17) LEES EENS EEN BOEK: ‘Palestine’ van Chloé Berger

In de elke nieuwsbrief bespreken we een boek over Palestina en het Israëlisch-Palestijns conflict. Voelt u zich geroepen om zelf een boek te bespreken dat u gelezen hebt, aarzel niet om je boekbespreking naar het secretariaat te sturen: Palestina Solidariteit, Vierwindenstraat 60 te 1060 Brussel of via secretariaat@palestinasolidariteit.be.

 

Voor de lezers die de Franse taal machtig zijn, raden we dit boekje aan. Het geeft een overzicht van de geschiedenis, de aardrijkskunde, de demografie, de godsdiensten, de politiek, de economie, de opvoeding, de media, de sport en de cultuur van Palestina.

In de algemene inleiding (p, 5-7) komen Palestina en de Arabische lente aan bod.

In de geschiedenis (p. 9-23) worden bepaalde begrippen toegelicht: de oorsprong van de zionistische beweging, de Balfour-verklaring van 1917, de Nakba, de nieuwe Israëlische historici, de intifada. In het hoofdstuk aardrijkskunde onderstreept de auteur het strategisch belang van het water (p. 27).

In hoofdstuk 2 gaat het over volkeren en samenleving (35-60). Bij de vluchtelingen binnen Israël wordt de Israëlische “Absentees' property law” van 1950 uit de doeken gedaan (p. 36). Ook de versnippering van de bezette gebieden in verschillende zones (A, B en C) wordt toegelicht, alsook het apart statuut van Oost-Jeruzalem en de bedoeïenen van de Naqab (Negev). Er wordt ook stilgestaan bij de problematiek van de vluchtelingen en van de Palestijnse diaspora in Libanon, Jordanië, Syrië en Irak. Ook wordt ingegaan op de rol van de UNRWA.

Hoofdstuk drie is gewijd aan macht en politiek (p. 61-83). Na een overzicht van de verschillende opvattingen over de Palestijnse staat komen de Oslo-akkoorden van 1993 en de interne strijd tussen Hamas en de Palestijnse autoriteit aan de beurt. Ook de solidariteit van de Arabische landen met het Palestijnse volk wordt onder de loep genomen, alsook het islamisme en het terrorisme in Palestina. Het statuut van de vrouw komt ook ter sprake en er is een kaart van de Westbank met de vernietigde Palestijnse eigendommen en de Israëlische kolonies (p. 82).

Hoofdstuk vier behandelt economie en ontwikkeling (p. 85-101). In de inleiding schrijft de auteur over de Palestijnse economie die door de bezetting gedestructureerd wordt. Chloé Berger is vrij kritisch over de begroting van de Palestijnse Autoriteit: een groot ambtenarenapparaat en veel geld voor veiligheid. De sociale sector wordt overgelaten aan Palestijnse ngo’s en internationale organisaties. De begroting van de Palestijnse Autoriteit wordt grotendeels gespijsd door externe financieringsbronnen en door de indirecte fiscale ontvangsten geïnd door Israël. De Palestijnse economie is sterk afhankelijk van het Israëlische veiligheidsbeleid (checkpoints, ...): 90% van de uitvoer gaat naar Israël en 80% van de invoer komt uit dit land. Bovendien houdt Israël regelmatig (in 2002, 2006, 2011) de geïnde douanetaksten in. Ook energie, industrie, diensten (toerisme, telecommunicatie, banken en financiële sector) en landbouw worden overlopen.

In hoofdstuk vijf heeft de auteur het over opvoeding en cultuur (p. 105-129). Slecht 5% van de bevolking is ongeletterd. De Palestijnse Autoriteit wijdt 20% van de begroting aan opvoeding. Het basisonderwijs telt 1600 openbare scholen, 320 confessionele scholen en 270 scholen van de Verenigde Naties. Er zijn 9 universiteiten en hogere technische scholen met een totaal van 70 000 studenten. Ook de Palestijnse ngo’s worden besproken. Een aantal hebben een actieve rol gespeeld tijdens de eerste intifada van 1987. De koepelorganisatie PNGO (Palestinian Non-Gouvernemental Organizations Network) telt 120 verenigingen en in het Palestinian BDS (boycott, divestment, sanctions) National Committee zetelen 170 organisaties uit het middenveld. De auteur schets ook de geschiedenis van de Palestijnse arbeiders die nu gegroepeerd zijn in verschillende vakbonden zoals de PGFTU, de PTUF en de Islamic Workers' Association. De auteur geeft ook een overzicht van de vrouwelijke organisaties. Ten slotte wijdt de auteur een stuk aan de gezondheid, de media, de cultuur met onder andere de cinema, de literatuur (Mahmoud Darwich), de sport, de feesten, de tradities, het ambachtswerk (olijfhout), de gastronomie (maqlubah, hommos, falafel), de klederdracht (keffieh), de processies, de traditionele dans (dabkeh), de traditionele en moderne muziek (rapmuziek).

In haar conclusie (p. 131-133) schrijft Chloé Berger dat de conflictverhouding alomtegenwoordig is in het dagelijks leven zowel van de Palestijnen als van de Israëli's. Ze gelooft niet in de integratie binnen een binationale staat. Ze komt tot de vaststelling dat er een feitelijke scheiding bestaat tussen beide volkeren. Door de beperking van de bewegingsvrijheid geraken Palestijnen moeilijk in Israël en Oost-Jeruzalem. Het gebrek aan communicatie leidt tot onbegrip en demonisering van de andere en verhindert elk perspectief van dialoog en verzoening. Ook de fysieke en politieke scheiding tussen de Palestijnse gebieden (Gazastrook en Westelijke Jordaanoever) maakt de zaken er niet gemakkelijker om. Bovendien wordt de tweestatenoplossing steeds minder haalbaar. Als de internationale gemeenschap geen ernstige pogingen doet om het vredesproces herop te starten zal de situatie verergeren en zullen de Palestijnse gebieden imploderen.

Chloé Berger, Palestine, Collection Monde arabe/Monde Musulman, Edition De Boeck, Louvain-la-Neuve, 2014, 141 pagina's

Meer info: http://www.deboecksuperieur.com/titres/131034_3/9782804185312-palestine.html

 

© Palestina Solidariteit vzw 2016