1) REDACTIONEEL: Kan België van Israël leren of is het andersom?

Naar aanleiding van de aanslagen in Brussel en Zaventem zei de Israëlische minister van veiligheid Yisrael Katz dat België nog veel van Israël kan leren om het geweld te bestrijden. Maar Israël hanteert zelf het geweld. Tijdens de Israëlische bombardementen op Gaza in de zomer 2014 hebben 2251 Palestijnen het leven gelaten: 1462 van de dodelijke slachtoffers waren burgers onder wie 551 minderjarigen.

Michael Freilich, hoofdredacteur van Joods Actueel, deed er nog een schepje bovenop en zei dat Israël het meest ethische leger ter wereld heeft. Enkele dagen later schiet in Hebron een negentienjarige Israëlische korporaal een Palestijn dood die zwaargewond op de grond ligt. Ook Palestijnse meisjes met een schaar werden door het Israëlische leger koelbloedig neergeschoten.

Wat valt er nog zo allemaal te leren. Op het gebied van politieke gevangenen is inderdaad Israël een kampioen. In de Israëlische gevangenissen verblijven 7000 Palestijnen onder wie 400 onder de 16 jaar en 700 zoals Abu Sakha van de Palestijnse circusschool, in administratieve hechtenis. In Belgische gevangenissen zitten hoogstens een dozijn Koerden en enkele sympathisanten van de Islamitische staat.

In april vernielde het Israëlische leger in Zaatara een speeltuintje dat door België werd gefinancierd. Sinds februari is dit al het vierde Belgische Project in Palestijns gebied dat door het Israëlische leger wordt vernietigd.

Op 11 maart gaf de Israëlische premier Benjamin Netanyahu toe dat sinds 2011 Israël in Syrië tientallen luchtaanvallen heeft uitgevoerd.

Israël beweert de enige democratie in het Midden-Oosten te zijn. Palestijnse partijen worden nooit betrokken bij de vorming van een Israëlische regering. Bovendien wil Netanyahu de Parlementsleden uitsluiten die zich “misdragen”. Het betreft parlementsleden die het Joodse karakter van de Israëlische staat niet erkennen, die aansporen tot racisme of die een terroristische organisatie of een vijandelijke staat steunen. Hij heeft het onder andere gemunt op parlementsleden die zich schaarden achter de eis van de Palestijnse families om de lijken van de gedode aanslagplegers terug te geven. Maar niet alleen de Palestijnse parlementariërs moeten in de pas lopen, ook de ngo's letten best op hun tellen. Zo mag bijvoorbeeld de ngo Breaking the Silence niet meer in Israëlische scholen komen spreken omdat ze het geweld van het leger tegen Palestijnse burgers in de bezette gebieden aan de kaak stellen. Ngo's die kritiek uiten op het beleid van de Israëlische regering zullen voortaan moeten vermelden of ze financieel gesteund worden door het buitenland en desgevallend bij officiële ontmoetingen een herkenningsteken moeten dragen.

Er is wel iemand in Israël van wie we iets kunnen leren: de Israëlische generaal Yaïr Golan. Deze adjunct stafchef van het Israëlische leger verklaarde op 5 mei jl. naar aanleiding van de herdenking van de holocaust: "Als er iets is dat me beangstigt aan de Holocaustherdenking, is het de herkenning van de misselijkmakende processen die toen in Europa en Duitsland plaatsvonden, en dat tekenen van diezelfde processen hier (in Israël) in 2016 te zien zijn."

Het redactieteam                                                              Brussel, 15 mei 2016

© Palestina Solidariteit vzw 2016