Nieuwsbrief 58

Inhoud

REDACTIONEEL 2

WESTELIJKE JORDAANOEVER 2

Israël breidt woningen in illegale nederzettingen uit 2

U moet begrijpen: het is voor onze veiligheid 6

Bij de dood van Ra’d Al-Bahri 7

Haatkolonisten slaan toe tijdens Palestijnse olijvenoogst 7

Inval in kantoren van Palestijnse organisaties 8

OOST-JERUZALEM 9

Recordaantal Palestijnse huizen vernietigd 9

GAZASTROOK 10

Geweld en liquidatie in Gaza 10

UNRWA 11

ISRAËLGeen school voor Palestijnen 12

GEVANGEN 12

Publicatieverbod voor Addameer 12

Khalida Jarrar opnieuw gearresteerd 12

BDS 13

BELGIË 13

Slordigheden bij de VRT 13

Uit de Belgische parlementen 14

EUROPA 16

Uitspraak Europese Hof van Justitie 16

Burgerinitiatief bij de EU 17

VERENIGDE STATEN 17

Israëlische nederzettingen niet illegaal? 17

Standpunt Palestina Solidariteit vzw 18

WERELD 19

Druk op Internationaal Strafhof 19

En wéér wordt Israël uitgezonderd in de VN 20

PALESTINA SOLIDARITEIT 21

Hommage aan onze Werner De Bus 21

In memoriam Werner De Bus 22

KALENDER 23

 

REDACTIONEEL

Begin november ging De Standaard vrij uitgebreid in op het ontslag van Christophe Busch als directeur van de Dossin Kazerne. De achtergrond van dit ontslag heeft te maken met de dubbele opdracht van het museum. De doelstelling van het museum is om de Holocaust te gedenken en tegelijk een verbinding te maken met respect voor mensenrechten in onze tijd. Velen in de joodse gemeenschap hebben liever alleen een memorial van de Holocaust. Dat is ook wel begrijpelijk. 

Toch is het weinig vruchtbaar om alleen maar achterom te kijken en te zeggen: wat erg!

Het zou een joods gezegde kunnen zijn: ‘Als wij de geschiedenis vergeten zijn wij gedoemd de geschiedenis te herhalen’.

De bedoeling van gedenken is juist: een les trekken uit het verleden. De mechanismes blootleggen die geleid hebben tot de collectieve waanzin van het nazisme. Maar ook: antwoord vinden op de vraag: waarom waren er zoveel collaborateurs? Waarom was er zo weinig verzet? Waarom begonnen vele ambtenaren uit de voeren wat de bezetter hen opdroeg? 

Positief is dat er wel degelijk joden zijn die de verbinding willen leggen tussen wat hun familie overkomen is in de tweede wereldoorlog en verontwaardiging uiten over onrecht in onze tijd. Amira Hass is een welsprekende joodse journalist, die zich eerst in Gaza en later in de Westelijke Jordaanoever vestigde om met eigen ogen te zien wat de Palestijnse gemeenschap wordt aangedaan. Soms vertelt ze het verhaal van haar moeder, die na een reis van tien dagen aankwam bij het concentratiekamp Bergen-Belsen. Ze zag hoe een aantal Duitse vrouwen toekeken: nieuwsgierig en tegelijk onverschillig. Dat beeld liet haar niet los. Dat hield ze haar dochter Amira voor: zo mag je de geschiedenis niet aan je voorbij laten gaan!

In de wereld is er een groeiend aantal joden die zich verzet tegen wat de joodse staat Israël heeft aangericht: de wurggreep op de Palestijnse economie, de vernietiging van eigendommen, de diefstal van land en de vele willekeurige arrestaties. We noemen hier Jewish voice for peace in de VS, die in een jaar tijd een derde meer leden kreeg, Jews for Justice for Palestiniansin het Verenigd Koninkrijk en Een andere Joodse stem in ons land.

Zij hebben het wel begrepen: holocaustherdenking en mensenrechten – dat moet je met elkaar verbinden!


 

Team Palestina Solidariteit

 

WESTELIJKE JORDAANOEVER

Israël breidt woningen in illegale nederzettingen uit

Peace Now, de organisatie die de Israëlische kolonisering van de bezette Westelijke Jordaanoever volgt, maakte bekend dat het aantal goedgekeurde woningen in de nederzettingen dit jaar 50 procent hoger ligt in vergelijking met 2018. 

Toenemende kolonisering

De regering Netanyahu onderstreept met de uitbreiding nog eens dat ze iedere mogelijkheid op een tweestatenoplossing wil saboteren, concludeert Peace Now. ‘Het besluit is opnieuw een gevaarlijke stap voor zowel Israël als de Palestijnen’, zegt de organisatie.

Hoezeer het Netanyahu menens is, blijkt ook uit de toename van het aantal goedgekeurde woningen. Dit jaar zijn het er volgens Peace Now tot dusver 8337 (5618 in 2018).

Patronen van kolonisering

Het Israëlische koloniseringsproject vertoont duidelijk een patroon van meer en van omvangrijkere nederzettingen. 

Illustratief is de forse uitbreiding met 207 woningen in Har Bracha, een nederzetting ten zuiden van de Palestijnse stad Nablus, in 1983 gesticht op land van drie Palestijnse dorpen. Deze uitbreiding illustreert scherp hoe Israël zich op een centrale locatie stapsgewijs meester maakt van steeds meer land, ten koste van de rechtmatige bewoners, een fenomeen dat overal op de Westelijke Jordaanoever zichtbaar is.

Legalisering’ van buitenposten

Even illustratief is dat zelfs ‘buitenposten’ worden uitgebreid, nederzettingen die niet alleen onder internationaal recht, maar ook volgens de Israëlische wet illegaal zijn. Daaronder Mevo’ot Yeriho even ten noorden van de Palestijnse stad Jericho/Ariha. De buitenpost werd in 1999 gesticht door één gezin en telt nu zo’n driehonderd inwoners, verdeeld over ruim dertig gezinnen.

De religieus-nationalistische bewoners vertellen trots dat de locatie van hun buitenpost bewust is gekozen. Die moet voorkomen dat ‘tussen Jericho en Ramallah een aaneengesloten buitenlandse territoriale eenheid’ of ‘een Palestijnse staat’ tot stand kan komen. De locatie is gekozen om ‘potentiële Palestijnse ontwikkeling in de kiem te smoren’.

Afgelopen september besloot het Israëlische kabinet op initiatief van premier Benjamin Netanyahu om Mevo’ot Yeriho met terugwerkende kracht te ‘legaliseren’. Zodra er een nieuwe regering is geïnstalleerd zal de buitenpost officieel tot ‘legale’ nederzetting worden getransformeerd. Bovendien mag het een uitbreiding met 182 woningen tegemoetzien, waarmee het woningbestand pakweg wordt verzevenvoudigd.

Partners in crime

Het ongemoeid laten en later ‘legaliseren’ van door radicale kolonisten gestichte buitenposten is een veel voorkomend verschijnsel stelt Peace Now in het rapport Unraveling the Mechanism behind Illegal Outposts. Het laat goed zien hoe de extremistische kolonistenbeweging en de regering elkaar in dit proces vinden en aanvullen, als ware partners in crime.

Kerem Re’im, ten NW van Ramallah, werd in 2012 gesticht door een handvol kolonisten. Zij kregen hulp van de kolonistenorganisatie Amana en de nederzettingenraad van de omringende regio. Beide organisaties streven actief naar het koloniseren van zoveel mogelijk gebied. Zij zorgden voor caravans voor de bewoners en hielpen met de aanleg van toegangswegen en andere infrastructuur. De caravans werden neergezet op wat Israël ‘staatsland’ noemt, de wegen liepen deels over particuliere grond van Palestijnen. Om toestemming van Israël, laat staan van de Palestijnen, werd niet gevraagd.

De Israëlische autoriteiten grepen niet in. Sterker, volgens Peace Now gaf Israëls minister van Defensie een jaar later toestemming voor de bouw van 255 woningen op de locatie. Tegelijkertijd zou de groeiende buitenpost worden ‘gelegaliseerd’, niet als een zelfstandige nederzetting, maar als een ‘buurt’ van de drie kilometer verderop gelegen nederzetting Talmon. Zo werd de nieuwe nederzetting onder de radar van de internationale gemeenschap gehouden 

Regering drukt illegaal project door

De inwoners van twee Palestijnse dorpen tekenden, met steun van de Israëlische organisatie Bimkom, bezwaar aan bij het ‘burgerlijk bestuur’ tegen de illegale buitenpost en het in beslag nemen van hun grond door de kolonisten. Een reactie bleef uit en het plan bleef vooralsnog liggen. Achteraf zou blijken dat het ministerie van Defensie in reactie op het bezwaar in 2014 en 2015 slooporders had uitgevaardigd voor 57 illegale bouwwerken in Kerem Re’im, die echter niet waren uitgevoerd.

In 2016 veranderde de buitenpost plotseling in een enorme bouwplaats, werden funderingen gestort en stenen huizen gebouwd. Opnieuw betrof het een initiatief van de bewoners, de organisatie Amana en de nederzettingenraad. Peace Now stelde het illegale project publiekelijk aan de kaak. Het eiste dat de openbaar aanklager een onderzoek zou instellen, maar antwoord bleef uit.

Daarop stapte Peace Now naar het Hooggerechtshof en in april 2017 vaardigde het hof een tijdelijke bouwstop uit. Als reactie gaf de regering officieel goedkeuring aan de uitbreiding en ‘legalisering’. Niet veel later werden de bezwaren van de Palestijnse eigenaren van het land ongegrond verklaard. Kerem Re’im is sindsdien officieel een ‘buurt’ van Talmon en krijgt nu met 140 nieuwe woningen de kans fors te groeien.

Kolonisering van de hele streek

De ontwikkeling van Kerem Re’im staat niet op zichzelf, maar is onderdeel van de kolonisering van een groter gebied. Die begon met de stichting van de nabijgelegen nederzetting Dolev, waar zo’n 1350 overwegend religieus-nationalistische kolonisten wonen. De nederzetting werd in 1983 gesticht door vijf gezinnen, die zich op land van Palestijnen vestigden. Om landbouw te kunnen bedrijven, eigenden zij zich ook de bron van een van de dorpen toe.

Met Dolev werd de aanzet gegeven tot de kolonisering van een groter deel van de regio Binyamin. In 1984 werd de nederzetting Nahliel gesticht, in 1989 gevolgd door Talmon, beide aanvankelijk een verzameling caravans en beide gesticht op particuliere Palestijnse grond. In 1991 volgde Neria en in 1999 Harasha. Beide zijn tegenwoordig ‘buurten’ van Talmon. Gaandeweg is zo een cluster nederzettingen en ‘buurten’ ontstaan, dat stap voor stap wordt vergroot. Ook Dolev mag met een fors aantal woningen uitbreiden, wat meer dan een verdriedubbeling van het aantal gezinnen betekent.

Nieuwe wegen als katalysator kolonisering

De uitbreiding van de nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever gaat gepaard met de aanleg van wegen die de kolonies bereikbaar maken. Peace Now meldt dat de Israëlische ‘planningscommissie van het burgerlijk bestuur’ op 30 oktober een vergunning heeft afgegeven voor uitbreiding van de zogenoemde Tunnels Road. Deze weg biedt de 80 000 inwoners van het ‘nederzettingenblok’ Gush Etzion een snelle verbinding met Jeruzalem en Israël. Daartoe loopt de weg om de tussengelegen Palestijnse stad Bethlehem heen.

Met de verbreding van de weg wordt geanticipeerd op de groei van Gush Etzion. Als het aan de Israëlische regering ligt moeten daar in 2026 een half miljoen Israëli’s wonen. Voor de verbreding wordt land van twee Palestijnse plaatsen geconfisqueerd.

De Tunnels Road werd aangelegd in 1995, kort na ondertekening van de Oslo-akkoorden. Deze en twee andere bypass-wegen (bij Ramallah en Hebron/Al-Khalil) moesten kolonisten de gelegenheid geven de steden waaruit Israël zich om te beginnen terugtrok, te vermijden.

Apartheidswegen

De Oslo-akkoorden zijn nooit uitgevoerd. Israël is bypass-wegen blijven aanleggen en bestaande wegen blijven uitbreiden. Deze wegen zijn een belangrijke motor achter de ontwikkeling van de nederzettingen. De nederzettingen langs de Tunnels Road groeiden na opening van de weg razendsnel. In tienjaar tijd was de bevolking verdrievoudigd. 

Israël doet graag voorkomen dat niet alleen de kolonisten, maar ook de Palestijnen van de weg profiteren. Daar is echter geen sprake van: een checkpoint garandeert dat de weg alleen door Israëli’s kan worden gebruikt. De Tunnels Road is een van Israëls zogenoemde ‘apartheidswegen’.

 


 

Internationale gemeenschap medeverantwoordelijk

Israël zet met de goedkeuring van de weg en de woningen opnieuw een destructieve en gevaarlijke stap. Israël laat hiermee zien dat het alles op alles zet om elk perspectief op een soevereine en levensvatbare staat Palestina de grond in te boren.

De Verenigde Naties en de Europese Unie zullen ongetwijfeld hun afkeuring uitspreken, zoals zij dat altijd doen. Ook zullen zij Israël opnieuw manen zich aan het internationaal recht te houden. Het zijn vermaningen met rituele betekenis, want in de praktijk laat de internationale gemeenschap Israël begaan. Van sancties, zoals die tegen tal van landen worden getroffen, wordt Israël opzichtig uitgezonderd.

Het is een pijnlijke constatering dat de ondergang van de tweestatenformule niet alleen het resultaat is van een destructieve samenwerking tussen extremistische kolonisten en de Israëlische regering, maar evenzeer van de koppige weigering van de internationale gemeenschap om het internationaal recht te respecteren en Israël door middel van sancties tot de orde te roepen. Het roept zo langzamerhand de vraag op wat de betoonde bezorgdheid met het lot van Israëli’s en met name Palestijnen werkelijk voorstelt.

https://rightsforum.org/nieuws/israel-geeft-groen-licht-voor-bouw-2342-woningen-in-illegale-nederzettingen/


 

U moet begrijpen: het is voor onze veiligheid

Onlangs verscheen een rapport van de Israëlische mensenrechtenorganisatie B’tselem over de situatie in Hebron. In Hebron zijn ongeveer 700 Joodse kolonisten met een extremistisch gedachtegoed. In hetzelfde gebied van 0,8 km2leven ongeveer 7000 Palestijnen, die het leven onmogelijk wordt gemaakt met het leugenachtige argument dat Israël voor de veiligheid van zijn inwoners moet zorgen.

Ten eerste hebben Israëliërs hier niets te zoeken omdat het Palestijns gebied is. Vervolgens stellen we vast dat Joodse kolonisten appartementen bouwen op het dak van huizen die niet van hen zijn. Na de aanslag in 1994 van Baruch Goldstein, waarbij 29 biddende moslims zijn omgekomen, werden hele straten afgezet en verklaard tot no-go-zone voor Palestijnen. U moet begrijpen, het is voor onze veiligheid.

Het is hier niet bij gebleven. Israël heeft een wreed systeem van beperkingen opgelegd op het vlak van mobiliteit met 22 checkpoints en 64 fysieke barrières, die Palestijnen uit de buurt houden van straten waar ze niet mogen komen. Ieder verplaatsing betekent checkpoints passeren met vernederende inspecties. De verminderde bewegingsvrijheid heeft bewoners afgesneden van familie en vrienden en de economie grote schade toegebracht.

Het Israëlische leger is overal in de buurt aanwezig. Het aantal soldaten is groter dan het aantal kolonisten dat zij beschermen. Soldaten vind je op het dak van woningen, bij checkpoints en, onaangekondigd, in je eigen huis. Midden in de nacht doet het leger huiszoekingen, waarbij soms de familie tijdelijk buiten wordt gezet. Documentatie van Breaking the Silence onthult dat in briefings wordt gesteld: ‘het doel van deze huiszoekingen is angst te zaaien en het besef dat het leger op ieder moment kan besluiten je huis om te keren’.

Het Israëlische leger beschermt de kolonisten – ook als ze geweld plegen. Uit onderzoek van OCHA blijkt dat sinds 2015 70% van de Palestijnse families te maken had met settlergeweld. Het gaat hier om intimidatie en bedreiging (80%), fysieke aanvallen (48%), het gooien van stenen (33%), het weigeren van toegang (12%) en schieten (5%). Palestijnen kunnen nergens heen met hun klachten: niet bij het gerecht, niet bij de politie en niet bij het leger. De kolonisten weten dat ze straffeloos kunnen doen wat ze willen.

Inmiddels hebben duizenden Palestijnen het stadscentrum verlaten. Het oude historische centrum is verworden tot een spookstad. Dit is de manier waarop Israël Palestijnen gedwongen verplaatst. 

In anderhalve minuut kunt u ook een film bekijken die het bovenstaande in beeld brengt.

Hieronder blijkt ten overvloede dat de zorg voor veiligheid van de Israëlische overheid niet van toepassing is op het Palestijnse volksdeel.

https://www.btselem.org/publications/summaries/201909_playing_the_security_card


 

Bij de dood van Ra’d Al-Bahri

 

Ra’d Al-Bahri bracht op 18 oktober om 19.30 uur olijven naar de auto van zijn nicht uit Israël. Hij had haast, omdat een vriend om hem wachtte. Hij ging niet terug naar zijn auto, maar liep snel naar het checkpoint. Hij reageerde niet op het roepen dat hij terug moest keren. Daarna werd hij op enkele meters van de wacht twee keer in zijn benen geschoten. Al-Bahri viel en probeerde overeind te komen. Toen werd hij door andere soldaten met 8 tot 10 schoten gedood.

Het kan zijn dat hier een misverstand in het spel is.

Het blijft echter verwerpelijk om iemand te doden die al gewond is. Angela Merkel legde kortgeleden bloemen ter herdenking van hen die doodgeschoten zijn bij de Berlijnse Muur. Het liquideren van Ra’d Al-Bahri door het Israëlische leger is van dezelfde categorie.

https://www.btselem.org/open_fire/20191030_killing_of_rad_al_bahri


 

Haatkolonisten slaan toe tijdens Palestijnse olijvenoogst

Gemaskerde Israëlische kolonisten die Palestijnse boeren met knuppels en stenen te lijf gaan, brandstichten, akkers en boomgaarden vernielen en de oogst stelen: het is een bekend fenomeen op de bezette Westelijke Jordaanoever. Met het aanbreken van de olijvenoogst is de terreur verhevigd.

Vijf vrijwilligers raakten gewond, onder wie de tachtigjarige rabbi Moshe Yehudai van de Israëlische organisatie Rabbis for Human Rights (RHR). Rabbijnen voor mensenrechten werft Israëlische en buitenlandse vrijwilligers aan om Palestijnen te vergezellen tijdens de olijvenoogst. Palestijnse boeren zeggen dat ze regelmatig worden geïntimideerd en geweld ondergaan terwijl ze de gewassen verzorgen die zich in de buurt van nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever bevinden.

Bij de brand gingen honderden – volgens sommige berichten meer dan 1300 – olijfbomen verloren. Vele daarvan waren tientallen jaren oud. Er moesten blusvliegtuigen aan te pas komen om het vuur onder controle te krijgen.

Het incident kwam toen de jaarlijkse olijvenoogst net begon. Meer dan 100 000 Palestijnse gezinnen zijn tot op zekere hoogte afhankelijk van het inkomen dat ze uit hun olijven halen en ongeveer 18 procent van de Palestijnse landbouwproductie komt uit olijven.

Palestijnse media en rechtengroeperingen hebben meerdere gevallen gemeld waarin Israëliërs zich bemoeiden met de jaarlijkse oogst, Palestijnen aanvielen, olijven stelen en bomen ontwortelden.

Bij hoge uitzondering leidt geweld van kolonisten tot veroordeling door Israëlische politici. Dat gebeurt wanneer kolonisten zich tegen militairen keren. Afgelopen week deed zich zo’n geval voor, nadat militairen – ook uitzonderlijk – een jonge kolonist uit Yitzhar oppakten die bezig was een akker van een Palestijn in brand te steken.

Twee dagen later bedreigde een aantal kolonisten uit wraak een groepje militairen die bij Yitzhar een oefening uitvoerden. En zondagochtend bekogelden zo’n dertig kolonisten in de omgeving van Yitzhar patrouillerende militairen met stenen en sneden de banden van twee militaire voertuigen stuk. De militairen schoten in de lucht en gebruikten stungranaten om de kolonisten te verdrijven.

TheRightsForum – 22 oktober 2019

https://twitter.com/lioramihai/status/1184436285286551552 


 

Inval in kantoren van Palestijnse organisaties

Eind september vielen Israëlische troepen verschillende keren de kantoren binnen van twee Palestijnse mensenrechtenorganisaties. Ze richtten een ravage aan en namen kostbare apparatuur mee. De overvallen zijn onderdeel van een brede campagne om critici van de Israëlische bezetting te intimideren en de mond te snoeren.

Zo vielen Israëlische bezettingstroepen het kantoor binnen van de Unie van Palestijnse Vrouwencomités (Union of Palestinian Women’s Committees, UPWC) in Al-Khalil (Hebron). De UPWC zet zich sinds 1980 in voor vrouwen- en mensenrechten en is scherp gekant tegen de Israëlische bezetting van Palestijns gebied. De militairen haalden het kantoor overhoop en namen een camera, computers en een printer mee. 

Nadien pleegden Israëlische troepen ’s nachts een overval op het kantoor van de Palestijnse mensenrechtenorganisatie Addameer in Ramallah. Addameer zet zich in voor Palestijnse politieke gevangenen in Israëlische detentie. Uit het kantoor werden vijf laptops, geheugenkaarten, harde schijven en boeken gestolen. Het was de derde overval in dat kantoor. Tegelijkertijd werd in meerdere andere kantoren en andere gebouwen in Ramallahingebroken, waaronder het hoofdkantoor van de vakbond voor werknemers in de dienstverlening.

Zowel Ramallah als het deel van Al-Khalil waar het kantoor van de UPWC is gevestigd behoren tot het zogenoemde A-gebied (Area A) van de Westelijke Jordaanoever, dat onder bestuur staat van de Palestijnse Autoriteit (PA). Desondanks valt het Israëlische leger er geregeld binnen zonder dat de PA ingrijpt (Noot: de PA is in vergelijking met het Israëlische leger een tandeloze tijger).Onder de ogen van de PA werd zelfs een Palestijnse parlementariër van haar bed gelicht.

De overvallen op de kantoren maken deel uit van een brede campagne om organisaties die Israëls politiek van bezetting, kolonisering en onderdrukking aan de kaak stellen, het functioneren onmogelijk te maken. 

Ook het besluit van de Israëlische regering om de directeur Israël/Palestina van Human Rights Watch, de Amerikaan Omar Shakir, het land uit te zetten, kadert in deze brede campagne.

Ook Israëlische mensenrechtenorganisaties als B’Tselem en Breaking the Silence hebben voortdurend te maken met lastercampagnes, bedreigingen en zelfs geweld. Door middel van wetgeving wordt getracht hen het functioneren onmogelijk te maken. 

Ook Palestijnse journalisten en media hebben geregeld te maken met invallen van Israëlische militairen.

The Rights Forum – 1 oktober 2019 – verkorte versie


 

OOST-JERUZALEM

Recordaantal Palestijnse huizen vernietigd

Israël heeft in 2019 een recordaantal huizen in bezet Oost-Jeruzalem gesloopt, het hoogste aantal in de afgelopen 15 jaar. Dit meldde de Israëlische rechtengroep B’Tselem donderdag.

Meer dan 140 Palestijnse huizen werden gesloopt, wat resulteerde in de verplaatsing van 238 Palestijnen, waaronder 127 minderjarigen.

Van de huizen die werden vernietigd, werden 39 door de eigenaren zelf vernietigd nadat ze sloopopdrachten van Israël hadden ontvangen, dit om te voorkomen dat ze aan de gemeente sloopkosten moest betalen.

De sloopwerkzaamheden van dit jaar overtroffen ver het op één na hoogste aantal sloopwerkzaamheden in 2016. Toen werden 92 huizen verwoest.

Sinds B’Tselem in 2004 begon met het opnemen van huisvernielingen in Oost-Jeruzalem, heeft Israël in totaal 949 huizen verwoest en meer dan 3000 Palestijnen verdreven.

Na de Israëlische bezetting van Oost-Jeruzalem en de Westelijke Jordaanoever in 1967 annexeerde Israël illegaal ongeveer 70 000 dunums (70 km2) Palestijns land en breidde het de grenzen van de gemeente Jeruzalem uit naar tientallen Palestijnse buurten.

Er wonen ongeveer 350 000 Palestijnen in Oost-Jeruzalem. Na de bezetting van de stad kregen ze de status van "permanent verblijf.

Ondanks het feit dat Palestijnen 40% van de bevolking van Jeruzalem uitmaken, heeft de gemeente Jeruzalem slechts 15% van het land in Oost-Jeruzalem bestemd voor residentieel gebruik.

Naast discriminerende zone-wetten maakt Israël het voor Palestijnen buitengewoon moeilijk om bouwvergunningen te verkrijgen door langdurige en dure aanvraagprocedures, wat onmogelijk is voor vele Palestijnse families die onder de armoedegrens leven.

Volgens VN-documentatie ontbreekt het bij ten minste een derde van alle Palestijnse huizen in Oost-Jeruzalem aan een door Israël uitgegeven bouwvergunning, waardoor meer dan 100 000 Palestijnen het risico lopen te worden verplaatst.

Met de steun van de staat hebben Israëlische kolonistenorganisaties de controle overgenomen over tientallen eigendommen in Palestijnse buurten in Oost-Jeruzalem. Zij hebben bovendien langdurige juridische veldslagen geopend tegen Palestijnse families in een poging hen uit hun huizen te verdrijven.

Waakhond Peace Now heeft vorige maand gegevens vrijgegeven waaruit blijkt dat van 1991 tot 2018 slechts 16,5% (9536 eenheden) van de 573 737 goedgekeurde woningen met bouwvergunningen in Jeruzalem, is goedgekeurd voor de bouw in Palestijnse buurten.

37,8% (21 834 eenheden) van de goedgekeurde aanvragen daarentegen was bestemd voor de bouw in Israëlische nederzettingenwijken in Oost-Jeruzalem.

De groep constateerde ook een "drastische toename" van de bouw van nederzettingen in Oost-Jeruzalem na de verkiezingen van de Amerikaanse president Donald Trump.

https://mondoweiss.net/2019/10/israel-destroyed-record-number-of-palestinian-homes-in-jerusalem-in-2019/?mc_cid=d647e7a5a9&mc_eid=367a5145e2

 

GAZASTROOK

Geweld en liquidatie in Gaza

Meer dan dertig doden in 48 uur waaronder zes kinderen. Dat is de tragische tol van de jongste geweldsescalatie in Gaza. 

Op 12 november liquideerde het Israëlische leger een commandant van de Islamitische Jihad in Gaza. Hij werd samen met zijn vrouw gedood door een Israëlische luchtaanval. Tegelijkertijd voerde Israël een liquidatiepoging uit in Damascus, waarbij het huis een andere politieke leider van Islamitische Jihad het doelwit was. Hij bleek niet thuis, zijn zoon en een kleindochter werden gedood.

Na de Israëlische aanvallen vuurde Islamitische Jihad raketten af op Israël, waarop het Israëlische leger weer reageerde met beschietingen op Gaza. In Israël raakten enkele tientallen mensen gewond door de raketten uit Gaza. 

Dit keer zijn we het eens met de verklaring van de woordvoerder van de Hoge Vertegenwoordiger van de EU voor Buitenlandse zaken en Veiligheid: ‘Het afschieten van raketten op burgerdoelen is totaal onacceptabel… Zoals de EU dit meermaals heeft gesteld: alleen een politieke oplossing kan deze doorlopende uitbarstingen van geweld beëindigen’.

TheRightsForum, nieuwsbrief 14 november 2019

 

Trieste balans

Van 12 tot 14 november 2019

 

34 doden 111 gewonden 190 woon 100 luchtaanvallen

gelegenheden

23 mannen 65 mannen

3 vrouwen 20 vrouwen

8 kinderen 26 kinderen


 

 

15 scholen 4 hoogspanningslijnen 5 huizen volledig verwoest

 

UNRWA

Het VN-Agentschap voor Palestijnse vluchtelingen (UNRWA) verkeert in een diepe crisis nadat directeur Pierre Krähenbühl op 6 november ontslag nam vanwege een onderzoek naar machtsmisbruik. 

UNRWA werd opgericht na de Arabisch-Israëlische Oorlog in 1948 om 700 000 Palestijnse vluchtelingen die uit hun huizen werden gedreven door het geweld, opvang te bieden. Het agentschap voorziet in onderwijs voor 500.000 Palestijnse studenten, gezondheidszorg voor 8,8 miljoen patiënten per jaar in 144 centra, en sociale dienstverlening voor 5 miljoen Palestijnen. UNRWA is ook een belangrijke werkgever in de Palestijnse gebieden.

De beslissing van Krähenbühl om een stap opzij te zetten komt er op een moment dat het bureau worstelt met een enorme cashcrisis. Het agentschap zit al in het slop sinds Washington, historisch altijd de grootste donor, de bijdragen reduceerde van 360 miljoen dollar naar 60 miljoen in 2018. Begin dit jaar werd zelfs dat laatste bedrag volledig ingetrokken.

Intussen gebruikt Israël, voor wie de UNRWA reeds jaren een doorn in het oog is, de controverse om aan te dringen op het opdoeken van de UNRWA. Danny Danon, de ambassadeur van Israël bij de VN, stelde dat er ‘geen andere oplossing is voor UNRWA dan te sluiten.’ Wat Israël en Danon er niet bij vertellen is dat Israël af wil van de UNRWA omdat deze het Palestijnse vluchtelingenprobleem, en de Israëlische verantwoordelijkheid hiervoor, voor de internationale gemeenschap blijvend zichtbaar houdt. Door aan te dringen op het opdoeken van de UNRWA, en het overhevelen van de taken van de UNRWA naar de buurlanden, hoopt Israël dat het Palestijnse vluchtelingenprobleem definitief van de internationale agenda verdwijnt. 

https://www.mo.be/nieuws/agentschap-voor-palestijnse-vluchtelingen-diepe-crisis-na-ontslag-chef

 

ISRAËL

Geen school voor Palestijnen

Nof Hagalil, tot voor kort Opper-Nazareth, is een stad met een gemengde bevolking. In 2017 was 26 procent van de bevolking Palestijn. Nof Hagalil is ook de enige gemengde stad zonder een staatsschool voor zijn Palestijnse gemeenschap. Volgens cijfers van het ministerie van Onderwijs gaat meer dan 90 procent van de bijna 3000 Palestijnse studenten naar school in nabijgelegen gemeenschappen. Deze week besloten negen families uit Nof Hagalil om actie te ondernemen en gingen bij het Hooggerechtshof in beroep om de opening van een eerste Palestijnse basisschool in de stad af te dwingen.

Afgelopen zomer had de rechtbank van het district Nazareth al een gelijkaardig verzoekschrift afgewezen dat was ingediend door Palestijnse ouders (en hun kinderen), samen met de Vereniging voor Burgerrechten in Israël en het Mossawa Advocacy Center. De rechtbank oordeelde dat er geen schade werd toegebracht aan de rechten van Palestijnse inwoners.

Hoewel de procedure in het openbaar werd gevoerd, kondigde de rechter zijn beslissing aan achter gesloten deuren. Het was het beroep erop dat het bestaan van de uitspraak aan het licht bracht.

De eis voor de oprichting van een Palestijnse school werd al in de jaren negentig gedaan, hoewel het eerste formele verzoek pas in 2013 werd ingediend.

https://www.haaretz.com/israel-news/.premium-a-quarter-of-its-residents-are-arabs-but-nof-hagalil-won-t-open-a-school-for-them-1.8073126?fbclid=IwAR2TKHu0TJrISJoaSbg47I7NM8gdofZVd3lU174meNkkifGNvEorkDLuSLs


 

GEVANGEN

Publicatieverbod voor Addameer

Ook in de maand november krijgt de organisatie voor politieke gevangenen Addameer het verbod om informatie te verschaffen over een aantal gevangenen. Het gaat om een verlenging van een verbod dat al begon in september. Addameer is er zeker van dat betrokken gevangenen gemarteld zijn. 


 

Khalida Jarrar opnieuw gearresteerd

Op donderdag 31 oktober is Khalida Jarrar opnieuw gearresteerd zonder een officiële beschuldiging. Ze was nog maar vrij sinds eind februari als afsluiting van een administratieve detentie van 20 maanden. Khalida Jarrar is lid van het Palestijnse parlement (de PLC) en was Palestijns vertegenwoordiger in de Raad van Europa en directeur van de organisatie Addameer, die de belangen van Palestijnse gevangenen behartigt.

http://www.addameer.org/sites/default/files/publications/newsletter_october.pdf


 

BDS

Op 28 oktober heeft het stadsbestuur van Oslo besloten om geen goederen uit de Israëlische kolonies in de Westelijke Jordaanoever te accepteren. 

Ierlandrond een wet af die een verbod behelst op het importeren van goederen uit de Israëlische kolonies op de Westelijke Jordaanoever. De wet is reeds goedgekeurd door de beide parlementen.

https://bdsmovement.net/news/norways-capital-oslo-banning-israeli-settlement-goods-and-services

 

BELGIË

Slordigheden bij de VRT

Naar aanleiding van de liquidatie van een commandant van de Palestijnse Islamitische Jihad en wat er op volgde, voelde de VRT zich geroepen om over de achtergrond van de islamitische Jihad te schrijven en een overzicht te geven van het Israëlisch-Palestijnse conflict. U kunt de volledige tekst via de link raadplegen.

De VRT stelt:

Sinds de oprichting van Israël in 1948 is het nooit rustig geweest in de regio. Israël kreeg 78% van het voormalige Britse mandaatgebied Palestina.

De onafhankelijkheid van Israël werd uitgeroepen op 14 mei 1948. Op dat ogenblik controleerden de zionistische milities 13% van het historische Palestina. In mei 1949 werd de staat Israël opgenomen in de VN. (11 mei 1949). 

De resolutie waarmee Israël in 1949 werd aanvaard als VN-lidstaat herinnert ook aan VN-resolutie 181 van 29-11-1947 (Verdeelplan Palestina) en VN-resolutie 194 van 11-12-1948, (Recht op terugkeer Palestijnse vluchtelingen), en vermeldt verklaringen van de vertegenwoordiger van de Israëlische regering, waarin deze zich bereid verklaart de VN-resoluties 181 en 194 te respecteren. 

De 78% van het historische Palestina, die Israël controleerde ná de oorlog van 1948/1949, is in strijd met het verdeelplan van de VN dat 54% voorzag voor een joodse staat. Het grootste deel van deze 78% werd veroverd door oorlog en etnische zuivering.In 1948/49 zijn minstens 750 000 Palestijnen gevlucht of verdreven, die nooit mochten terugkeren. Ze raakten al hun bezittingen (onroerend goed, land, plantages) kwijt. Hiervoor is nooit compensatie betaald.

De uitleg van de VRT verzwijgt dat Israël, door zichzelf voor te stellen als een exclusief joodse staat, zich schuldig maakt aan fundamentele discriminatie. Niet-joden, de Palestijnen dus, hebben niet dezelfde rechten als de joodse inwoners.

De verklaring schrijft verdoezelend over de militaire bezetting van de Westelijke Jordaanoever en de blokkade van de Gazastrook. Impliciet wordt ervan uit gegaan dat Israël en Palestina gelijkwaardige partners zijn.

Israël bouwde langs de Israëlisch grens een muur van 708 kilometer lang.

Slordig: de muur is voor een belangrijk deel op Palestijnse grond gebouwd en annexeert belangrijke stukken van de Westelijke Jordaanoever, waaronder waterbronnen.

Tegenwoordig, na 25 jaar van escalatie, is het draagvlak voor vrede bij zowel de Palestijnen als de Israëliërs kleiner dan ooit.

Dit is onjuist. Palestijnen willen uit de hopeloze situatie geraken. Wie wel eens in de Palestijnse gebieden is geweest, is verbaasd over hoe vredelievend veel Palestijnen nog steeds zijn. Palestijnen willen vrede. Israël zegt ook over vrede te willen spreken. Maar moet je als Palestijn gaan onderhandelen met een partner die je voortdurend besteelt en daar ook niet mee wil ophouden?

In plaats van de lauwe politiek waarbij de Europese Unie de import van producten uit de illegale Israëlische nederzettingen blijft gedogen, met als enige wijziging een labeling van deze producten, vraagt Palestina Solidariteit vzw daarom om eindelijk consequent te zijn met de eigen principes en de invoer van deze illegale nederzettingenproducten in de Europese Unie te verbieden.

https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2019/11/14/dit-moet-u-weten-over-islamitische-jihad/


 

Uit de Belgische parlementen

 

 

Vragen en initiatieven uit het Vlaamse parlement

Samenwerking Vlaanderen-Palestina

Tine Soens (SP-A)verwees in een vraag van eind juni naar een Palestijns-Vlaamse culturele week die doorging onder de naam ‘Under Construction’. In een toelichting daarover had Vlaams minister-president Bourgeois gesteld dat hij zijn collega-ministers in de Vlaamse regering zou bevragen over mogelijke samenwerkingsverbanden, binnen hun bevoegdheid, met Palestina. Tine Soens informeerde naar de stand van zaken hierrond. 

Vlaams minister-president Geert Bourgeoisantwoordde dat er met minister Sven Gatz werd gesproken over het organiseren van een tweejaarlijkse culturele activiteit. Ook met minister Muyters en Crevits werd gesproken over ‘vocational learning’, individuele beroepsopleidingen op de werkvloer, en over duaal leren. Verschillende ministers antwoordden bereid te zijn hun Palestijnse collega’s te ontvangen wanneer die naar Vlaanderen zouden komen.

http://docs.vlaamsparlement.be/pfile?id=1416947

 

Vragen en initiatieven uit het federale parlement

Vernieling Belgisch Oxfam-project door Israël

Wouter De Vriendt (GROEN) en Malik Ben Achour (PS) klaagden aan dat Israël op 4 juli, opnieuw(!), een Belgisch project vernietigde in bezet Palestijns gebied, in Khirbet Al-Duqaiqah bij Hebron. Het betrof drie waterciternen en minstens 2500 bomen en was onderdeel van een project van Oxfam. De schade zou méér dan 7500 euro bedragen. Wouter De Vriendt en Malik Ben Achour wezen er op dat de vernietiging van Europese projecten door Israël reeds in 2017 door minister De Croo werd aangekaart en vroegen welke actie de minister zou ondernemen. Beiden vroegen ook of een schadevergoeding juridisch kan worden afgedwongen, desnoods bij het Internationaal Gerechtshof in Den Haag. Wouter De Vriendt gebruikte deze vernieling ook om de vraag te stellen of de import van producten uit illegale nederzettingen niet verboden moet worden.

De vraag werd voorlopig nog niet door minister Reynders beantwoord.

https://www.dekamer.be/kvvcr/showpage.cfm?section=qrva&language=nl&cfm=qrvaXml.cfm?legislat=55&dossierID=55-Bxxx-1083-0063-2019202000698.xml

https://www.dekamer.be/kvvcr/showpage.cfm?section=qrva&language=nl&cfm=qrvaXml.cfm?legislat=55&dossierID=55-Bxxx-1083-0057-2019202000692.xml


 

Vlaams Belang beschuldigt Islamitische vzw 

Kathleen Bury (VB) stelde een vraag over de vzw Aksahum die internationaal bekend staat als de Stichting Al Aqsa, en die geld inzamelt voor verschillende projecten in de Palestijnse gebieden en in Syrië, onder meer via moskeeën en via spaarbussen in winkels en restaurants. In haar vraag insinueerde Kathleen Bury dat Aksahum een terroristische organisatie zou zijn. 

Minister van Justitie Koen Geens antwoordde dat de Staatsveiligheid over geen informatie beschikt waaruit blijkt dat de vzw Aksahum zich schuldig zou maken aan zaken die aan terrorisme gelieerd zijn. Er werden in Europa verschillende onderzoeken gevoerd en ook daarbij is nooit aangetoond dat de door de in België ingezamelde fondsen gebruikt werden voor terroristische activiteiten.

https://www.dekamer.be/kvvcr/showpage.cfm?section=qrva&language=nl&cfm=qrvaXml.cfm?legislat=55&dossierID=55-B004-1081-0045-0000201900410.xml


 

Vragen in de commissie Buitenlandse zaken

Stopzetting Belgische bijdrage aan de UNRWA

Wouter De Vriendt (GROEN) stelde een vraag aan minister van Ontwikkelingssamenwerking Alexander De Croo, i.v.m. de opschorting van de extra steun aan de UNRWA, de VN-organisatie voor de Palestijnse vluchtelingen. (Dit had te maken met klachten over slecht bestuur.) Wouter De Vriendt toonde zijn bezorgdheid hierover omdat duizenden Palestijnse vluchtelingen van de steun van de UNRWA afhankelijk zijn. Hij vroeg wanneer de bijdrage aan de UNRWA opnieuw zal worden uitgekeerd. 

Minister van Ontwikkelingssamenwerking De Croo antwoordde zich bewust te zijn van het belang van de UNRWA, en het feit dat bepaalde landen liefst de UNRWA zien verdwijnen. Hij hoopt dat einde dit jaar het onderzoek zal worden afgerond, en is bereid om de uitstaande steun aan de UNRWA dan zo snel mogelijk uit te betalen.

https://www.dekamer.be/doc/CCRI/pdf/55/ic028.pdf


 

EUROPA

Uitspraak Europese Hof van Justitie

Op labels van wijn die in de nederzettingen in Palestijnse gebieden is geproduceerd, mag niet staan dat de drank uit Israël komt. Dat heeft het Europees Hof van Justitie dinsdag 12 november besloten 

Een Europese richtlijn van 2015 stelde dat labels een onderscheid moeten maken tussen producten afkomstig uit Israël en producten afkomstig uit de Westelijke Jordaanoever. Het was een richtlijn, geen verplichting, waardoor deze ook nauwelijks werd gehandhaafd en opgevolgd. Het Hof van Justitie heeft nu geoordeeld dat een correcte vermelding van oorsprong ook officieel verplicht en bindend is. De uitspraak geldt voor alle landen in de Europese Unie.

Naast een duidelijkere regelgeving die correcte etikettering verplicht, bevestigt het Europees Hof via deze uitspraak impliciet dat Israël geen soevereiniteit heeft over de nederzettingen en dat het bezet gebied is. Dit is een stap in de goede richting. Zo lang echter nederzettingsproducten in Europa mogen worden ingevoerd, steunt Europa de nederzettingen economisch. 

Als Europa dus consequent wil zijn, zou het een importverbod van nederzettingsproducten moeten invoeren. Dit is exact het standpunt dat de hieronder genoemde Israëliërs in een steunbetuiging naar voren brachten.

Ilan Baruch Former Israeli ambassador to South Africa, Namibia, Botswana, and Zimbabwe,Prof Eli Barnavi Former Israeli ambassador to France, Prof Michael Ben-Yair Former attorney general of Israel, Avraham Burg Former speaker of Knesset and head of the Jewish Agency, Erella Hadar Former Israeli ambassador to the Czech Republic, Prof David Harel Vice-president of the Israel Academy of Sciences and Humanities Israel Prize recipient (2004), Prof Yehoshua Kolodny Israel Prize recipient (2010), Miki Kratsman EMET Prize Laureate (2011), Alex Levac Israel Prize recipient (2005), Dr Alon Liel Former ambassador to South Africa and Turkey, Mossi Raz Former member of Knesset, Prof David Shulman Israel Prize recipient (2016), Prof Zeev Sternhel Israel Prize recipient (2008)

https://www.nu.nl/economie/6010449/europees-hof-wijn-uit-palestijnse-gebieden-mag-geen-label-israel-krijgen.html

https://www.mo.be/nieuws/etikettenkwestie

https://www.theguardian.com/world/2019/nov/15/ban-import-of-israeli-settlement-goods

 

Burgerinitiatief bij de EU

Op 5 juli dit jaar diende een comité een burgerinitiatief in bij de Europese commissie om geen producten in haar markt toe te laten van de Israëlische kolonies in de Westelijke Jordaanoever. Zoals de zaken er nu voor staan ondersteunt de EU de illegale nederzettingen door producten daarvandaan wel toe te laten. Met het initiatief kunnen burgers de Commissie dwingen om de zaak te heroverwegen als ze een miljoen handtekeningen hebben verzameld. 

De Europese Commissie gaf geen goedkeuring aan dit initiatief. Het argument dat de EC gebuikt is dat iets dergelijks buiten haar mandaat valt. De initiatiefnemers laten het er niet bij zitten. Ze gaan een proces aan bij de Europese Hof van Justitie.

Voor dit proces zijn echter financiële middelen nodig: 10 000 Euro. Het is erg belangrijk om dit initiatief te steunen. Als de Europese Commissie juridisch gedwongen wordt om goederen uit de Westelijke Jordaanoever te weigeren, is dat een grote doorbraak. Experts zeggen dat het proces wel degelijk kans maakt op een gunstige uitslag.

 

VERENIGDE STATEN

Israëlische nederzettingen niet illegaal?

De Verenigde Staten noemen de Israëlische nederzettingen op de bezette Westelijke Jordaanoever "niet per se in strijd met het internationaal recht". Dat heeft de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Mike Pompeo gezegd. De VS verandert daarmee drastisch het beleid dat al jarenlang gevoerd wordt ten opzichte van Israël en de Palestijnen. De Palestijnen en de buurlanden van Israël veroordelen de Amerikaanse beslissing.

Sinds de oorlog van 1967 bezet Israël delen van de Westelijke Jordaanoever Een VN-resolutie die toen ook door Amerika werd gesteund riep Israël op om het gebied aan de Palestijnen terug te geven. Maar Israël heeft er intussen veel kolonies gebouwd, waar ongeveer 620 000 kolonisten (2017) wonen, inclusief Oost-Jeruzalem.

Amerika protesteerde daar zelden fel tegen, maar hield zich officieel wel aan de versie dat het gebied niet bij Israël hoort. Daar is nu dus een einde aan gekomen door de uitspraken van minister van Buitenlandse Zaken Mike Pompeo.

De Israëlische premier Netanyahu reageerde meteen tevreden. Een historische vergissing wordt rechtgezet, liet hij weten. "We worden Joden genoemd omdat we het volk van Judea zijn". 

De reacties van de buurlanden waren minder lovend. De Jordaanse minister van Buitenlandse Zaken noemde de Amerikaanse houding een schending van het internationale recht "met gevaarlijke gevolgen". Palestijnse politici lieten verstaan dat "internationaal recht nu vervangen is door de wet van de jungle". 

De Europese Unie heeft zichzelf ondertussen gedistantieerd van de beslissing van de Amerikanen om hun standpunt te wijzigen over de Israëlische nederzettingen.

“Het standpunt van de Europese Unie over het Israëlische nederzettingenbeleid is duidelijk en blijft ongewijzigd”, verklaarde vertegenwoordiger van het Europese buitenlandbeleid, Federica Mogherini maandagavond in Brussel. Ze voegde er aan toe dat de Israëlische nederzettingen in de ogen van Europa strijdig zijn met het internationaal recht en dat ze de kans op een tweestatenoplossing en een duurzame vrede in de regio ondermijnen.

https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2019/11/18/israelische-nederzettingen/?deliveryName=DM20589

https://www.knack.be/nieuws/wereld/netanyahu-tevreden-met-amerikaanse-koerswijziging-over-nederzettingen-eu-distantieert-zich/article-news-1533597.html

 

Standpunt Palestina Solidariteit vzw 

Palestina Solidariteit vzw veroordeelt wijziging standpunt Verenigde Staten rond illegale Israëlische nederzettingen

Palestina Solidariteit vzw verneemt en veroordeelt ten stelligste de beslissing van de Amerikaanse regering om, vanaf nu, de Israëlische nederzettingen in bezet Palestijns gebied niet langer als illegaal te beschouwen.

Palestina Solidariteit vzw stelt tegelijkertijd vast dat de Verenigde Staten in de praktijk reeds jaren een gedoogbeleid voerden waarbij afkeuring van de Israëlische nederzettingenpolitiek nooit gekoppeld werd aan enige concrete sanctie.

Bovenop dit gedoogbeleid stellen wij vast de staat Israël reeds vele jaren kon rekenen op grootschalige Amerikaanse steun, zowel op het militaire als het politieke vlak. Ondanks de afkeuring van de VS, tot nu toe, van de Israëlische nederzettingenpolitiek, werd aan deze steun nooit enige voorwaarde gekoppeld.

Verder zagen wij de vele resoluties die de voorbije decennia werden voorgelegd in de Veiligheidsraad van de VN, waarin de Israëlische bezetting en nederzettingenpolitiek werden veroordeeld, die bijna systematisch konden rekenen op een veto van de regering van de Verenigde Staten.

Naast het feit dat Palestina Solidariteit vzw de beslissing van de Amerikaanse regering veroordeelt, stelt Palestina Solidariteit vzw daarom vast dat de Verenigde Staten hiermee vooral klaarheid scheppen in hun politiek tegenover het Israëlisch-Palestijnse conflict.

Palestina Solidariteit vzw stelt verder vast dat ook de Europese individuele regeringen, en de Europese Unie, de Israëlische nederzettingenpolitiek de voorbije decennia doorlopend veroordeelden, maar nooit veel animo vertoonden om dit beleid van veroordeling ook om te zetten in concrete politieke daden.

Palestina Solidariteit vzw hoopt daarom dat de Europese regeringen de bovenstaande beslissing van de Verenigde Staten zullen gebruiken om hierrond eindelijk een onafhankelijk beleid te ontwikkelen waarbij de afkeuring van de Israëlische nederzettingenpolitiek eindelijk wordt omgezet in concreet beleid.

In plaats van de lauwe politiek waarbij de Europese Unie de import van producten uit de illegale Israëlische nederzettingen blijft gedogen, met als enige wijziging een labeling van deze producten, vraagt Palestina Solidariteit vzw daarom om eindelijk consequent te zijn met de eigen principes en de invoer van deze illegale nederzettingenproducten in de Europese Unie te verbieden.


 

Namens Palestina Solidariteit vzw

 

WERELD

Druk op Internationaal Strafhof 

Vanuit de hele wereld wordt het Internationaal Strafhof gemaand om eindelijk op te treden tegen het Israëlische geweld waaraan de Palestijnen blootstaan. Op 29 november vindt in Den Haag een internationale demonstratie plaats.

Een coalitie van zestig organisaties vormt de voorhoede van wat bezig is uit te groeien tot een wereldwijd protest tegen de passiviteit van het Internationaal Strafhof. Dat laat nog altijd na officieel onderzoek in te stellen naar Israëlische (oorlogs)misdaden, waardoor die onbestraft blijven en kunnen voortduren. De Palestijnen betalen daarvoor de prijs.

Op vrijdag 29 november, de door de Verenigde Naties (VN) ingestelde Dag van solidariteit met het Palestijnse volk, vindt in Den Haag een internationale demonstratie plaats tegen de passiviteit van het daar gevestigde Strafhof. Dat wordt gemaand om nu zonder verder uitstel officieel onderzoek in te stellen.

Simpele opdracht: ‘Kom in actie!’

Op 16 januari 2015 kondigde het Strafhof aan een vooronderzoek in te stellen naar wat het noemde ‘de situatie in Palestina’. Dat vooronderzoek moest uitwijzen of er voldoende aanwijzingen voor Israëlische (oorlogs)misdaden bestonden om een officieel onderzoek te openen dat kon leiden tot een aanklacht, veroordeling en sancties. Bijna vijf jaar later heeft het hof nog altijd geen officieel onderzoek ingesteld.

De harde realiteit is dat het hof nalaat de Palestijnen in bescherming te nemen tegen de voortgaande Israëlische misdaden. Op 29 november wordt het Strafhof door de internationale civil societyter verantwoording geroepen met de simpele boodschap: ‘Kom in actie.’

Toetreding tot Strafhof en vooronderzoeken

Pas in november 2012 kreeg Palestina bij de VN de status van waarnemerstaat, waarna het kon toetreden tot internationale verdragen en instellingen als het Strafhof (International Criminal Court).

Dat gaf de Palestijnse Autoriteit (PA) de mogelijkheid om bij het Strafhof om een onderzoek te vragen naar mogelijke Israëlische oorlogsmisdaden, begaan tijdens het Israëlische offensief tegen Gaza in 2014. Op 16 januari 2015 maakte het Strafhof bekend een vooronderzoek in te stellen, dat overigens ook betrekking heeft op mogelijke (oorlogs)misdaden van Palestijnse zijde.

Het vooronderzoek omvat ook mogelijke (oorlogs)misdaden in samenhang met de blokkade van de Gazastrook, die internationaalrechtelijk als bezetting geldt. Er zijn honderden gedocumenteerde gevallen waarin Palestijnse burgers in Gaza door Israëlische scherpschutters werden neergeschoten zoals tijdens de ‘Grote Mars van Terugkeer’. In februari van dit jaar publiceerde een door de VN ingestelde onafhankelijke commissie een vernietigend rapport over het Israëlische geweld tegen de Palestijnse betogers.

Tenslotte is het hof verzocht serieus onderzoek in te stellen naar de Israëlische aanval op het schip de Mavi Marmara op 31 mei 2010, waarbij tien burgers werden gedood. 

Overvloed aan materiaal

De voorbije jaren kreeg het Strafhof een schat aan documentatie en werd het tot spoed gemaand. In juli 2017 wendde een Palestijnse coalitie van vijfhonderd burgers en vijftig vakbonden en maatschappelijke organisaties zich tot het Strafhof met nieuwe aanklachten en bewijsvoering. 

In augustus 2017 bracht Defence for Children diezelfde boodschap aan het Strafhof over met een campagne die de aandacht vestigde op het lot van de 800 duizend Palestijnse kinderen in de door Israël van de buitenwereld afgesloten Gazastrook – een extreme vorm van collectieve bestraffing.

In september 2017 boden de Palestijnse mensenrechtenorganisaties Al-Haq, Al-Mezan, Addameer en het Palestinian Center for Human Rights (PCHR) het Strafhof een 700 pagina’s tellend dossier aan over de gevolgen van de Israëlische kolonisering. Dat was al het vierde dossier dat de organisaties overlegden. De drie eerdere dossiers hadden betrekking op Israëlische misdaden tegen de bevolking van de Gazastrook, onder meer tijdens de militaire campagne in de zomer van 2014.

Passiviteit kost levens

In mei 2018 bezocht de Palestijnse minister van Buitenlandse Zaken, Riad Malki, het Strafhof om hoofdaanklaagster Bensouda duidelijk te maken dat langer uitstel van een officieel onderzoek volstrekt onverantwoord zou zijn. In een 18 pagina’s omvattend verzoek tot ingrijpen wees Malki het Strafhof op zijn verplichtingen, benadrukkend dat het uitblijven van onderzoek en sancties Israël aanmoedigt tot intensivering van de misdaden waartegen het Strafhof de Palestijnen juist moet beschermen:

Diezelfde boodschap werd in september 2018 overgebracht door een internationale coalitie van 25 organisaties, waaronder The Rights Forum. Ook de belangrijke mensenrechtenorganisaties Human Rights Watch en Amnesty International hebben het Strafhof herhaaldelijk gemaand een officieel onderzoek in te stellen en een einde te maken aan de feitelijke immuniteit die Israël geniet.

https://rightsforum.org/nieuws/strafhof-koerst-af-op-harde-botsing-met-civil-society-over-lot-palestijnen/


 

En wéér wordt Israël uitgezonderd in de VN

De Mensenrechtenraad van de VN liet een database opstellen van bedrijven die betrokken zijn bij het militaire regime van Myanmar. De database van bedrijven die betrokken zijn bij de Israëlische kolonisering is intussen jaren vertraagd.

Dat opmerkelijke verschil maakt duidelijk dat de vaak gehoorde klacht dat Israël wordt uitgezonderd juist is, maar niet in de betekenis die daar door Israël aan wordt gegeven. Het is juist opvallend hoezeer het land uit de wind wordt gehouden. 

Wel een database: Myanmar

In 2018 werd in de Mensenrechtenraad van de VN een rapport aangenomen over de grootschalige schendingen van de mensenrechten en het internationaal recht door het militaire regime in Myanmar. De internationale gemeenschap werd opgeroepen tot ingrijpen middels een ‘volledige economische isolatie’ van het regime. Hiervoor moesten de economische belangen van het militaire regime worden geïnventariseerd. Een jaar later is er rapport dat het stelsel van bedrijven in kaart brengt waarin het regime belangen heeft, alsmede de (inter)nationale bedrijven die er zaken mee doen. De betrokken bedrijven worden met naam en toenaam genoemd, inclusief hun activiteiten en banden met het regime. De database biedt de daarin opgenomen bedrijven het inzicht en de gelegenheid om hun banden met het militaire regime en zijn economische infrastructuur te verbreken. Maar bovenal biedt hij houvast aan overheden, ngo’s, investeerders en burgers om bedrijven aan te spreken op hun betrokkenheid of hen te boycotten.

Geen database: Israël

In maart 2016 gaf de UNHRC de opdracht om een database te maken van bedrijven die betrokken zijn bij de illegale Israëlische kolonisering van de Palestijnse Westelijke Jordaanoever, inclusief Oost-Jeruzalem, en de Syrische Golan. Tot die database werd door de UNHRC in maart 2016 opdracht gegeven. Publicatie was voorzien voor maart 2017. Sindsdien volgt het ene uitstel op het andere.

De samenstelling van de database is de verantwoordelijkheid van de Hoge Commissaris voor de Mensenrechten van de VN. In januari 2018 was er een voorlopige database van 206 bedrijven die niet werd vrijgegeven om de bedrijven de kans te bieden hun bekritiseerde activiteiten te beëindigen of verklaren.

Intussen werd geregeld aangedrongen op de publicatie van de database. Dit gebeurde onder meer opnieuw begin september 2019 wanneer 103 organisaties verklaarden dat het nieuwe uitstel ongefundeerd, onverklaarbaar, onacceptabel is en zonder precedent.

Selectieve verontwaardiging

Israël beklaagt zich er frequent over door VN-instellingen te worden ‘uitgezonderd’. Het wijst daarbij op het aantal resoluties en agendapunten dat aan de Israëlische misdaden wordt gewijd. 

Gezien het uitblijven van zowel een officieel onderzoek van het Internationaal Strafhof als de database van de Hoge Commissaris voor de Mensenrechten, is de verontwaardiging selectief en misplaatst. Het ‘uitzonderen’ van Israël betekent in de praktijk bovenal dat het land al tientallen jaren opzichtig de hand boven het hoofd wordt gehouden. 

https://rightsforum.org/nieuws/en-weer-wordt-israel-uitgezonderd-in-de-vn/


 

PALESTINA SOLIDARITEIT

Hommage aan onze Werner De Bus

Werner, een man die heel actief was op vele terreinen. Buiten Palestina kenden wij Werner ook als clown, waardoor hij op vele activiteiten de sfeer kon verleggen en er zijn eigen stempel op drukken. Ook op Palestina-activiteiten was hij soms paraat als clown.

Voor Palestina had Werner een speciale voorliefde! Hij zette zich er jarenlang voor in als actief bestuurslid. Daarin nam hij verschillende taken op:

Als secretaris nodigde hij de bestuursleden uit op de maandelijkse vergaderingen en maakte de verslagen ervan.

Als nieuwsbrief coördinator volgde hij de actualiteit op. Gedurende jaren zorgde Werner voor de nieuwsbrief die hij indeelde in rubrieken die hijzelf invulde met interviews, boekbesprekingen, actuele notities, enz. Al die jaren was het redactioneel van Werner. Het zal niet gemakkelijk zijn voor de vrijwilligers die zijn taak overnemen.

Wellicht was Werner de meest actieve van de mediawatchgroep. In die groep schreef hij verschillende lezersbrieven en reageerde hij kritisch en correct naar redacties van de media.

Op Werner kon je rekenen, hij stond altijd paraat om in te springen waar nodig, op info- en verkoopstanden of een interactieve workshop. In zijn onmiddellijke omgeving was Werner steeds paraat om de zwakke te verdedigen, iets wat hem sierde. 

Manifestaties in Brussel heeft Werner bijna nooit gemist, altijd was Palestina Solidariteit aanwezig in Werner.

Vanuit collega’s, vrijwilligers en medestrijders voor Palestina, geven we een paar gevoelens weer die zij voor Werner koesterden en hem zo ook typeerden:

“Werner zijn humor en de eeuwige jeugd in hem wekte bewondering. Hij was steeds enthousiast en goed gezind. Zijn zachtheid en rechtvaardigheidsgevoel was oneindig.”

“Werner kon goed schrijven en jarenlang zette hij zich in voor de nieuwsbrief. Dat was niet altijd evident omdat mensen afhaakten, dingen niet tijdig doorstuurden. Maar hij had een engelengeduld. Hij cijferde zichzelf weg voor anderen. Als medevrijwilliger binnen Palestina Solidariteit toonde Werner zich als een enthousiaste vrijwilliger, die niet klaagt of over zijn eigen problemen vertelt. Het duurde even voordat velen wisten dat hij zwaar ziek was. En dan nog bleef hij zich consciëntieus inzetten.”

“Werner was op zoveel vlakken een inspiratiebron! Wij kenden hem als secretaris, als clown, als kritische vragensteller, als doener, als schrijver. Wat hij ook deed, hij deed het met zoveel enthousiasme dat er niet aan te tippen valt! Een rots in de branding, een energievat, een gevatte maatschappijcriticus: hij is een voorbeeld voor ons, vrijwilligers, op vele vlakken!”

“Werner als een lieve vader en trotse grootvader, een hardwerkende mens, vooral binnen de organisatie. De stille kracht die zoveel dingen mogelijk maakte en waar hij zelfs nooit iets voor terugvroeg. Zijn boodschappen op de betogingen waren stil, maar altijd krachtig en zeer fotogeniek.”

“Hij heeft een heel belangrijke plaats in genomen in mijn hart en ik hoop dat ik op een gezegende dag na mijn pensioen even energiek, behulpzaam en ondersteunend een jonge garde mag blijven helpen.”

We hielden van Werner en missen hem!


 

In memoriam Werner De Bus

 

Werner De Bus ontmoette ik voor het eerst na afloop van een studiedag over Palestina voor leerkrachten in sept/okt 2008. We reden in de trein naar Brussel. 

We hadden een geanimeerd gesprek, deels serieus en deels met humor. Wat mij opviel was zijn licht hese stem en zijn pretoogjes. Werner was geen verbeten idealist. Hij vond voldoening in zijn privéleven en had plezier in de dingen die hij deed.

Na zijn dood hoorde ik hoe bekend hij was in de artistieke wereld van Brussel. Werner was lid van een Franstalig koor. Hij was een talentvolle clown en deed aan mime.

De laatste keer dat ik hem bij ons in Halle ontmoette, nam hij deel aan een schilderij-expositie.

Na afloop zijn we samen gaan eten. Onvermijdelijk kwamen de grote vragen van het leven aan de orde. Werner had op het seminarie gezeten. Hij kende de katholieke wereld door en door. Maar voor hem was dood dood. Deze visie was een belangrijk onderhandelingspunt voordat hij trouwde met Bernadette. Toch brak Werner nooit met de kerk. ’s Zondags had hij in de kerk een vast plaats. De ziekenzalving die hij in aanwezigheid van zijn kinderen ontving, beschreef hij mij later met warmte.

Iedere dag was Werner bezig met Palestina. Vaak ging hij naar de krantenwinkel op zoek naar berichten over Palestina. De laatste keer kreeg ik van hem een map met krantenknipsels. ‘Doe ermee wat je wilt’. In de redactie durfde Werner geen artikelen af te wijzen. Maar als anderen vonden dat iets niet geplaatst moest worden, was hij het eigenlijk altijd eens met de reden waarom.

We blijven Werner herinneren als een warm mens met een goede moraal en een gezond gevoel voor relativeren. Voor Palestina Solidariteit is hij onvervangbaar.

Jart Voortman


 

KALENDER

Comedy avond Nuff Said in het kader van Music for Life voor Palestina Solidariteit.

Wanneer? 6 december 

Waar? ccBe, Driekoningenstraat 126, 2600 Berchem

Facebook: https://www.facebook.com/events/1150751455114808/

Tickets bestellen op: https://ttk.antwerpen.be/Tickets/Overview

Wanneer? 7 december 

Waar? C-mine, kleine zaal, Genk

Facebookhttps://www.facebook.com/events/459125714717952/ 

Tickets bestellen op:

https://www.c-minecultuurcentrum.be/programma/view/id/2070/h/programma/c/Humor/'nuff-said


 

Textiel in Verzet

Wanneer? 

Van 15 november 2019 tot 16 februari 2020, dinsdag t.e.m. zondag van 10.00 tot 17.00 uur

Waar? Texture, Noordstraat 28, 8500 Kortrijk

Van 21 maartt.e.m. 19 april 2020.

Waar? Kunsthal Extra City in Antwerpen

Organisatie? MoMu - ModeMuseum Antwerpen en Texture Kortrijk


 

Film ‘Roadmap to apartheid’ met inleiding door Palestina Solidariteit.Inkom €3.

Wanneer? 22 november om 20.00 uur

Waar? ’t Paenhuys, Stoopkensstraat 82B, 3320 Hoegaarden.

Organisatie? 11.11.11 in samenwerking met GROS Hoegaarden en Jeugdhuis ’t Paenhuys 

Website pal solhttps://palestinasolidariteit.be/filmvertoning-roadmap-apartheid


 

Fototentoonstelling ‘De verdwenen dorpen van Palestina’ van Johan Depoortere. 

Wanneer? 29 november tot 6 december. Vernissage met receptie en welkomstdrink op 29 november om 19 uur.

Waar? Oude Gevangenis Universiteit Hasselt, Martelarenlaan 42, 3500 Hasselt.

Website pal.sol.: https://palestinasolidariteit.be/vernissage-fototentoonstelling-de-verwenen-dorpen 


 

Voorleessessie Palestijnse verhalen voor kinderen in het Arabisch

Wanneer? 30 novemberom 13.30 uur

Waar? Garcia Lorca, Voldersstraat 47-49, 1000 Brussel

Organisatie? Beitna, Palestijnse jongerencentrum


 

Internationale demonstratie ‘#ICCJustice4Palestine!’

Wanneer? 29 november

Waar? Internationaal Strafhof, Oude Waalsdorperweg 10, Den Haag

 

 


 

Film ‘5 broken camera’s’ met inleiding en nabespreking

Wanneer? 30 november van 15.00 tot 19.30 uur

15:00 historische introductie (Myriam Vandecan, Palestina Solidariteit vzw)

15:45 film 5 broken camera's (2011, genomineerd voor een Academy Award als beste documentaire)
17:20 nabespreking van de film

18:00 getuigenis van 'het leven als journalist in Gaza (Sarhan Basem) in het Engels, Nederlandse vertaling voorzien

18:30 getuigenissen van deelnemers aan een inleefreis in Palestina

19:00 samen Dabke dansen 

19:30 afsluiting met hapjes

Waar? Sint-Pieterskerklaan 5, 8000 Sint-Pieters-Brugge.

Website pal.sol: https://palestinasolidariteit.be/filmvertoning-5-broken-cameras


 

Samenkomst van deelnemers aan voormalige missies. Gratis maar inschrijven verplicht op info@abp-wb.be

Wanneer? 30 november van 14.00 tot 18.00 uur

Waar? De Pianofabriek Cultureel Centrum, 35 Fortstraat, 1060 Saint-Gilles

Organisatie? ABP.

Voor meer informatie: raadpleeg: https://palestinasolidariteit.be/debat

Infoavond over Palestina

Wanneer? 3 december om 20.00 uur

Waar? Cultureel Centrum De Boogaard, Capucienessenstraat 8, 3800 Sint-Truiden.


 

Cafe Palestine

Wanneer? 5 december om 19.00 uur

Waar? Le Space, Sleutelstraat 26, Brussel

Organisatie? Palestina Solidariteit, ABP, Intal en individuele vrijwilligers


 

Rondetafel: Gerechtigheid voor Palestijnse kinderen in detentie. Registreren op https://docs.google.com/forms/d/e/1FAIpQLScPBIrVL7yQ2rQ2S-z9jeAyFoFFr-KlAfBh2kOvY9fZzhhW7w/viewform

Wanneer? 5 december van 8.30 tot 11.30 uur

Waar? DLA Piper's office 106, Avenue Louise 1050 Brussel


 

Avond met Ahmed Abu Artema, initiatiefnemer van de Mars van de Terugkeer

Wanneer? 11 december

Waar? Afdeling Conflict- en ontwikkelingsstudies, Universiteitstraat 8, 9000 Gent

Organisatie? Menarg UGent


 

Workers’ rights in Palestine the role of the EU – voorstelling van het verslag. Voertaal Engels, vertaling in het Frans.

Registreren voor 27 november via de link:

https://docs.google.com/forms/d/e/1FAIpQLSd4kXlJHqB4b3QG6Dan25tCWBe7okDByLJdl9FQn4ik1HZgZg/viewform

Wanneer? 11 december van 13.00 tot 15.00 uur

Waar? Europees Parlement, zaal PHS 4 B 001, Place du Luxembourg 100, Brussel

Organisatie? European Trade Union Network for Justice in Palestine

 

Wilt u deze nieuwsbrief niet langer ontvangen? Stuur dan een email met de vermelding "Uitschrijven nieuwsbrief" naar ons e-mailadres secretariaat AD palestinasolidariteit.be

Volg ons ook op Facebook.

Palestina Solidariteit kan alleen maar functioneren dankzij uw gulle gift. Schenk uw bijdrage op IBAN: BE64 5230 8014 8852; BIC: TRIOBE91. Giften zijn fiscaal aftrekbaar vanaf 40 euro.