Vandaag bevindt de Gazastrook zich op het snijpunt van diep verdriet en escalerend geweld. Er werd een massale begrafenis gehouden voor 112 leden van de families Abu Sharia en Al-Hasayna. Hun stoffelijke resten lagen bijna drie jaar begraven onder het puin van de wijk Sabra, nadat Israël op 22 november 2023 hun huizen en levens verwoestte. Deze gebeurtenis – mogelijk de grootste begrafenis in de recente Palestijnse geschiedenis – dient als onweerlegbaar bewijs van de omvang van de verwoesting. Terwijl teams van de civiele bescherming 136 uur lang naar deze lichamen zochten, worden nog steeds meer dan 157 personen van die ene aanval vermist onder het puin. Maar zelfs terwijl de rouwenden bijeenkwamen, ging de genocidale campagne van Israël onverminderd door.
De humanitaire situatie is ondanks het diplomatieke theater sterk verslechterd. Sinds het zogenaamde staakt-het-vuren in oktober 2025, vermoordde Israël meer dan 1200 Palestijnen. De afgelopen weken is het aantal aanvallen in de buurt van de ‘Gele Lijn’ sterk toegenomen, waardoor nog eens duizenden mensen ontheemd zijn geraakt en opvangcentra, die al overvol waren met ontheemde gezinnen, zijn beschadigd.
De International Food Security Phase Classification (IPC) waarschuwt dat de broze vooruitgang op het gebied van voedselzekerheid teniet wordt gedaan; tegen december 2026 zal naar schatting 67% van de bevolking te maken krijgen met honger op crisisniveau of erger.
Nu de hulpverlening afneemt als gevolg van een gebrek aan financiering en Israëlische beperkingen op goederen voor ‘duaal gebruik’, neemt 73% van de huishoudens nu zijn toevlucht tot het verbranden van afval om aan kookgas te komen.
De veiligheidsrisico’s nemen explosief toe. Alleen al in het tweede kwartaal van 2026 steeg het aantal gemelde gevallen van gendergerelateerd geweld met 27%, aangewakkerd door psychologische terreur, gedwongen huwelijken en het wegvallen van veilige plekken door militaire operaties en gebrek aan financiële middelen.
Op politiek vlak wordt elke stap in de richting van een echt staakt-het-vuren door Israël gedwarsboomd. Terwijl Hamas het ontwapeningsplan heeft aanvaard, voert Israël haar aanvallen juist op – onder het mom van ‘veiligheidsredenen’, maar in werkelijkheid om tijd te winnen tot aan de verkiezingen in oktober. Deze vertragingstactiek heeft niets met veiligheid te maken, maar is puur electoraal opportunisme. Israël weigert zich terug te trekken uit het eerste ‘Gele Lijn’-gebied – dat 52% van de Gazastrook beslaat – en eist volledige demilitarisatie zonder Palestijns toezicht, waardoor in feite voortdurende bezetting in plaats van bevrijding wordt gewaarborgd.
Echte gerechtigheid vereist een einde aan de belegering, de terugtrekking van de bezettingsmacht en het ter verantwoording roepen van degenen die deze genocide in stand houden.