IEDER MENS IS GELIJK

Nieuwsbrief 38

Facebook
Twitter
Email
Print

Ā 

REDACTIONEEL: Gezocht: politici met daadkracht

Er hebben zich de laatste maanden een aantal feiten voorgedaan die bewijzen dat politici ten opzichte van Israƫl het vooral bij woorden houden. Met de regelmaat van de klok veroordelen ze de Israƫlische kolonies op de bezette Westelijke Jordaanoever, maar als het op daden aankomt, zijn ze nergens te bespeuren.

Beginnen we met Belgiƫ. In april van dit jaar merkte een passagier van Brussels Airlines dat het dessert van de aangeboden maaltijd geproduceerd wordt door het bedrijf Halva in een Israƫlische kolonie van de bezette Palestijnse gebieden. Hij zond een e-mailbericht naar de luchtvaartmaatschappij om dit aan te klagen. Brussels Airlines besliste daarop in juli om het sesamkoekje van Halva niet meer op het vegetarisch menu te zetten. Maar dit was zonder de Israƫlische lobby gerekend. In een mum van tijd reageerde Tariv Levin, de Israƫlische minister van Toerisme. Hij dreigde met een landingsverbod in Tel Aviv voor de vliegtuigen van Brussels Airlines. De Belgische luchtvaartmaatschappij was blijkbaar onder de indruk, want de koekjes werden opnieuw aan de klanten aangeboden.

Een ander voorbeeld is het geval van Youssef Kobo, kabinetsmedewerker van de Brusselse staatssecretaris Bianca Debaets (CD&V). Bart De Wever, Joods Actueel en de Ligue Belge contre l’AntisĆ©mitisme (LBCA) nemen het Youssef Kobo kwalijk dat hij vroeger kritiek uitte op het beleid van de IsraĆ«lische regering en bestempelen hem als antisemiet. JoĆ«l Rubinsfeld, voorzitter van de LBCA, verklaarde zelf dat hij in de toekomst iedere uitspraak van Youssef Kobo tegen het licht zal houden en vindt dat Bianca Debaets zeer licht over Kobo gaat. In feite komt dit neer op intimidatie. Door al deze stemmingmakerij voelde Debaets zich gedwongen om met Kobo een hartig woordje te spreken, wat aanleiding gaf tot zijn ontslag. De CD&V is dus gezwicht voor de druk van een aantal vrienden van IsraĆ«l.

En dan is er nog de uitwijzing van Brigitte Herremans, specialiste Midden-Oosten bij Broederlijk Delen en Pax Christi. Ze landde op 9 september in Tel Aviv om jongeren te begeleiden bij een inleefreis in IsraĆ«l en de Palestijnse bezette gebieden. Blijkbaar duldt ā€˜de enige democratieā€™ in het Midden-Oosten geen kritische pottenkijkers. Dit is trouwens geen alleenstaand geval. Kritische westerlingen met Palestijnse sympathieĆ«n worden vaak in de luchthaven van Tel Aviv door de IsraĆ«lische veiligheidsdiensten gefouilleerd, urenlang verhoord en terug op het vliegtuig gezet. Dit allemaal zonder enig protest of tussenkomst van de westerse politici.

En last but not least is er het afscheidscadeau van de Amerikaanse president Barack Obama aan Israƫl. Op 25 april tekenden 83 van 100 Amerikaanse senatoren een brief waarin ze de Amerikaanse administratie vroegen om een nieuw militair akkoord met Israƫl te sluiten. Op 14 september werd dit een feit: op die dag ondertekenden Israƫl en de VS in Washington een protocol waarbij de Verenigde Staten tussen 2019 en 2028 voor een bedrag van 33,8 miljard euro militaire hulp aan Israƫl zullen geven. Inderdaad, eind 2018 loopt het vorig tienjarig akkoord voor militaire bijstand af. Toen ging het slechts om een bedrag van 26,7 miljard euro. Daar bovenop komen nog jaarlijkse fondsen goedgekeurd door het Amerikaans Congres om Israƫl uit te rusten met raketafweersystemen (Iron Dome).

Het redactieteam Brussel 17 september 2016

OOGGETUIGENVERSLAG: Bezetting duikt op en verdwijnt uit ons zicht, maar laat diepe wonden na

25 september, bezoek aan universiteit van Abu Dis.

Abu Dis, vroeger een dorp, heel dicht bij Jeruzalem, ligt nu buiten de Apartheidsmuur. Het is dus gelegen in de Westbank en is zone A, onder Palestijnse gezag.

Op 25 september bezochten we de universiteit van Abu Dis. Pas aangekomen, stopte er een militaire jeep op een vijftal meters van de hoofdingang van de universiteit. Wat kwamen die militairen hier doen, in zone A, en in de buurt waar er heel veel jongeren zijn? Intimideren? Verveelden de soldaten zich?

Een paar jongens gooiden stenen naar de jeep. De soldaten stapten uit en meerdere jongeren begonnen stenen te gooien, waarop de soldaten traangasgranaten schoten in de richting van de jongeren, tot aan de ingang van de universiteit en ook binnen de muren van de universiteit.

De jongeren vluchtten weg en de hoofdingang van de universiteit werd gesloten. Ook wij moesten uitwijken, want het traangas geeft ā€“ zelfs in kleine hoeveelheid – prikkeling en moeilijkheden aan de ademhalingswegen. Aankomende autoā€™s maakten dadelijk ommekeer. De militaire jeep stond er plots alleen en bleef granaten afvuren. De ingang bleef gesloten tot de militairen terug vertrokken waren.

Eens vertrokken, keerde het gewone leven terug, binnen de paar minuten was de straat even levendig als voordien, alsof er niets gebeurd was.

Gelukkig vielen hier geen doden of gewonden, maar het is akelig te zien hoe het geweld van de bezetting plots opduikt, terreur zaait en weer verdwijnt.

Als je als toerist in de bezette gebieden komt, merk je nauwelijks iets van die dreiging en terreur. Het lijkt allemaal vredig en het gewone leven gaat zijn gang. Maar voor de Palestijnen is het dagelijkse kost, dagelijkse terreur en vernederingen die hun tol eisen, in hun gemoed, hun dromen, hun omgaan met anderen, hun hoop op een betere toekomst. Terreur laat sporen na, of je het wilt of niet.

Vandecan Myriam

Opgepakt, buitengezet en de volgende 10 jaar geen toegang tot Israƫl en de Bezette Gebieden

In de krant De Standaard van 13 juli jl. doet Brigitte Herremans een boekje open over de manier waarop haar en andere humanitaire verenigingen het werken onmogelijk wordt gemaakt in IsraĆ«l. Mevrouw Herremans zet zich bij hulporganisaties zoals Broederlijk Delen, 11.11.11 en Pax Christi Vlaanderen speciaal in voor het Midden-Oosten. Zij heeft het in de krant onomwonden over een heksenjacht op ngoā€™s.

Twee maanden later begeleidt mevrouw Herremans een groep jongeren op een ā€˜inleefreisā€™. Dergelijke reizen worden geregeld georganiseerd op initiatief van specifiek op de Palestijnse problematiek gerichte hulporganisaties om de bezoekers te laten kennismaken met ā€˜het leven zoals het isā€™ onder militaire bezetting.

Meteen na aankomst op de luchthaven van Tel Aviv wordt zij door de immigratiedienst uit de groep geplukt, afgevoerd voor ondervraging en daarna zonder pardon in een cel gestopt. Haar ā€˜misdaadā€™? De weigering namen en telefoonnummers vrij te geven van contacten op de Westelijke Jordaanoever en de Gazastrook. Onmiddellijk worden fotoā€™s en vingerafdrukken genomen, zoals bij een misdadiger, mag ze een nacht achter de tralies en wordt ze de volgende ochtend weer op het vliegtuig richting Brussel gezet. Reden? ā€˜Bedreiging voor de openbare orde en veiligheidā€™. En ze mag de komende tien jaar het land niet meer i

Radiostilte

Dit op zich eigenlijk ongelooflijke verhaal roept tal van bedenkingen op. De eerste betreft de nagenoeg totale radiostilte over dit toch wel ophefmakend incident. Stellen we ons even voor dat dezelfde vrouw, met dezelfde achtergrond en bedoelingen, zou zijn opgepakt in, zeggen we, Ankara of Rabat… Er zou algemene verontwaardiging zijn. Maar nu vrijwel geen reactie van onze politici! Is Brigitte niet belangrijk genoeg? Of wil men niet moeilijk doen tegen IsraĆ«l? Terwijl BelgiĆ« en Vlaanderen, net zoals de Verenigde Naties, Europa en vele anderen, massaal investeren in de heropbouw van Palestina, ook letterlijk. En die investeringen worden geregeld en vakkundig door Joods vuur vernield!

En hoe rapporteerden de geschreven en gesproken pers en de beeldmedia over deze situatie? Onder de slagschaduw van de Holocaust en de onmiskenbare druk van een uiterst efficiƫnte Joodse lobby, houdt de hoofdstroom in onze westerse samenleving het erbij dat het probleem van het Midden-Oosten gevoelig ligt (wegens de Joden), moeilijk is (wegens de Arabieren) en zelfs onoplosbaar (wegens onszelf). Die argumenten gelden al te dikwijls als alibi om beladen materie gewoon te omzeilen. Gelukkig ontwaren we op het publieke forum nog lovenswaardige pogingen om tot een zinvolle analyse te komen. Waaruit steeds weer blijkt dat alle partijen water in de wijn zullen moeten doen.

Als geĆÆnteresseerd toekijkend individu, stoort het mij mateloos wanneer vals wordt gespeeld. En dat gebeurt wanneer in dit dossier telkens weer die ene bron opduikt om zogezegd de Joodse kant van het verhaal te belichten: het propagandablad Joods Actueel. Joods Actueel is onmiskenbaar een strijdblad dat over dit conflict afstandelijk wil noch kan oordelen. Dat is zijn goed recht, maar houdt tevens in dat het niet kan dienen als spreekbuis voor ā€˜deā€™ Joodse stem. Er bestaan ook nog andere strekkingen in de Joodse publieke opinie, maar die krijgen we hier niet te horenā€¦

Groeiend verzet

Misschien is het niet overbodig in deze context een paar uitgangspunten opnieuw helder te formuleren. Ja, het Joodse volk heeft het in de loop van zijn geschiedenis zwaar te verduren gekregen. Over oorzaken en gevolgen wordt tot op heden gedebatteerd, maar of het daarom een ā€˜uitverkorenā€™ volk moet heten? Uitverkoren door wie? En al helemaal niet wanneer dit als vrijgeleide moet dienen om nadien waar en wanneer ook tegenover anderen zijn wetten te stellen. De Holocaust als vrijbrief? No way. Ik kan trouwens nog veel minder begrijpen waarom een volk dat zelf zoveel heeft geleden, nu van de herwonnen vrijheid wil profiteren om een ander volk op zijn beurt het leven onmogelijk te maken. Want dat is ten gronde wat in de bezette gebieden gebeurt: een sluipende volkenmoord, handig toegedekt door een gewiekste propaganda.

Los van de eeuwenoude en uitzichtloze ā€˜rechtendiscussieā€™ over wie de grond in het gewezen Brits Mandaatgebied nu eigenlijk toebehoort, blijft het essentiĆ«le feit dat in Palestina Ć©n IsraĆ«l Palestijnen wonen. Vroeger en nu nog. Daar hebben Joden vanuit de hele wereld zich de voorbije anderhalve eeuw (opnieuw) tussen gewrongen. Het probleem is er, het kan niet ontkend en moet dus opgelost worden. Maar dat zal NIET gebeuren door het uitzichtloze dovemansgesprek dat al decennialang door opeenvolgende IsraĆ«lische regeringen wordt opgevoerd. Er is gewoon GEEN vredesgesprek met Palestina. Vrede, echte vrede, komt er enkel door mekaar te willen (er)kennen en te praten. En door water in de wijn te doen, in ieders wijn. Niet door te schieten, te martelen of te bombarderen.

Op het rooster

In een kranteninterview na haar terugkeer in eigen land, wordt mevrouw Herremans, opnieuw op het rooster gelegd. Onder de titel ā€˜Ik begrijp de angst van het Joodse volk perfectā€™ ditmaal (De Standaard 18-9).

We zijn met zā€™n allen verontwaardigd over de manier waarop in dit geval een hulpverlener, lid van een onbesproken organisatie, zonder zinnige reden, in hechtenis werd genomen als een ordinaire boef. Het is dan ook bijzonder storend dat, na decennia onrecht en Palestijnse rampspoed, nog altijd zo clichĆ©matig wordt bericht over dit gebied en de mensen die er thuishoren.

Na haar gedwongen terugkeer wordt Herremans twee maanden later opnieuw op het rooster gelegd. Door dezelfde dame van dezelfde krant, met omschrijvingen als ā€˜een wolf in schaapsvachtā€™ en die meevoelen eist voor IsraĆ«liā€™s die in angst leven en het Joodse volk dat al zoveel heeft meegemaakt. En de Palestijnen? Geen moment probeert de interviewster de openlijk door Joods Actueel aangereikte klachten ook maar enigszins te relativeren, zelfs niet te situeren. Niet Ć©Ć©n kritische bedenking over het IsraĆ«lische optreden, duidelijk bedoeld om toekomstige ongewenste bezoekers van de Joodse staat af te schrikken.

Werner Van de Walle – 25-9-2016

Verkorte versie – De volledige tekst kan je vinden op ww.palestinasolidariteit.be

Zullen voldongen feiten ons de ogen openen?

In 2017 herdenken we de Balfourverklaring die 100 geleden werd opgesteld. De Britse minister van Buitenlandse Zaken, lord Balfour, beloofde in 1917 ā€˜alleā€™ steun aan de vestiging van een ā€˜joods thuislandā€™ in het bloeiende Palestina. Steun die hij niet alleen met woorden beloofde, maar ook in daden omzette. Het Verenigd Koninkrijk heeft een grote verantwoordelijkheid in het ontstaan van de staat IsraĆ«l, maar ook in de vernietiging van Palestina, dat in die tijd welvarend was met export tot in Europese havens. Tijdens de oorlog van 1948-1949 werd Palestina etnisch gezuiverd, waardoor er vandaag ongeveer 7 miljoen Palestijnse vluchtelingen zijn die nooit schadevergoeding kregen voor hun verlies aan gronden, fabrieken, bedrijven, huizen, bezittingen, enz.

Niet alleen de Britten dragen een grote verantwoordelijkheid, ook alle westerse landen die na het ontstaan van Israƫl hun steun betuigden en samenwerkten met Israƫl. Israƫl heeft langdurig en op grote schaal mensenrechten geschonden. Nog steeds weigert Israƫl belangrijke VN-resoluties uit te voeren. Politici spreken over waarden en normen maar als het om Israƫl gaat, draaien zij hun hoofd in de andere richting. Alsof er geen internationaal recht bestaat! Horen, zien en zwijgen is de houding van de grote meerderheid van onze politici.

Meer dan 25 jaar wordt er gesproken over een ā€˜vredesprocesā€™ en ā€˜vredesonderhandelingenā€™.

Dat willen we even onder de loep nemen, we willen de IsraĆ«lische politiek van voldongen feiten vergelijken met de beloofde ā€˜vredesonderhandelingenā€™. Wil IsraĆ«l wel vrede met het Palestijnse volk?

Toen Haider Abdel Shafi, die in 1991 de Palestijnse woordvoerder van de vredesonderhandelingen in Madrid was, bleef eisen voor duidelijkheid over welke gebieden er zou onderhandeld worden en voor duidelijke afspraken, weigerde Israƫl hierop in te gaan. In 1993 begon Arafat in het geheim besprekingen met Israƫl. Dit leidde tot de bekende Oslo-akkoorden. Haider Abdel Shafi mocht alles uit de pers vernemen, zo vertrouwde hij later aan Palestina Solidariteit.

Bij de Oslo-akkoorden erkende Israƫl voor het eerst dat er een Palestijns volk bestond en erkende de PLO als vertegenwoordiger ervan. De PLO erkende het bestaansrecht van Israƫl en gaf daardoor 78 % van het historische Palestina in ruil voor vrede. Een zeer grote toegeving aan Israƫl zonder concrete toegevingen van Israƫl!

Er zou geleidelijk zelfbestuur komen met de vorming van de Palestijnse Nationale Autoriteit (PNA) en het Israƫlische leger zou zich in fases terugtrekken uit de zones A.

De Gazastrook en de Westbank werden verdeeld in zones:

  • Zone A, de grote Palestijnse steden, onder het bestuur van de Palestijnse Autoriteit.
  • Zone B, de Palestijnse dorpen, onder gedeeld bestuur van de Palestijnse Autoriteit (administratie) en IsraĆ«l (veiligheid).
  • Zone C, alle kolonies, by pass roads, militaire gebieden, natuurgebieden, en delen van Palestijnse dorpen, onder bestuur van IsraĆ«l.

Vanaf nu mochten Palestijnen niet meer zonder toestemming naar Israƫl of zelfs niet naar Palestijns Jeruzalem.

Na 5 jaar, in 1998, zouden ze spreken over de toekomst. Een Palestijnse staat werd hieronder verstaan door de Palestijnen, maar niet door Israƫl. En zoals verwacht kwam die er ook niet. Andere belangrijke onderwerpen zoals Jeruzalem, kolonies, water, vluchtelingen en grenzen werden ook uit- en hiermee afgesteld. Een opening om naar echte vrede te komen tussen Israƫl en het Palestijnse volk is er dus nooit gekomen.

Wat gebeurde er dan wel?

Het Israƫlische leger is zogenaamd teruggetrokken uit de zone A, maar valt er geregeld binnen. Op steeds meer plaatsen merken we een legerbasis (zie foto) of checkpoints binnen de zone A, zoals hier in Bethlehem. De rode plaat duidt zone A aan.

De zionistische plannen om heel Palestina in te palmen kregen stilaan vorm. Overal in de bezette gebieden worden er kolonies gebouwd op grond dat gestolen is van de Palestijnen. Bestaande kolonies worden uitgebreid. Snelgroeiende steden, tegen het internationaal recht in, worden bevolkt door IsraĆ«liā€™s, maar ook door nieuwe joodse immigranten, want de kost in deze kolonies ligt minstens 35 % lager dan in IsraĆ«l zelf.

Vreedzame betogingen tegen deze massale diefstal worden niet geduld. Indien die er toch zijn, worden die met traangranaten uiteengedreven. ā€™s Nachts vinden er klopjachten plaats waarbij kinderen worden gearresteerd om zo het verzet van de ouders de kop in te drukken.

De zones B worden afgebakend rond de dorpskern. De rest, meestal landbouwgronden, wordt geannexeerd bij zone C. Palestijnse woongebieden worden zo open gevangenissen, waar mensen zelf moeten uitzoeken hoe ze kunnen overleven. En indien ze niet blijven, vluchten ze naar het westen. Nooit eerder zagen we zoā€™n toename van Palestijnse vluchtelingen in BelgiĆ«.

De PNA werd hoe langer hoe meer een verlengstuk van de Israƫlische bezetter. De veiligheid van Israƫliƫrs moet gegarandeerd worden, anders worden de lonen aan de PNA niet uitbetaald. Met de rug tegen de muur aanvaardde de PNA dit en ging nog verder: hun geheime diensten werken samen.

Hoewel het westen de tweestatenoplossing als de oplossing van het Israƫlisch-Palestijns conflict zag, heeft het westen nooit druk uitgeoefend opdat Israƫl zich zou terugtrekken uit de in 1967 bezette gebieden, zodat er een Palestijnse staat zou komen. Integendeel, Israƫl koloniseerde in versneld tempo en de samenwerking met de EU en de afzonderlijke staten werd steeds hechter.

De blokkade van de Gazastrook was de eerste grote openluchtgevangenis waar nieuwe IsraĆ«lische wapens worden getest tijdens bombardementen op de Palestijnse woongebieden. Zogenaamd ter verdediging van IsraĆ«l. Hoewel het internationaal recht volgens de Vierde Conventie van GenĆØve het overbrengen van de eigen bevolking naar de bezette gebieden verbiedt, stoort IsraĆ«l er zich niet aan. Westerse bedrijven werken gewetenloos mee zoals de holding Dexia (waarvan onze regering meer dan 50 % aandeelhouder is) die illegale kolonies blijft financieren. Jarenlange medeplichtigheid dus van onze ministers! Ook het bedrijf G4S werkt nauw samen met IsraĆ«l. G4S levert elektronica aan gevangenissen waar Palestijnse kinderen opgesloten zitten.

Als politici hun verantwoordelijkheid niet opnemen, dan moeten gewone burgers dit doen en de wereldwijde BDS-campagne steunen: boycot-desinvestering-sancties tegen Israƫl totdat het democratische waarden, mensenrechten en het internationaal recht respecteert.

Vandecan Myriam

De propaganda van Israƫl

Op 25 september organiseerden het Plate-forme Charleroi-Palestine en Investig’Action met de steun van de provincie Henegouwen in de

UniversitĆ© du Travail van Charleroi een debat ā€œDe propaganda van IsraĆ«l: ze opsporen, ze bestrijdenā€ met als sprekers de IsraĆ«lische historicus Ilan PappĆ© en de Belgische journalist Michel Collon.

Eerst kwam de Israƫlische geschiedkundige Ilan PappƩ aan bod. In zijn uiteenzetting kwamen de voornaamste stellingen van zijn recentste boek over het begrip Israƫl1 aan bod. De Israƫlische propaganda schakelt academici en kunstenaars in om de mensen te doen geloven dat Israƫl een land is zonder volk voor een volk zonder land. Israƫlische kunstenaars schilderen heuvelachtige landschappen zonder bewoners. De Palestijnen die er wonen, zouden volgens de zionistische propaganda uit de buurlanden komen of nomaden zijn. In de Israƫlische films zijn Palestijnen terroristen en fanatici terwijl de zionistische milities vrijheidsstrijders en helden zijn. Bovendien vergelijken de zionisten het Palestijns verzet met het nazisme in Europa.

Maar Ilan PappƩ stelt vast dat in de jaren negentig de zionistische propaganda binnen Israƫl terrein begint te verliezen. Palestijnse academici en cineasten vertellen een ander verhaal en ook sommige Israƫlische academici en cineasten sluiten zich aan bij de Palestijnse visie over het zionisme als kolonialistisch project en Israƫl als apartheidsstaat.

Bovendien worden er observatie- en inleefreizen naar Israƫl/Palestina georganiseerd die Europeanen met de neus op de feiten drukken. Op de luchthaven van BenGoerion in Tel Aviv lopen nu veiligheidsagenten rond die kritische Europese jongeren moeten opsporen, ondervragen en terug op het vliegtuig zetten.

Daarna kwam de Belgische journalist Michel Collon aan het woord. Hij zei dat hij begin 2009 geĆÆnterpelleerd werd door de woede van de mensen over de IsraĆ«lische moorddadige oorlog tegen de Palestijnse bevolking van de Gazastrook. Hij heeft dan in 2010 een boek2 gepubliceerd om de tien voornaamste leugens van de IsraĆ«lische propaganda te ontmaskeren. Mensen die IsraĆ«l durven in vraag stellen, krijgen meestal als antwoord dat ze volgelingen van Hitler zijn. We moeten het pessimisme bestrijden van mensen die zeggen dat IsraĆ«l te sterk is. We moeten ons wapenen om efficiĆ«nt te kunnen discussiĆ«ren. We moeten de media wijzen op hun tegenstrijdige stellingen. Hij onderstreept ook het belang van de boycot van IsraĆ«lische producten (vruchten, groenten, geneesmiddelen) en van westerse bedrijven die in IsraĆ«l en de bezette gebieden actief zijn. Tot slot roep hij iedereen op om te strijden tegen de laatste kolonie van onze planeet.

Daarna is er tijd voor vragen en tussenkomsten uit het publiek. Iemand van de Union des Progressistes Juifs de Belgique (UPJB) zegt dat er ook in Israƫl en het Westen joden zijn die opkomen voor de rechten van de Palestijnen en oproepen tot boycot van Israƫl.

Ten slotte meldt iemand dat Serge Rozen, de voorzitter van het ComitĆ© de Coordination des Organsations Juives de Belgique, in april aan de eerste minister Charles Michel gevraagd heeft om in BelgiĆ« de boycotacties tegen IsraĆ«l strafbaar te maken. Als reactie daarop organiseert het Plate-forme Charleroi-Palestine een fotocampagne waarbij eenieder zich kan laten fotograferen met een affiche ā€œIsraĆ«l occupe la Palestine: je boycotteā€.

Werner de Bus

1 The Idea of Israel: A History of Power and Knowledge,Ā New York, Verso, 2014

Franse vertaling door Jean-Marie FlĆ©mal: La propagande d’IsraĆ«l, Investig’Action, 2016, 435 pagina’s.

2 IsraĆ«l, parlons-en!, Investig’Action ā€“ Couleur livres, 2010, 360 pagina’s. Zie ook: https://www.youtube.com/watch?v=CrQvxCV2Wn0

Israƫl en het onverdraagzaam en fanatiek geweld in het Midden-Oosten

In een gesprek met Jan Stevens in Knack van 1 juni dit jaar 1 vertelt Lawrence Wilkerson, jarenlang kabinetschef van Collin Powell, over zaken die men in Washington en zeker in Israƫl met heel groot ongenoegen zal lezen. Hij wijst naar Israƫl als de echte macht achter de schermen, de werkelijke oorzaak voor al het fanatiek geweld in de regio.

Powell stelde dat Irak ten tijde van Saddam Hoessein wel degelijk massavernietigings-wapens bezat zoals chemische en biologische wapens en dat het ook werkte aan een kernbom. Een invasie was toen voor hem broodnodig. Nu voelt hij zich bedrogen.

Enkele weken na de invasie moest men in Washington toegeven dat het nepverhalen waren, maar dan was Irak veroverd en zeer zwaar ontwricht. Een bewuste destabilisatie zoals Wilkerson tegenwoordig stelt.

Wat al lang wordt geschreven en nu ook Wilkerson publiek zegt: het is altijd de bedoeling geweest vanā€¦ IsraĆ«l, de echte macht achter de schermen. Volgens Wilkerson was IsraĆ«l eveneens betrokken bij de organisatie van de aanval met sarin vlakbij Damascus op 21 augustus 2013 2, een aanval die moest leiden tot Amerikaanse bombardementen op het Syrische leger en de overwinning van al Qaeda.

In het interview vertelt Wilkerson onder meer volgende opvallende zaken:

  • De invasie in Irak was vooral een manier om de oorlog naar de terroristen te brengen. Door daar boots on the ground te droppen, zouden de terroristen er bijna vanzelf toestromen om Amerika te bestrijdenā€¦. Tezelfdertijd was IsraĆ«l veiligā€¦. De veiligheid van IsraĆ«l was waarschijnlijk de echte motivatie om Irak binnen te vallenā€¦.
  • De huidige ellende (oorlog in SyriĆ«, de terreur van IS, de aanslagen in Parijs en Brussel) begon bij de Golfoorlog in 1990, toen neoconservatieven in het Pentagon de strategie bedachten om chaos in de regio te creĆ«ren. Hun baas, minister van Defensie Dick Cheney, was daar enthousiast over en trachtte president George Bush senior te overtuigen. Die verwees het plan naar de kelder van het Pentagon waar het bleef liggen tot George W. Bush aan de macht kwam met Dick Cheney als zijn vicepresident. Zodra de kans zich voordeed, blies Cheney dat plan weer leven in.
  • De invasie in Irak in 2003 is wellicht de meest catastrofale beslissing die na de Tweede Wereldoorlog is genomen. VĆ³Ć³r 2003 speelde de tegenstelling tussen sjiieten en soennieten in de regio nauwelijks een rol. Vandaag lusten die twee grote moslimgroepen elkaar rauw. Die oude tegenstelling heeft Amerika met zijn invasie op scherp gezet.

Khomeini

In feite echter begon het opdrijven van de tegenstellingen in de regio in 1979. Toen hielpen de VS en Frankrijk de Iraanse geestelijke leider Ayatollah Ruhollah Khomeini de macht te grijpen en er zo een theocratie te realiseren.

VĆ³Ć³r 1979 waren de relaties tussen de lokale grootmachten Saoedi-ArabiĆ« en Iran al slecht, maar na 1979 kwam daar totaal onverwacht een nieuw element boven, het religieuze. Daarna kwam dan de zogenaamde Arabische Lente en de opstand tegen de Syrische regering. Een beleid dat onder president Barack Obama verder in crescendo ging met als doel het hele Midden-Oosten te vernielen. Uitgezonderd uiteraardā€¦ IsraĆ«l.

Odet Yinon

In die context is het belangrijk het zogenaamde Plan Odet Yinon te kennen 3, dat in essentie pleitte voor de verregaande verdeling van het Midden-Oosten in ministaatjes die door hun natuur permanent met elkaar in oorlog zouden zijn. Ook voor Egypte voorziet men dit lot om zo de SinaĆÆ terug te veroveren. In 1982 gaf IsraĆ«l de in 1967 veroverde SinaĆÆ met uitzondering van de nederzetting van Taba terug aan Egypte, een gevolg van de vredesakkoorden van 1979. Duidelijk tot ongenoegen van mensen als Yinon.

In 1982 woedde in Libanon nog volop een burgeroorlog en was in Syriƫ een opstand bezig van de Moslimbroeders. Die kreeg dat jaar haar beslag toen ze zich in de stad Hama verschanst hadden en verslagen werden door het Syrische leger. Een erg sectair en zeer bloedig conflict en in wezen een voorbode van de huidige oorlog. Ook woedde volop de Iraaks-Iraanse oorlog met CIA-agent Saddam Hoessein en ayatollah Ruholla Khomeini.

Odet Yinon behoort tot wat men doorgaans de rechtervleugel van het zionisme noemt, de groep rond historische figuren zoals Menachem Begin en Benjamin Netanyahu en Avigdor Lieberman. Mensen die in tegenstelling tot David Ben Goerion, Simon Peres en Jitzak Rabin alles zoveel mogelijk verhullen. In wezen echter streven beide groepen hetzelfde doel na, alleen de methoden om dit te bereiken verschillen.

23 september 2016Willy Van Damme ā€“ verkorte versie

Gans artikel op https://www.palestinasolidariteit.be/isra%C3%ABl-en-het-sectaire-geweld-het%C2%A0midden-oosten

1 Knack, 1 juni 2016, Jan Stevens, ā€œWij hebben de duistere machten ontketend die Zuidwest-AziĆ« in de goorste ellende stortenā€, paginaā€™s 122 tot 127.

2 Le Soir, 1 maart 2016, M.P., ā€œLe casse-tĆŖte de Bernie Sandersā€, pagina 3

3 Plan Odet Yinon, IsraĆ«lische diplomaat en journalist, in Kivunim (Directions), een blad over judaĆÆsme en zionisme, nummer 14, Winter 5742, februari 1982. https://archive.org/details/TheZionistPlanForTheMiddleEast

LEES EENS EEN BOEK

Palestina Solidariteit biedt een hele reeks boeken over Palestina tegen een schappelijke prijs te koop aan. Leden van Palestina solidariteit krijgen bovendien een korting van 10%. In de elke nieuwsbrief bespreken we een boek over Palestina en het Israƫlisch-Palestijns conflict. Voelt u zich geroepen om zelf een boek te bespreken dat u gelezen hebt, aarzel niet om je boekbespreking naar het secretariaat te sturen: Palestina Solidariteit, Vierwindenstraat 60 te 1060 Brussel of via secretariaat@palestinasolidariteit.be

In de inleiding verklaart de Ierse Journalist David Cronin dat Israƫl enerzijds inspeelt op het schuldgevoel van de Europese landen ten opzichte van de uitroeiing van het joodse volk door Hitler. Anderzijds stelt Israƫl zich in Europa voor als een oasis voor kunstenaars en intellectuelen en als een dynamisch land met een bloeiende economie en een baanbrekende spitstechnologie. Met dit charmeoffensief zoekt Israƫl toenadering en samenwerking met Europa op gebied van handel en onderzoek. Hij wijst ook op een aantal tegenstrijdigheden in het Midden-Oostenbeleid van de Europese Unie. Zo verwijst hij naar enerzijds de strenge opstelling van een aantal Europese landen zoals Frankrijk ten opzichte van het nucleair programma van Iran, maar anderzijds het verzet van de Europese lidstaten tegen de vraag van het Internationaal Atoomagentschap aan Israƫl om aan zijn inspecteurs toegang tot de Israƫlische nucleaire sites te verschaffen (p. 21).

In hoofdstuk 1 ā€œDe beloning van de misdadenā€1 ontmaskert Cronin de verzoenende houding van Europa ten opzichte van de IsraĆ«lische eerste minister Ehud Olmert en zijn minister van Buitenlandse Zaken Tzipi Livni naar aanleiding van de IsraĆ«lische Gazaoorlog van begin 2009, waarbij 1417 Palestijnen het leven lieten.

In hoofdstuk 2 ā€œEuropa danst naar de pijpen van de Verenigde Statenā€2 klaagt de auteur de volgzaamheid aan van de NAVO en de Europese landen: Frankrijk (Nicolas Sarkozy), Duitsland (Angela Merkel), ItaliĆ« (Silvio Berlusconi), Nederland (Jan Peter Balkenende, Maxime Verhagen), het Verenigd Koninkrijk (Tony Blair, Jack Straw, Gordon Brown), Oost-Europa (Polen, TsjechiĆ«).

In hoofdstuk 3 ā€œVerdeeld Palestinaā€3 ontleedt Cronin de houding van IsraĆ«l (blokkade) en het Westen (embargo) na de verkiezingsoverwinning van Hamas op 25 januari 2007.

In hoofdstuk 4 ā€œDe ondersteunde bezettingā€4 schrijft de auteur dat de Palestijnse economie afhankelijk is van het IsraĆ«lisch monetair, fiscaal en commercieel beleid en lijdt onder de talrijke beperkingen van de bewegingsvrijheid voor de Palestijnse werknemers en goederen. Bovendien komt de internationale hulp aan de Palestijnen voor 45 procent ten goede aan de IsraĆ«lische economie. En als de door Europa gefinancierde projecten op de Westelijke Jordaanoever en in de Gazastrook door IsraĆ«l worden vernietigd, dan eist Europa meestal geen schadevergoeding.

In hoofdstuk 5 ā€œWetenschappen toegepast op de oorlogā€5 heeft Cronin het over de samenwerking tussen Europa en IsraĆ«l inzake militaire toepassingen. Hij geeft het voorbeeld van Motorola. Dit bedrijf is gespecialiseerd in de ontwikkeling en productie van elektronische bestanddelen voor bommen en geleide munitie en werkt samen met IAI (Israel Aerospace Industires), IMI (Israel Military Industries) en Rafael. Tijdens de Gazaoorlog van begin 2009 werden stukken van IsraĆ«lische bommen met bestanddelen van Motorola teruggevonden. Toen IsraĆ«l in 2006 Libanon is binnengevallen, werden in de bommen Mark-84 ontstekers van Motorola gebruikt. De auteur heeft het ook nog over de zeven Europese onderzoeksprojecten waarbij Israel Aerospace Industries betrokken is. Een van deze projecten heet CAPECON en betreft de onbemande vliegtuigen (drones) die geregeld door IsraĆ«l boven de Gazastrook worden ingezet om te spioneren of te bombarderen.

In hoofdstuk 6 ā€œDe winsten uit het lijdenā€6 citeert de auteur een aantal westerse bedrijven die bij de IsraĆ«lische bezetting van de Palestijnse gebieden betrokken zijn. Al meer dan veertig jaar levert het Amerikaanse bedrijf Caterpillar bulldozers aan IsraĆ«l die gebruikt worden om Palestijnse huizen met de grond gelijk te maken. Een ander voorbeeld zijn de leningen van de Frans-Belgische bank Dexia aan de IsraĆ«lische kolonies. En dan zijn er nog de Franse bedrijven Veolia en Alstom die meegewerkt hebben aan de bouw van een tramlijn tussen Jeruzalem en de IsraĆ«lische kolonies (zoals Ma’ale Adumim) op de bezette Westelijke Jordaanoever. De voertuigen van de Zweedse firma Volvo en het Engelse bedrijf JCB en de bulldozers van het Franse onderneming Manitou worden gebruikt bij de bouw van de IsraĆ«lische apartheidsmuur, alsook de kranen van de Nederlandse firma Riwal en het cement van de Ierse compagnie CRH.

In hoofdstuk 7 ā€œDe lobby komt naar Europaā€7 staat Cronin stil bij een aantal pro-IsraĆ«lische lobbygroepen in Europa8. Eerst en vooral zijn er de European Friends of Israel (EFI). Deze club groepeert EU-parlementsleden van verschillende politieke partijen. EFI organiseert conferenties om bijvoorbeeld campagne te voeren tegen het nucleair programma van Iran. Het nodigt ook IsraĆ«lische politici uit om de Europese instellingen te bezoeken. Op hun banket konden deze Europese vrienden van IsraĆ«l staatshoofden en ministers verwelkomen zoals Nicoals Sarkozy en Bernard Kouchner. Dan is er ook nog het Transatlantic Institute, een denktank opgericht door het American Jewish Comittee (AJC). Het AJC heeft kantoren in Berlijn, Parijs en Rome terwijl het Transatlantic Institute in Brussel gevestigd is. Ook dit instituut voert een ideologische oorlog tegen Iran. Joden die kritiek uiten op IsraĆ«l, zijn volgens dit instituut ā€œbeschaamde Jodenā€ en aanhanger van een ā€œnieuw antisemitismeā€. In Brussel heb je ook nog het European Jewish Congress dat zich toespitst op de nationale regeringen, de Europese instellingen en de Raad van Europa. En dan is er nog B’Nai B’Rith een organisatie die aan de doopvont stond van de Anti-Defamation League (ADL). Ook deze organisatie is actief in Europa en bestempelt elke kritiek op IsraĆ«l als antisemitisme.

In de conclusie ā€œDe lafheid het hoofd biedenā€9 spreekt de auteur zich uit voor de eenstatenoplossing en voor de boycot van IsraĆ«l.

1ā€œLa rĆ©compense des crimesā€, p. 25-46.

2ā€œUne Europe Ć  la botte des Etats-Unisā€, p. 47-85.

3ā€œLa Palestine divisĆ©eā€, p. 76-85.

4ā€œL’occupation assistĆ©eā€, p. 87-108.

5ā€œSciences appliquĆ©es Ć  la guerreā€, p. 109-132.

6ā€œLes profits de la souffranceā€, p. 133-166.

7ā€œLe lobby vient Ć  l’Europeā€, p. 167-192

8Wat Amerika en de AIPAC betreft verwijst hij naar het boek van John Mearsheimer en Stephen Walt, De Israƫllobby, Uitg. Atlas, Antwerpen-Amsterdam, september 2007, 559 blz.

Wat BelgiĆ« betreft is er het boek van Lucas Catherine, De IsraĆ«llobby, Uitg. EPO, Berchem, 2011, 195 pagina’s.

9ā€œFaire face Ć  la lĆ¢chetĆ©ā€, p. 193-202

SCHRIJF EENS EEN BRIEF

Het is heel belangrijk om te reageren op de berichtgeving, op standpunten of op gebeurtenissen om uw mening bekend te maken. Volg het voorbeeld van onderstaande personen.

Over het ontslag van Youssef Kobo, verstuurd naar Bruzz op 5 september 2016

De Ligue Belge contre l’AntisĆ©mitisme (LBCA) wil in de toekomst iedere uitspraak van Youssef Kobo, kabinetsmedewerker van staatssecretaris Bianca Debaets, tegen het licht houden en vindt dat Bianca Debaets zeer licht over Kobo gaat (Bruzz, 25.8.2016, p. 3). In feite komt dit neer op intimidatie. JoĆ«l Rubinfeld, voorzitter van de LBCA, beschuldigt Kobo van antisemitisme of Jodenhaat wegens zijn vroegere kritiek op het beleid van de IsraĆ«lische regering tegenover de Palestijnen. Is dit niet wat kort door de bocht? Er zijn ook IsraĆ«lische Joden die kritiek hebben op hun regering en zelfs oproepen tot boycot van IsraĆ«l, zoals de historicus Ilan PappĆ©, de vredesactivist Uri Davis of de schrijfster Susan Nathan. Zelfs de IsraĆ«lische zionist Ury Averny vindt dat IsraĆ«l een fascistische staat geworden is. Zijn dit daarom allemaal Jodenhaters en antisemieten?

WDB

Reactie op bijdrage Hans Knoop ā€œDankzij IsraĆ«l is onze cheque gedektā€ (De Morgen, 21.9.2016, p. 31)

Dit is een belangrijk artikel omdat Hans Knoop hier nogmaals een bewust verkeerde en leugenachtige definitie van antisemitisme probeert op te dringen. De meest gebruikte definities van antisemitisme in de Nederlandse taal zijn “haat tegen joden in het algemeen” en “een vijandige houding tegenover joden op grond van bepaalde vooroordelen” (cfr.: http://www.woorden.org/woord/antisemitisme)

Knoop geeft hier een totaal nieuwe “definitie” nl. de “vernietiging van IsraĆ«l” waarbij hij bovendien de verwarring in stand houdt tussen het oorspronkelijke concept “IsraĆ«l”, dus de gemeenschap van joodse gelovigen, en de zionistische staat “IsraĆ«l” die zich de naam “IsraĆ«l” toegeĆ«igend heeft ondanks het verzet van de meerderheid van de joodse gelovigen bij de oprichting van de zionistische staat. Het is leep genoeg om het vaag te formuleren: “Dat pleegt men antisemitisme te noemen.” Wie zijn “men”? De zionisten natuurlijk.

JB

Reactie op bijdrage Hans Knoop ā€œDankzij IsraĆ«l is onze cheque gedektā€ verstuurd naar De Morgen op 21.9.2016

Hans Knoop presteert het nogmaals, als woordvoerder van het forum der Joodse Organisaties, anti-Israƫl (bewust?) te verwarren met anti-Joods en meteen met de voorhamer antisemitisme te kloppen.

In het Nederlands betekent antisemitisme nochtans (volgens Van Daele) ā€œRacisme jegens joden, synoniem: Jodenhaatā€. Dus, ook iemand die vindt dat de staat IsraĆ«l geen bestaansrecht heeft, is daarom nog geen antisemiet, sorry Hans Knoop. De meeste joden onder mekaar vinden wel dat kritiek op IsraĆ«l enkel maar kan komen uit de hoofden van Jodenhaters, en ze proberen dat keer op keer ook zo in de pers te krijgen: antisemitisme!

De strijd tegen het antisemitisme zou er best mee gediend zijn dat de joden ophouden met dergelijke mist te spuiten. Dat zij openlijk de misdaden van het Israƫlische regime aanklagen: de voortdurende schendingen van de mensenrechten, de flagrante overtredingen van het internationaal recht, waaronder de VN-resoluties, ja Hans, ook die uit 1947 die voorstelt dat een joodse staat 54% van Palestina krijgt (maar 78% heeft ingepalmd en de rest militair bezet of afgegrendeld) en dat Jeruzalem een internationaal statuut krijgt (maar Israƫl heeft Jeruzalem geannexeerd en drijft de Palestijnen er uit).

Als de meerderheid van de joden dit inhumane en racistische IsraĆ«l blijven verdedigen, betekent dit wellicht het ā€œeinde van het jodendomā€, aldus Hajo Meyer, joodse overlever van de Holocaust.

PVDP

Reactie op bijdrage Hans Knoop ā€œDankzij IsraĆ«l is onze cheque gedektā€ verstuurd naar De Morgen op 21.9.2016

In hun bijdrage in De Morgen schrijven Douglas De Coninck en Hans Knoop dat Michael Freilich van Joods Actueel geenszins de enige vertegenwoordiger van de Joodse gemeenschap in Vlaanderen is. Misschien wordt het stilaan tijd om het woord te geven aan “Een andere Joodse Stem” (http://www.eajs.be/?lang=nl) een vereniging van joden die kritiek uiten op het IsraĆ«lische beleid tegenover de Palestijnen.

WDB

Reactie op bijdrage Hans Knoop ā€œDankzij IsraĆ«l is onze cheque gedektā€ gepubliceerd in De Morgen van 22.9.2016

Hans Knoop weet in zijn aanval op mij en mijn boek ā€˜De IsraĆ«l Lobbyā€™ geen onderscheid te maken tussen onderzoek naar lobbywerk en antisemitische complottheorieĆ«n (DM 21/9). Ofwel is hij niet erg slim ofwel doet hij, wat de groep rond Joods Actueel meestal doet: insinueren en valse beschuldigingen gebruiken in plaats van argumenten.

Lobbywerk is een algemeen verschijnsel. Volgens deze krant zijn er in Brussel 30 000 lobbyisten actief rond alle mogelijke politieke en economische belangen. Hun werk analyseren is een vorm van onderzoeksjournalistiek.

Mijn boek heeft dan ook niets met antisemitisme van doen. Dit is alleen mijn mening, maar ook die van professor Henri Rosenberg. Toen het boek inderdaad verscheen en er een aanval op volgde in Joods Actueel, besprak hij het boek uitvoerig. Hij stelde de redacteuren van het stuk de pertinente vraag: ā€œWaarin is dit betoog dat de IsraĆ«l-lobby in kaart brengt, antisemitisch? Het boek negeren en de auteur zwartmaken is onvoldoende om het op argumenten en feitenmateriaal te ontkrachten.ā€

Voor professor Rosenberg ging het om een ā€œmet voorbeelden geĆÆllustreerde haarfijne schets van hoe de Joodse lobby in BelgiĆ« in elkaar zit. Lucas Catherine legt op voor de leek overtuigende wijze uit via welke kanalen (politieke partijen, politici, denktanks) de Joodse lobby opereert en vooral welke resultaten met deze beĆÆnvloeding bereikt werden.ā€

Zijn conclusie: ā€œAls Joodse lezer blijft mij na het lezen van zijn boek het behaaglijke gevoel bij dat wij Joden over een efficiĆ«nte wereldwijde lobbymachine beschikken die de Joodse en IsraĆ«lische belangen in BelgiĆ« uitermate doeltreffend functioneert op alle echelons van de macht.ā€

Zo hoort u ook eens een andere Joodse stem.

Lucas Catherine

ACTUELE NOTITIES

  • Academici roepen rector KU Leuven op om samenwerking met IsraĆ«l stop te zetten
  • De heldendaden van de ā€œvredesduifā€ Shimon Peres
  • Volgens Michael Freilich (Joods Actueel) is Brigitte Herremans achterbaks en vals
  • If I were in Palestine: 7000 Palestijnen in IsraĆ«lische gevangenissen
  • Ook dit nog

Academici roepen rector KU Leuven op om samenwerking met Israƫl stop te zetten

Een dertigtal academici van de Leuvense katholieke universiteit (KUL) hebben een open brief naar rector Rik Torfs en naar de Belgische overheid gestuurd om hem te vragen de samenwerking met het project LAW TRAIN op te schorten. In dit onderzoeksproject werken de KU Leuven en de Belgische FOD Justitie samen met de Israƫlische universiteit Bar Ilan, het Israƫlische ministerie van Openbare Veiligheid en de Israƫlische nationale politie om ondervragingstechnieken bij grensoverschrijdende misdrijven te stroomlijnen (De Morgen, 26.9.2016, p. 3 en http://www.demorgen.be/binnenland/-ku-leuven-moet-project-met-israelische-universiteit-stoppen-bbc6b913/). Tot de ondertekenaars behoren onder andere cultuurfilosoof Lieven De Cauter, microbioloog Marc Van Ranst, sinologe Carine Defoort en docente architectuur & maatschappij Barbara Vandyck. Volgens hen kan men niet uitsluiten dat deze ondervragingstechnieken ook gebruikt worden bij de onderdrukking van het Palestijnse volk. In een reactie antwoordt Rik Torfs dat het om ondervragingstechnieken gaat die enkel aangewend worden bij bestrijding van drugshandel.

Om de eisen van de dertig academici kracht bij te zetten, organiseerde de Leuvense Actiegroep Palestina (LAP) op 26 september een symbolische protestactie bij de inhuldiging van het nieuwe academische jaar in Leuven. Een twintigtal actievoerders stonden op een rij met spandoeken langs beide kanten van de straat waar de stoet van de Leuvense academici voorbijtrok. Op een bepaald moment gingen drie militanten op de grond liggen en werden ze door de politie weggesleept.

https://vimeo.com/184567871

De heldendaden van de ā€œvredesduifā€ Shimon Peres

Media en staatshoofden spreken vol lof over de op 28 september overleden Nobelprijs van de vrede Shimon Peres. Maar wat zijn dan de heldendaden van deze ā€œvredesduifā€? In de jaren vijftig zet hij zich als directeur-generaal van het IsraĆ«lische ministerie van Defensie in voor het aankopen van wapens in het buitenland ondanks het VN-wapenembargo tegen IsraĆ«l. Zo zorgt hij er voor dat de Duitse minister van Defensie Franz Josef Strauss in het geheim wapens aan IsraĆ«l levert. Via zijn vriendschap met de Franse minister van Defensie BourgĆØs-Manoury regelt Shimon Peres de verkoop van Franse straaljagers, tanks en kanonnen die IsraĆ«l tijdens de Suezoorlog van 1956 tegen Egypte zal gebruiken.

Bovendien bekomt hij dat Frankrijk technologische hulp biedt bij het ontwikkelen van een kernwapen in het kerncentrum van Dimona in de Negev-woestijn.

In 1975 gaf minister van Defensie Peres de toelating aan rabbijn Moshe Levinger van de kolonistenbeweging Gush Emunim om een kolonie te vestigen in Kedumim buiten de zones voorzien in het plan Allon.

In 1976 stuurt hij een commando naar de luchthaven van de Oegandese hoofdstad Entebbe om er de Israƫlische gijzelaars te bevrijden. Resultaat: 56 doden.

In april 1996, vier maanden na de IsraĆ«lische aanslag op Yahya Ayyash, een militaire leider van Hamas, geeft Peres bevel tot de militaire operatie ā€œDruiven van gramschapā€ waarbij in het Libanese dorp Qana een VN-gebouw met granaten wordt bestoken. Resultaat 105 doden, voornamelijk kinderen en vrouwen. Nog in april 1996 bombardeerde het leger van Peres een ambulance in het Libanese stadje Mansouri, waarbij verschillende kinderen het leven lieten.

In april 2002 was hij betrokken bij de vernietiging van het Palestijnse vluchtelingenkamp Jenin. (53 doden) en bij het bloedbad van al-Yasmeen dichtbij Nabloes (minstens 80 doden).

In 2007 wordt hij tot president van Israƫl verkozen. Hij pleit voor een tweestatenoplossing maar zal de bouw van nieuwe kolonies blijven verdedigen ondanks het verbod overeengekomen in het Osloakkoord (september 1993) waarvan hij de architect was. Hij reist ook de wereld rond om te waarschuwen tegen het Iraans nucleair gevaar, terwijl iedereen weet dat als Iran Israƫl aanvalt, de Verenigde Staten het land de volgende dag van de kaart zal vegen.

In 2014 steunt hij de Israƫlische militaire agressie tegen de Gazastrook waarbij meer dan 2100 Palestijnen, grotendeels burgers, werden gedood.

https://electronicintifada.net/content/shimon-peres-perspective-his-victims/18096?utm_source=EI+readers&utm_campaign=c769768d7a-RSS_EMAIL_CAMPAIGN&utm_medium=email&utm_term=0_e802a7602d-c769768d7a-299150125

Volgens Michael Freilich (Joods Actueel) is Brigitte Herremans achterbaks en vals

Naar aanleiding van de uitwijzing van Brigitte Herremans door IsraĆ«l verklaarde Michael Freilich van Joods Actueel in het tv-programma De Afspraak van 12 september: ā€œZij is achterbaks en vals.ā€œ Brigitte Herremans is specialiste Midden-Oosten bij Broederlijk Delen en Pax Christi Vlaanderen. In een interview in De Standaard (17.9. 2016, p. 46-47 en http://www.standaard.be/cnt/dmf20160916_02472153) reageert ze op de uitspraak van Frielich: ā€œDe toon van ‘Joods Actueel’ is bits en aanvallend. Ik heb snel begrepen dat ons beleidswerk bij Broederlijk Delen zo correct is en zo sterk op feiten gebaseerd, dat het moeilijk weerlegbaar is. Vandaar de persoonlijke aanvallen en de sfeerschepping. (ā€¦) Ik ontvang mailtjes en telefoons uit de Joodse gemeenschap van mensen die zich distantiĆ«ren van Freilich en betreuren wat me overkomt.ā€

Op het verwijt in Joods Actueel dat tijdens inleefreizen van Broederlijk Delen enkel ‘extreemlinkse’ IsraĆ«lische ngo’s worden bezocht, antwoordt ze: ā€œWe zijn een geĆ«ngageerde organisatie die het opneemt voor de zwaksten en de verdrukten. De IsraĆ«lische bezetting van de Palestijnse gebieden zien we als een van de belangrijkste oorzaken van het conflict en daarvoor willen we oplossingen aanreiken. Op reis ontmoeten we zowel IsraĆ«lische als Palestijnse vredes- en mensenrechtenactivisten. (ā€¦) Tegelijk worden dit jaar ook een nederzetting en een kibboets bezocht.ā€

Op de vraag over de vurige reactie van Joods Actueel tegen een ngo die kritiek heeft op de IsraĆ«lische regering antwoordt ze: ā€Kritiek op het IsraĆ«lische regeringsbeleid wordt steeds vaker als antisemitisch bestempeld. (ā€¦) Kritiek hebben op het beleid van een staat is legitiem. Het is niet gelijk aan kritiek op het Joodse volk.ā€

En ze voegt er nog aan toe: ā€œTegelijk willen we niet in een vals evenwicht vervallen. De IsraĆ«lische overheid heeft een grotere verantwoordelijkheid. Omdat IsraĆ«l nu al haast vijftig jaar de Palestijnse gebieden bezet en transformeert, en de Palestijnse maatschappij kapotmaakt. Omdat IsraĆ«l een plan uitvoert om zo veel mogelijk van Judea en Samaria (n.v.d.r. de bezette Westelijke Jordaanoever) in te palmen. IsraĆ«l krijgt van de EU tal van voordelen, alsof het een perfect democratische staat is. Maar IsraĆ«l is een partnerland van de EU dat consequent al zijn afspraken schendt en toch beloond wordt. Tegelijk is de EU wel kordaat met de Palestijnen en wordt Hamas bijvoorbeeld geboycot.ā€

En ze besluit: ā€œEr komt geen vrede zolang voor de EU de prijs voor vrede hoger ligt dan die van de status-quo. Er wordt heel intensief (n.v.d.r.: met IsraĆ«l) samengewerkt, onder meer op het vlak van onderzoek en ontwikkeling. De EU heeft IsraĆ«l nodig.ā€

Lees ook:

Douglas De Coninck, Als Michael Freilich spreekt, moet iedereen zwijgen, in De Morgen, 17.9.2016, Zeno 6-9 en http://www.demorgen.be/opinie/als-michael-freilich-spreekt-moet-iedereen-zwijgen-bda5d048/

http://www.mo.be/interview/brigitte-herremans-over-de-radicaliserende-staat-isra-l

Interview Brigitte Herremans: Heksenjacht op ngo’s in IsraĆ«l, De Standaard, 13.7.2016, p. 17 en http://www.standaard.be/cnt/dmf20160712_02382514

If I were in Palestine: 7000 Palestijnen in Israƫlische gevangenissen

Aansluitend op de Internationale dag van solidariteit met de Palestijnse gevangenen van 17 april organiseerde de vzw Palestina Solidariteit op 6 september in het Europees Parlement een fototentoonstelling met 40 gezichten van Europese Parlementsleden zoals Bert Anciaux (SP-a) en Bart Staes (Groen!).

Als je je als Palestijn verzet tegen de Israƫlische bezetting, tegen vernieling van woningen, tegen de bouw van de apartheidsmuur, tegen de uitbreiding van de Israƫlische kolonies, dan maak je kans om in een Israƫlische gevangenis terecht te komen. Thans zijn er 7000 Palestijnse politieke gevangenen, onder wie 340 kinderen, 56 vrouwen, 700 in administratieve hechtenis, 6 parlementsleden, 30 meer dan 25 jaar gevangen, en 25 veroordeeld tot levenslang (http://www.addameer.org/statistics).

‘ s Avonds had de vzw Intal een aantal sprekers uitgenodigd. Een van de sprekers was de Franse Palestijn Salah Lamouri. Hij zat van 2007 tot 2014 in een IsraĆ«lische gevangenis. Hijzelf werd psychisch en lichamelijk gefolterd en heeft er een trauma aan over gehouden. Als gevangenen naar een andere gevangenis worden vervoerd, worden ze om 3 of 4 uur ā€™s morgens gewekt, gefouilleerd, in de boeien geslagen en in een bus gestopt. Deze bus stopt niet, zelfs niet bij een hartfalen van een gevangene. Toen er raketten vanuit de Gazastrook werden afgevuurd, is de bus toch gestopt: enkel de bewakers mochten de bus verlaten. Kindgevangenen worden zoals volwassenen behandeld. Bij hun arrestatie worden ze in volle nacht uit hun bed gehaald, geblinddoekt en geboeid naar de gevangenis gebracht en in speciale afdelingen geĆÆsoleerd. Ze mogen pas na hun ondervraging bezoek van hun ouders of advocaat ontvangen. Als hun ouders op bezoek komen, mogen ze geen lichamelijk contact met hun kind hebben. Studenten die in de gevangenis zitten, mogen geen bezoek van hun leraar ontvangen. IsraĆ«l heeft het internationaal kinderrechtenverdrag ondertekend, maar er zijn nog steeds geen gevangenissen die aan de kinderen aangepast zijn.

De bezoekers worden in drie categorieĆ«n onderverdeeld. Woon je binnen de grenzen van 1948 of in Jeruzalem, dan mag je om de veertien dagen de gevangene bezoeken. Woon je in de Westbank, dan heb je een bijzondere vergunning nodig voor de doorgang langs de checkpoints. Deze vergunning kan om even welke reden geweigerd worden. Woon je in de Gazastrook, dan kon je in de periode van 2006 tot 2011 geen gevangen familielid bezoeken. Ook niet tijdens de opeenvolgende Gazaoorlogen, zodat de mensen niet wisten of hun familielid nog in leven was. Tijdens de bezoeken worden alle gesprekken afgeluisterd, zodat de bezoekers geen themaā€™s durven bespreken die achteraf tegen de gevangene kunnen gebruikt worden. In feite is heel het gevangenissysteem toegespitst op het breken van de gevangene en het verwoesten van de Palestijnse samenleving. Salah Lamouri zegt dat zijn verblijf in de gevangenis heeft bijgedragen tot meer bewustwording, tot een sterkere overtuiging en tot een groter verzet. Hij onderstreept het belang van brieven en solidariteitsboodschappen voor de gevangenen.

Ook dit nog

  • De Palestijnse militaire verbindingsofficier Abu Arab werd door de Palestijnse strijdkrachten gearresteerd omdat hij kritiek had geuit op de aanwezigheid van de Palestijnse president Abu Abbas op de begrafenis van de voormalige IsraĆ«lische president Shimon Peres in Jeruzalem. Abu Arab had Peres bestempeld als de ā€œgrondlegger van de uitbreidingsactiviteiten van de koloniesā€.

http://presstv.ir/Detail/2016/10/02/487270/Palestinian-security-officer-arrested-criticism-Mahmoud-Abbas-participation-Israel-Shimon-Peres-funeral

https://www.maannews.com/Content.aspx?id=773371

http://alwaght.com/en/News/69615/Palestinian-Officer-Arrested,-Fired-for-Criticizing-Abbas-over-Peres-Funeral

  • De Belgisch-Libanese schrijver Dyab Abou Jahjah schreef in zijn column ā€œGeen vredesprijs waardā€ (De Standaard, 30.9.2016, p. 43): ā€œEn terwijl de Palestijnen vanuit de underdogpositie soms gewelddadig verzet plegen, is het geweld van Peres dat van een bezetter en een machtige onderdrukker. Zo heeft hij geleefd, zo is hij gestorven.ā€
  • De advocaat-generaal van het Europese Hof van Justitie heeft aanbevolen om Hamas op de lijst van terroristische organisaties te schrappen. (http://www.pourlapalestine.be/lavocat-general-de-la-cour-de-justice-de-lu-e-recommande-le-retrait-du-hamas-de-la-liste-des-organisations-terroristes/)
  • Palestijnen in de Gazastrook zullen bij de volgende gemeenteraadsverkiezingen niet kunnen stemmen. Dat heeft het Palestijnse hooggerechtshof op 3 oktober beslist. Enkel inwoners van de Westelijke Jordaanoever mogen stemmen. De Westelijke Jordaanoever wordt bestuurd door Fatah, terwijl Hamas de Gazastrook bestuurt (Metro, 4.10.2016, p. 4).

KALENDER

Hieronder een greep uit de uitgebreide kalender. Meer gedetailleerde informatie en een ruimer aanbod vindt u terug op onze website.

Le conflit IsraĆ©lo-Palestinien Ć  l’Ć©cran, conferentie (met tv-uitzendingen) door professor FranƧois Dubuisson, gevold door een debat. Organisatie: Plate-forme Watermael-Boitsfort Palestine.

Wanneer? Dinsdag 4 oktober om 20.00 uur.

Waar? La VĆ©neries (Ć©curies) 3 Antoine Gilson 1170 Watermaal-Bosvoorde

Gaza Ć  Versailles, Tentoonstelling, workshop, film. Organisatie: Association Glazza 0475 44 51 81 (Lukas Piron) www.glazza.eu.

Wanneer? Woensdag 5 oktober om 19.00 uur.

Waar? Maison de la CrƩation, 246 A Emile Bockstaellaan 1020 Laken.

Brussel CafƩ Palestine, organisatie: Palestina Solidariteit, ABP, Intal en individuele vrijwilligers.

Wanneer? Donderdag 6 oktober om 19.00 uur.

Waar? CafƩ Goudblommeke in Papier, 55 Cellebroerstraat 1000 Brussel.

Solidariteitsmaaltijd van Palestina Solidariteit. Met gastheer Peter Meyvaert, gastspreekster freelance journaliste Nicky Aerts en animatiefilm ā€œGevangenschap is geen kinderspelā€ over de gevolgen van kindarrestaties.

Wanneer? Zaterdag 8 oktober vanaf 17.30 uur.

Waar? Zaal Pacem, Hagelandstraat 4 te 3012 Wilsele (vanuit station Leuven bus 5 of 6).

Antwerpen Palestine for dummies. Inschrijving: antwerpforpalestine@gmail.com of info@palestinasolidariteit.be (toegang 2 ā‚¬).

Wanneer? Vrijdag 14, 21 en 28 oktober van 19.00 tot 21.30 uur.

Waar? Wijkcentrum De Shelter, Langstraat 102, 2140 Antwerpen-Borgerhout.

Festival van de vrijheid. Holot (tekenfilm over het detentiecentrum voor migranten in de Negev-woestijn), Hotline (film over vereniging voor hulp aan Afrikaanse migranten in Tel Aviv), This is my land (film over geschiedenisonderwijs in Israƫl en Palestina) gevolgd door een gesprek met de cineaste Tamara Erde.

Wanneer? Zaterdag 29 oktober om 14 uur.

Waar? ThĆ©Ć¢tre National, 111 Emile Jacqmainlaan 1000 Brussel

Mozart en Palestine, concert met muziekensembles Acanthe en Dal’Ouna (Palestina)

  • vrijdag 14 oktober 20.00 u in Doornik (Ć©glise Saint-Jacques); reserveren 069-25 30 80
  • zaterdag 15 oktober 20.00 u in Namen (thĆ©Ć¢tre de Namur); reserveren 081-226 026
  • zondag 16 oktober 16.00 u in Sint-Jans-Molenbeek (Sint-Jan Baptistkerk); reserveren 02 415 86 03

Brussel CafƩ Palestine, organisatie: Palestina Solidariteit, ABP, Intal en individuele vrijwilligers.

Wanneer? Donderdag 3 november om 19.00 uur.

Waar? CafƩ Goudblommeke in Papier, 55 Cellebroerstraat 1000 Brussel.

Bezoek de infostand van Palestina Solidariteit op:

  • Zaterdag 8 oktober: Wilsele bij solidariteitsmaal
  • Zaterdag 22 oktober Ieper Vredesloop
  • Zondag 20 november ontbijt van 8.00 tot 10.30 uur en stand van 14.00 tot 18.00 uur, Landen, Hannuitsesteenweg 80
  • Zaterdag 10 en zondag 11 december: Mariakerke (Gent) Beekstraat 1, van 10.00 tot 18.00 uur

Kalender Palestina Solidariteit 2017

Zolang de voorraad strekt: 15,00 ā‚¬ excl. verzendkosten.

Palestijnse Medjoul Dadels te koop

Jumbo, 900 gram: 14,00 ā‚¬

Delight, 900 gram large: 12,00 ā‚¬

Delight, 900 gram medium: 10,00 ā‚¬

Kleine doosjes, 250 gram, 3,5 ā‚¬

Graag vooraf bestellen en af te halen op volgende dagen en afhaalpunten:

  • 6 oktober: Antwerpen
  • 6 oktober: Zemst
  • 8 oktober: Wilsele (solidariteitsmaal)

Wilt u deze nieuwsbrief niet langer ontvangen? Stuur dan een email met de vermelding “Uitschrijven nieuwsbrief” naar ons e-mailadres secretariaat AD palestinasolidariteit.be

Volg ons ook op Facebook.

Palestina Solidariteit kan alleen maar functioneren dankzij uw gulle gift. Schenk uw bijdrage op IBAN: BE64 5230 8014 8852; BIC: TRIOBEBB. Giften zijn fiscaal aftrekbaar vanaf 40 euro.

Ontdek meer

Geef je op voor onze nieuwsupdates
en mis niets meer !

Doe een gift

U kan een gift doen door geld te storten op

IBAN: BE64 5230 8014 8852

BIC: TRIOBEBB

Op naam van: Palestina Solidariteit vzw, Adres: Ectorsstraat 19, 3400 Landen

Met vermelding van : binnenlandse werking en/of project Palestina + naam project

Bedrag





Voor een gift van ā‚¬40 geniet je een fiscaal voordeel van maar liefst ā‚¬18. Het kost je dus uiteindelijk slechts ā‚¬22! 

Stuur dan wel een email met de gegevens van de donor (naam, adres en geboortedatum) naar info@palestinasolidariteit.be