgegaan is in Palestina Solidariteit. Die conferentie en de Gaza-oorlog van 2008/2009 waren het begin van mijn echte engagement. Mijn christelijk geloof speelt zeker een rol in dit engagement, omdat je met een schok vaststelt dat het romantische idee, dat het teruggekeerde joodse volk de woestijn laat bloeien als een roos, niet strookt met de werkelijkheid. In maart 2009 verscheen van mij de brochure De droom en het prikkeldraad.

 

Je bent protestant. Hoe situeert de Protestantse Kerk in België zich in dit conflict?

Ik denk dat er in de grote Protestantse kerken een behoorlijke omslag heeft plaats gevonden in het denken. Tientallen jaren had je de Israëlzondagen, waarin de boodschap was dat we als christenen verbonden zijn met het jodendom. De Israëlische bezetting van de Palestijnse gebieden viel volledig buiten de horizon. Nu heb je Vrienden van Sabeel en Kairos, die er echt werk van maken om kerken bewust te maken van wat er aan de hand is.

Maar er bestaat uiteraard nog steeds de organisatie Christenen voor Israël, die vindt dat iedere gelovige moet bidden voor Israël en de ogen toe doet voor de militaire bezetting, de discriminatie en de diefstal van land.

 

Wat is de invloed van de Evangelische Kerk in de VS?

Goede vraag! In België speelt christenzionisme zo goed als geen rol in de politiek. In de VS is dat wel anders. Je kunt gerust zeggen dat 25% van het electoraat in de VS een fundamentalistische instelling heeft met als hoofdpunten: wetenschapsontkenning, eindtijdgeloof en christenzionisme. Netanyahu zegt terecht: ‘er is geen joodse lobby in de VS, maar wel een christelijke!’ Iedereen weet dat het onmogelijk is president van de VS te worden als je geen steun hebt uit die hoek.

Het is dus belangrijk om in te gaan op het gedachtegoed van het christenzionisme. Mijn grootste bezwaar tegen christen\zionisme is moreel van aard. Christenzionisten zeggen: God brengt de joden thuis. Het land is bestemd voor de joden. Dat staat in de Bijbel. In feite legitimeer je met deze gedachten de gemene annexatie van grond en natuurlijke hulpbronnen. Maar het is heel goed mogelijk om ook inhoudelijk Bijbelse argumenten tegen het christenzionisme in te brengen. Zie daarvoor mijn artikel ‘zionisme als geloof’ op mijn website, dat eerder verscheen in Kerk en Theologie.

 

Welk belang hecht je aan politieke lobbying en welke zijn de standpunten van de christelijke politieke partijen zoals de CD&V en de EVP? 

Ik ben lid van het CD&V. Een belangrijke reden is dat men bij deze partij een gezonde benadering heeft in sociale en economische zaken. Linkse partijen zijn in dat opzicht vaak niet zo realistisch. Ik herken mij niet in het standpunt van de partij over Israël / Palestina. Vorig jaar verklaarde de partij dat het tegen een boycot is van Israël met als argument dat het vredesproces nieuwe kansen moet krijgen en dat men vast wil houden aan de twee-statenoplossing. Men gaat daarbij volledig voorbij aan de realiteit dat er helemaal geen vredesproces meer is. Moet je als Palestijn gaan onderhandelen met een partij die je voortdurend aan het bestelen is? Bovendien negeert men met dit antwoord dat door illegale bouwprojecten in de Westbank Israël al tientallen jaren bezig is om de twee-statenoplossing onmogelijk te maken.

Volgend jaar hoop ik te beginnen met politiek lobbywerk in het Europees parlement. Ik ben niet optimistisch. Europa is een verdeeld huis. Die verdeeldheid loopt dwars door de parlementaire fracties – ook die van de EVP. Het is verbijsterend dat politici zich eerder laten leiden door historisch gegroeide allianties dan door morele principes.

 

Wat denk je van de berichtgeving over Palestina?

Regelmatig verschijnen zeer kritische artikelen in de media over wat de staat Israël doet. Mij hoor je niet klagen. Het verbazingwekkende is dat deze wijd verbreide kennis niet leidt tot een veel krachtdadigere buitenlandse politiek.

 

Je bent op inleefreisreis geweest met Palestina Solidariteit: wat is je het meest bijgebleven?

De eerste dag hadden we een druk programma. Er kwam zo veel op mij af dat ik in de bus grapte: ‘Ik wil naar huis, ik heb genoeg gezien!’ We kwamen aan bij het ouderlijke huis van Numan Othman, die onlangs overleden is. Ik kende Numan al een paar jaar. Wat mij opviel was zijn vriendelijkheid, zijn bescheidenheid en zijn bereidheid mij te helpen bij het vinden van goede informatie. Ik keek om mij heen en zei: ‘Dus dit, Numan, is het huis van je vader’. ‘Ja’, zei hij, ‘het is ons tweede huis… nee, het derde huis. Het eerste huis is vernietigd in 1948 en het tweede in 1953’. Toen hoorde ik het verhaal van de moord op zijn oom en de verkrachting van zijn nicht. Hoe het gezin gedwongen was om in tenten te wonen en hoe zijn kleine zus een koude nacht met regen niet overleefde. Toen voelde ik: wat voor mij vanzelfsprekend is, daar heb jij iedere centimeter voor moeten vechten!

Ik kwam Eyat Burnat tegen in Brussel. Ik was bij hem thuis geweest in Bil’in. Ik vroeg: ‘En hoe is het met je dochter?’ ‘Mijn dochter slaapt slecht, omdat ze zo geschrokken is van de geluidsbommen die afgaan bij nachtelijke razzia’s’.

 

Ben je voorstander van een boycot tegen Israël?

Toen Rusland de Krim annexeerde en een militaire operatie begon in Oost-Oekraïne volgde Europa direct met sancties. In het geval van Iran is gebleken dat sancties wel degelijk effect hebben.

Het is ongelofelijk hoeveel mensenrechten en internationale verdragen door Israël worden geschonden. Op het ogenblik zijn er 440 gevangenen in administratieve detentie. Dit zijn gevangenen zonder officiële beschuldiging. Dit is een directe schending van artikel 9 van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens. De bouwprojecten in de Westbank zijn illegaal. In Oost-Jeruzalem worden duizenden Palestijnen dankzij de ‘centre of life policy’ feitelijk statenloos gemaakt. België vindt zichzelf moedig als het Israël een rekening voorlegt voor vernietigde bouwprojecten in de Westbank. Hoe haalt een staat het in zijn hoofd om voorzieningen en bezittingen van onschuldige burgers te vernietigen: scholen, nutsvoorzieningen, woningen…. Het eenvoudige antwoord is: Israël is een joodse staat en dient alleen joodse belangen en dat op een steeds rigoureuzere manier. Staatkundig is Israël een misconcept van formaat. Een democratische staat hoort er te zijn voor alle burgers.

Alleen het cultureel, politiek, academisch en economisch afbouwen van relaties zal echte druk zetten op een proces van verandering.

 

Wil je nog iets kwijt voor onze lezers?

Wel een keer deelnemen aan een inleefreis is volgens mij een goede zaak. Bovendien is het eten in Palestina bijzonder lekker!


SCHRIJF EENS

Het is heel belangrijk om te reageren op de berichtgeving en om uw mening bekend te maken. Volg het voorbeeld van onderstaande personen.

Reactie op artikel over Palestijnen die vliegers met brandbaar materiaal de grens laten overvliegen, verstuurd op 7 juni naar Het Nieuwsblad

Het protest van de mensen uit Gaza vormt één van de fundamenten van internationale mensenrechten: mensen staan er letterlijk met de sleutels van hun oude huizen te zwaaien, waar ze zonder uitleg ooit uitgezet werden door Israël, om er kolonisten in te laten wonen.

Een handvol Palestijnen waarover u bericht steekt inderdaad vliegers in de lucht met brandbaar materiaal dat neervalt over de grens, dit is de enige vorm van "terrorisme" tot zover bij de langdurige protesten aan de Gaza grens van Palestijnse kant. Niemand geraakte hierdoor gewond de voorbije dagen, en de kans dat dit zal gebeuren is nihil.

De banden die men in brand steekt nabij de grens komen agressief over in beeld, maar zijn er om de snipers van het Israëlisch leger hun zicht te belemmeren. Ze schieten voornamelijk met "expandable" kogels - kogels die eens ze doel treffen exploderen in het lichaam, wat leidt tot talloze amputaties van armen en benen bij betogers. Waar zijn de foto's van de 21-jarige verpleegster, Razan Al-Najjar, die in haar rug dodelijk beschoten werd een paar dagen geleden, toen ze een gewonde Palestijn hielp? Ze droeg een badge en haar wit uniform.

Er wordt naast de Palestijnen die vredevol demonstreren, verplegers ook schaamteloos dodelijk gesniped op journalisten.

Ook mensen die zich ver van de grens bevinden krijgen via "drones" granaten over hen. Israël toont geen schaamte meer naar de buitenwereld toe.

De balans tot zover? Bijna 130 doden en over 13 000 gewonde mensen aan de Palestijnse kant. Aan de Israëlische kant? Éen licht gewonde Israëlische soldaat.

Wie dit verdedigt, of denkt dat Israël een democratische staat is die "zichzelf verdedigt", kan de cijfers bekijken, die voor zich spreken.

België kan meehelpen door Israël kritisch te benaderen, en niet het voorbeeld van Amerika te volgen die dagelijks (!) meer dan 10 miljoen dollar aan Israël doneert, en onlangs de resolutie om een onafhankelijk onderzoek bij de doden en gewonden die vielen bij het protest in Gaza saboteerde.

We spreken over Syrië strijders, maar zwijgen in alle talen over mensen – voornamelijk vanuit Antwerpen- die jaarlijks gerekruteerd worden via schimmige organisaties om het Israëlisch leger te vervoegen. Het is tevens de verantwoordelijkheid van onze politici om een halt toe te roepen aan het onrecht dat de Palestijnen dagelijks ondergaan, om een vredesproces aan de gang te zetten.

Ondertussen neemt Israël meer land in, en zullen we als er internationaal niet ingegrepen wordt... binnen enkele jaren over Palestina spreken als iets dat "ooit bestond". Een land dat letterlijk weggevaagd werd.

ST

 

Reactie over kernwapens in het Midden-Oosten, verstuurd op 12 juni naar De Standaard

In de infografiek gebaseerd op de gegevens van de New York Times over de kernwapens is er sprake van Libië, Syrië, Irak en Iran. Er ontbreekt wel een kernmogendheid in het lijstje van het Midden-Oosten, namelijk Israël met zijn 300 kernkoppen, zijn 6 atoomduikboten en zijn nucleair onderzoekscentrum Dimona. Blijkbaar hanteert de New York Times 2 maten en 2 gewichten.

WDB


ACTUELE NOTITIES

  • Israëlisch hooggerechtshof schorst sloopbevel voor dorp Al Khan Al Ahmar
  • Legerdienst voor orthodoxe joden verdeelt Israëlische regering
  • Israëlische soldaten mogen in de bezette gebieden niet meer gefilmd worden
  • Israël praat met Belgische baggerbedrijven over bouw van kunstmatig eiland
  • Israël promoot F-35 met illegale vlucht
  • Wet eist loyaliteit als voorwaarde voor verblijfsrecht van Palestijnen in Jeruzalem
  • Kort nieuws

 

Israëlisch hooggerechtshof schorst sloopbevel voor dorp Al Khan Al Ahmar

Al Khan Al Ahmar is een bedoeïenendorp met 173 inwoners (21 families) onder wie heel wat minderjarigen. Er staat een moskee en een school telt ongeveer 165 leerlingen van zes tot vijftien jaar, ook uit andere bedoeïenendorpen. Het dorp wordt bedreigd door de uitbreiding van vier Israëlische kolonies. De voornaamste heet Ma'ale Adoemim met bijna 40 000 inwoners. Na de bouw van de school in 2009 diende de kolonistenorganisatie Regavim een petitie in bij het Israëlische hooggerechtshof om de school te laten afbreken. Intussen kwam er een slooporder van de Israëlische staat. Op 24 mei zei het gerechtshof dat er geen reden was om het slooporder ongedaan te maken. Op 3 juli presenteerde het Israëlische leger een vordering tot uithuiszetting aan de bewoners en de dag nadien kwamen bulldozers het dorp binnengerold. Dit gaf aanleiding tot een protestactie en tot repressie door het Israëlische leger: 9 mensen werden gearresteerd en 35 gewond.

Europese diplomaten hadden gevraagd om de school die door verschillende Europese landen werd gefinancierd te mogen bezoeken, maar de Israëlische politie ontzegden hen op 5 juli de toegang (Le Soir, 6.7.2018, p. 10). Diezelfde dag stapten de bewoners naar het Israëlische hooggerechtshof om de sloop van hun dorp te laten stilleggen totdat de Israëlische staat zich heeft uitgesproken over het verlenen van een vergunning aan de bewoners. Het gerechtshof geeft de staat tot 11 juli de tijd om die vergunning te verlenen. De sloop moet dus tot dat moment stilgelegd worden.

In een petitie in de Israëlische krant Haaretz van 12 juni noemen tientallen politici, professoren en artiesten uit Europa de verdrijving van de 173 bewoners van Al Khan Al Ahmar een oorlogsmisdaad. Bij de ondertekenaars bevinden zich de volgende Vlaamse politici: Mark Demesmaeker (N-VA), Piet De Bruyn (N-VA), Wilfried Vandaele (N-VA), Bart Staes (Groen!), Meyrem Almaci (Groen!), Wouter van Besien (Groen!), Wouter de Vriendt (Groen!), Petra De Sutter (Groen!), Hilde Vautmans (Open VLD), Dirk Van der Maelen (SP.A), Alain Top (SP.A) en Tine Soens (SP.A).

Lees:

https://rightsforum.org/nieuws/israel-start-etnische-zuivering-palestijns-dorp/

http://www.middleeasteye.net/news/palestinians-fear-demolition-bedouin-village-khan-al-ahmar-imminent-1901355710

https://www.mo.be/reportage/isra-l-begaat-oorlogsmisdaden-indien-ze-bedoe-enendorpje-verwoesten?utm_campaign=mofbgr&utm_medium=social&utm_source=facebook.com

https://www.btselem.org/press_releases/201700914_khan_al_ahmar

https://lacuna.org.uk/justice/a-tiny-west-bank-village-is-due-to-be-demolished-heres-how-international-law-could-be-used-to-intervene/

https://lacuna.org.uk/war-and-peace/al-khan-al-ahmar-palestine-school-demolition-order/

https://vimeo.com/245254826

 

Legerdienst voor orthodoxe joden verdeelt Israëlische regering

In september 2017 besliste het Israëlische hooggerechtshof dat de vrijstelling van de legerdienst voor de orthodoxe joden ingaat tegen het principe van gelijkheid voor alle burgers en dat er binnen het jaar, dus tegen september 2018 een oplossing moest gevonden worden.

In 1948 had de Israëlische president Ben Goerion ermee ingestemd om de theologiestudenten vrij te stellen van legerdienst. Op die uitzondering kwam de Israëlische regering in 2014 terug vanwege druk van de toenmalige minister van Financiën Yaïr Lapid van de centrumpartij Yes Atid. In maart 2014 keurde het Israëlische parlement dus een wet goed waarbij ook de Yeshiva-studenten voor de dienstplicht konden opgeroepen worden. Maar op 14 mei 2015 kwam er een nieuwe regering met onder andere de joods orthodoxe partij en Shas. In maart 2017 en 2018 betoogden orthodoxe joden tegen de verplichte legerdienst.

Op 2 juli keurde het parlement in eerste lezing een nieuwe compromisregeling goed. Maar dit is niet naar de zin van de twee joods orthodoxe regeringspartijen. Yaakov Litzman, minister van Volksgezondheid en lid van het Verenigd Thora-Jodendom dreigt ermee de regeringscoalitie te verlaten als de tekst in derde lezing definitief zou goedgekeurd worden. Yaïr Lapid daarentegen heeft al laten weten dat zijn partij de tekst vanuit de oppositie zal steunen (Le Monde, 4.7.2018, p. 3 en https://www.lemonde.fr/proche-orient/article/2018/07/03/israel-le-service-militaire-des-ultraorthodoxes-menace-la-coalition-au-pouvoir_5325089_3218.html).

 

Israëlische soldaten mogen in de bezette gebieden niet meer gefilmd worden

De misdaden van Israëlische soldaten worden soms gefilmd en deze filmpjes worden via internet verspreid. Dit gebeurde onder andere toen de Israëlische soldaat verpleger Elor Azaria op 24 maart 2016 in Tel Rumeida (Hebron) koelbloedig een kogel door het hoofd schoot van de Palestijn Abdul-Fattah Al-Sharif die gewond op de grond lag. Deze laatste is begin mei vervroegd uit de gevangenis vrijgekomen.

Maar in plaats van deze misdaden te bestrijden wil Israël het filmen ervan bestraffen. Robert Ilatov, volksvertegenwoordiger van de regeringspartij Yisrael Beitenu (Israël ons huis) wil een gevangenisstraf die kan gaan tot 5 en zelfs tot 10 jaar als de verspreider van de film de bedoeling heeft om de staatsveiligheid in het gedrang te brengen. Op 17 juni heeft de Israëlische ministerraad zijn steun betuigd aan het wetsvoorstel van Ilatov (Le Soir, 19.6.2018, p. 18). Israël duldt blijkbaar geen pottenkijkers zoals de Israëlische mensenrechtenorganisatie B'Tselem of de ngo Breaking The Silence die regelmatig de misbruiken van Israëlische soldaten in de bezette gebieden filmen.

 

Israël praat met Belgische baggerbedrijven over bouw van kunstmatig eiland

De Israëlische regering heeft met Jan De Nul (Aalst) en Deme (Zwijndrecht) gesprekken gevoerd over de aanleg van een eiland voor de Israëlische kust waarop een nieuwe luchthaven kan aangelegd worden. Israël beschikt nu over de luchthaven van Ben Goerion die overbelast is door het groeiende toerisme en de reislust van de Israëli's zelf. Het project kost 10 miljard dollar en de aanleg ervan neemt tien tot vijftien jaar in beslag.

In totaal betreft het twee kunstmatige eilanden. Want los van de plannen over de aanleg van een nieuwe luchthaven, denkt Yisrael Katz, minister van Vervoer, aan de aanleg van een kunstmatig eiland waarop een haven voor de Gazastrook kan worden aangelegd.

De Israëlische overheid keurde de aanleg van twee eilanden al eens goed in 2002, en nogmaals in 2012 (De Standaard, 30.5.2018, p. 15).

Zowel Jan De Nul als Deme hebben ervaring met het aanleggen van kustmatige eilanden.

Lees ook:

http://www.standaard.be/cnt/dmf20180529_03536212

http://www.hln.be/hln/nl/1281/Israel-Palestina/article/detail/3194845/2017/06/28/Israelische-minister-wil-kunstmatig-eiland-bouwen-voor-de-kust-van-Gaza.dhtml.

 

Israël promoot F-35 met illegale vlucht

Op 22 mei was er in Israël een conferentie van Amikam Norkin, generaal-majoor van de Israëlische luchtmacht, over het inzetten van het Amerikaanse gevechtsvliegtuig F-35 in gevechtsoperaties. Er waren een twintigtal buitenlandse chefs van de luchtmacht aanwezig, zoals bijvoorbeeld Frederik Vansina van de Belgische Luchtmacht. De F-35 straaljagers schenden regelmatig het Libanese luchtruim om bombardementen in Syrië uit te voeren. Volgens de Israëlische krant Haaretz werd de F-35 ook ingezet in een operatie in Gaza tegen Hamas dat niet over radars of een ernstige luchtafweer beschikt.

De conferentie leek een groot promotiefestival voor Lockheed Martin, dat op het hoogste niveau was vertegenwoordigd, maar ook een psychologische operatie in de richting van Israëls “vijanden”. Zo toonde Norkin een foto van een Israëlische F-35 boven de Libanese hoofdstad Beiroet (De Standaard, 25.5.2018, p. 17). Het Libanese leger en de sjiitische Hezbollah beschikken evenmin over een geloofwaardige luchtafweer.  

 

Wet eist loyaliteit als voorwaarde voor verblijfsrecht van Palestijnen in Jeruzalem

Het beleid om het verblijfsrecht van Palestijnen in het in 1980 geannexeerde Oost-Jeruzalem in te trekken beoogt op lange termijn demografische wijzigingen en de versterking van de joodse meerderheid in Jeruzalem.

Een nieuwe stap in dit beleid is de wet van 7 maart 2018. Die beoogt officieel het bestrijden van het terrorisme in Jeruzalem. Verleden jaar had het Israëlische hooggerechtshof een beslissing geschorst van de minister van Binnenlandse Zaken die het verblijfsrecht in Jeruzalem van vier verkozen Hamasleden van de Palestijnse wetgevende raad had ingetrokken. De minister had als reden “het gebrek aan loyaliteit ten aanzien van Israël” ingeroepen en het gerechtshof was van mening dat dit deloyaal gedrag nergens in een wet was omschreven.

De nieuwe wet machtigt nu de minister van Binnenlandse Zaken om het verblijfsrecht in te trekken van Palestijnen in Oost-Jeruzalem die schuldig worden bevonden aan het verbreken van de loyaliteit ten aanzien van de staat (Le Soir, 9.3.2018, p. 14).


Kort nieuws

  • Na de bombardementen van de Syrische stad Deraa bevinden zich naar schatting 330 000 vluchtelingen tegen de grenzen van buurlanden Jordanië en Israël. Geen van beide landen wil hen opvangen. Jordanië huisvest al meer dan 600 000 Syriërs, Israël slechts enkelen. (John De Cock in De Standaard, 6.7.2018, p. 16). 
  • De Verenigde Staten stoppen hun financiële steun aan de Palestijnen omdat de Palestijnse Autoriteit geld uitbetaalt aan families van Palestijnen die in Israëlische gevangenissen zitten of door het Israëlische leger werden doodgeschoten. Op 2 juli heeft het Israëlische parlement een wet aangenomen waarbij dit uitbetaalde geld wordt afgetrokken van het belastinggeld dat Israël voor de Palestijnen int.
  • De Israëlische minister van Defensie, Avigdor Lieberman, heeft de goedkeuring gevraagd voor de bouw van 2500 woningen op de bezette Westelijke Jordaanoever. Als de planningscommissie groen licht geeft, zal de bouw dit jaar nog starten. Bovendien wil Lieberman nog eens de goedkeuring voor de bouw van 1400 woningen (De Standaard, 25.5.2018, p. 15).
  • Op 29 mei heeft de Israëlische marine een boot onderschept die op weg was naar Gaza om tegen de nu al meer dan 11 jaren durende blokkade te protesteren (La Libre Belgique, 30.5.2018, p. 23).
  • Israël wil ook op zee de Gazastrook afsluiten. De minister van Defensie Avigdor Lieberman heeft de bouw aangekondigd vaan een soort golfbreker aan het Zikim-strand om te verhinderen dat Palestijnse militanten over zee Israël zouden binnendringen (De Morgen, 228.5.2018, p. 13). 
  • Palestina is lid geworden van twee VN-agentschappen: de CNUCED (United Nations Conference on Trade and Development) en de ONUDI (United Nations Industrial Development Organization). Sinds 2011 was Palestina al toegetreden tot de UNESCO (United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization).
  • De Duitse krant Suddeutsche Zeitung heeft cartoonist Dieter Hanitzsch aan de deur gezet wegens het tekenen van Netnayahu in de outfit van de Israëlische eurosongwinnares Netta Barzilai met een micro in de ene hand en een raket in de andere. Op die raket stond een davidster en de tekst “volgend jaar in Jeruzalem”. (De Morgen, 25.5.2018, p. 12).
  • Gonen Segev, voormalige Israëlische minister van Energie en Infrastructuur, werd door de lokale politie van Equatoriaal Guinea aan de Israëlische autoriteiten uitgeleverd. Hij wordt ervan beschuldigd voor de Iraanse geheime dienst gewerkt te hebben. (De Morgen, 19.6.2018, p. 13).
  • “Tegelijk mogen we langzamerhand spreken van het morele failliet van de staat Israël. Het Palestijnse volk decennialang een staat ontzeggen en vervolgens hun verzet ertegen ideologisch wegblazen door het als terroristisch te omschrijven, is grotesk. De enige stap die je dan nog kan zetten, is je tegenstander volledig ontmenselijken.” (Ignaas Devisch in De Standaard, 22.5.2018, p. 31).
  • In Jeruzalem heeft de Oostenrijkse bondskanselier Sebastian Kurz gezegd dat Oostenrijk het antisemitisme in Europa gaat bestrijden (Metro, 12.6.2018, p. 4) en in een paginagrote advertentie in Le Monde (5.7.2018) veroordelen de Poolse en de Israëlische regering elke vorm van antisemitisme. De tekst is ondertekend door de Israëlische eerste minister Netanyahu en de Poolse premier Morawiecki. In feite wil Netanyahu via Polen (en de drie andere landen van de Visegradgroep) een voet in huis hebben in de Europese Unie om er elk anti-Israëlisch initiatief af te blokken. Hij hoopt ook dat deze landen (Polen, Hongarije, Slovakije en Tsjechië) hun ambassade van Tel Aviv naar Jeruzalem zullen verhuizen. (Le Monde, 7.7.2018, p. 3)
  • Sara Netanyahu, de echtgenote van de Israëlische premier, is aangeklaagd wegens het vermoedelijk misbruik van overheidsgeld in de officiële residentie. Volgens de aanklager heeft zij overheidsgeld gebruikt om voor omgerekend 86.000 euro maaltijden te betalen. De Israëlische first lady zou ook 8600 euro hebben besteed aan privé-chefs. Sara Netanyahu riskeert maximaal acht jaar cel.

(http://www.standaard.be/cnt/dmf20180621_03574966) of De Standaard, 22.6.2018, p.15)

  • Op 28 juni besliste Israël om de administratieve detentie van de Frans-Palestijnse advocaat Salah Hamouri met 3 maanden te verlengen. Hij wordt ervan beschuldigd lid te zijn van de Palestijnse organisatie FPLP. Er zijn thans 442 Palestijnen in administratieve detentie. Ook de Palestijnse advocate en feministe Khalida Jarrar bevindt zich al bijna een jaar in administratieve detentie. (https://electronicintifada.net/blogs/ali-abunimah/israel-extends-detention-french-human-rights-defender).
  • “De Israëlische leiders moeten vervolgd worden voor de slachtpartij in Gaza”, Majorie Cohn in Soemoed, januari-april 2018, p. 10.

KALENDER

Hieronder een greep uit de uitgebreide kalender. Meer gedetailleerde informatie en een ruimer aanbod vindt u terug op onze website.

 Kunsten- en zuidergektemarkt

Wanneer? Zondag 26 augustus

Waar? Geel markt

Wat? Infostand Palestina Solidariteit

--

Rode Rok

Wanneer? Zaterdag 1 september van 14.00 tot 18.00 uur

Waar? Grote Breebeemdstraat te Kuringen

Wat? Infostand Palestina Solidariteit

--

Wereldfeest

Wanneer? Zondag 2 september

Waar? Neerpelt

Wat? Infostand Palestina Solidariteit

--

 Manifiesta festival

Wanneer? Zaterdag 8 september en zondag 9 september

Waar? Kapelstraat, 8450 Bredene

Wat? Infostand Palestina Solidariteit

--

Ubuntu festival

Wanneer? Zaterdag 8 september en zondag 9 september

Waar? Gemeentelijk park, 2850 Boom

Wat? Infostand Palestina Solidariteit

--

Palestijnse Solidariteitsmaaltijd

Wanneer? Zaterdag 22 september om 18.00 uur

Waar? Buurthuis Het Sluizeken, Godshuishammeke 20 te Gent

Organisatie? Palestina Solidariteit & GentsActiePlatformPalestina (GAPP)

--

Lancering van nieuwe campagne van 11.11.11.

Wanneer? Zaterdag 22 september

Waar? Bijloke te Gent vanaf 16.00 uur

Wat? Lancering van nieuwe campagne met interessante sprekers, eten en een muzikale afsluiter

--

Vredesloop

Wanneer? Zaterdag 20 oktober

Waar? Ieper

Wat? Infostand Palestina Solidariteit

--

Wereldmarkt

Wanneer? Zondag 11 november van 14.00 tot 18.00 uur

Waar? Landen

Wat? Infostand Palestina Solidariteit

--

Dries Van Agt

Wanneer? Donderdag 29 november om 19.30 uur

Waar? Cultureel Centrum van Hasselt

 

Wilt u deze nieuwsbrief niet langer ontvangen? Stuur dan een email met de vermelding "Uitschrijven nieuwsbrief" naar ons e-mailadres secretariaat AD palestinasolidariteit.be

Volg ons ook op Facebook

Palestina Solidariteit kan alleen maar functioneren dankzij uw gulle gift. Schenk uw bijdrage op IBAN: BE64 5230 8014 8852; BIC: TRIOBE91. Gift